22. Hinrich Niewerth (? - 1699)
W dwudziestym drugim odcinku cyklu spod tagu #rokzlutniabarokowa już prawie na stałe przeniesiemy się na wschód od Francji, gdyż od końcu XVII w. lutnia wypada z łask francuskiej arystokracji, co pociąga za sobą drastyczny spadek popularności, zaczyna jednak rozkwitać głównie w krajach niemieckojęzycznych. Na początek będzie bardzo niszowo. Aż sam się dziwie, że mogłem zapędzić się w takie muzyczne zakamarki, ale będzie o muzycePokaż całość

21. Charles Mouton (1617–1699)
W dwudziestym pierwszy odcinku cyklu spod tagu #rokzlutniabarokowa jakby nie kombinować, to chronologicznie wypada mi napisać o ostatnim znaczącym kompozytorze francuskiej muzyki lutniowej, czyli Charlesie Moutonie. Jak to zwykle bywa niewiele o nim wiadomo. Podobno pochodził z Rouen, uczył się u Denisa Gaultiera i na początku kariery pracował w Turynie. Od lat 1660-tych uczył gry na lutni członków paryskiej szlachty, a ok 1680 wydał dwaPokaż całość

20. Jacques Bittner (fl. 1680).
W dwudziestym odcinku cyklu spod tagu #rokzlutniabarokowa powoli zbliżamy się do końca popularności lutni we Francji i powolnego przesuwania się środka ciężkości świata lutniowego na wschód, do krajów niemieckojęzycznych. Bohaterem odcinka będącym mimowolnym uczestnikiem tego procederu jest Jacques Bittner, a właściwie Jacob Büttner, kompozytor pochodzący z ośrodków austriacko-czeskich. Sprawa z wariantywnym imieniem i nazwiskiem jest poszlaką odnośnie tego, że zainteresowanie lutnią przesuwało się na wschód,Pokaż całość

19. Jacques Gallot (c. 1625 – c. 1695)

Dziewiętnasty odcinek cyklu wpisów spod tagu #rokzlutniabarokowa poświęcam Jacquesowi Gallotowi. Podobnie jak w przypadku nazwiska Gaultier (nota bene Jacques był uczniem Ennemonda Gaultiera), tutaj też mamy do czynienia z rodem lutnistów i dla odróżnienia od innych Jacquesowi dodano przydomki Le Vieux Gallot (jako najstarszy) czy Gallot de Paris (jako że z Paryża). W przeciwieństwie jednak do Gaultierów, tutaj Jacques wyróżniał sięPokaż całość

18. Johann Gumprecht (1610-1697)
W osiemnastym odcinku tagu #rokzlutniabarokowa wracamy do klasycznej lutni, ale wyjdziemy z Francji, bo będzie o Niemcu Johannie Gumprechcie. Mało o nim wiadomo, pracował w Strasburgu, w mieście pełnił funkcje administracyjne, ale równocześnie w 1652 został w dziele Gymnasma Georga Gumpelzhaimera nazwany jednym z najsławniejszych lutnistów swoich czasów (aczkolwiek nie wiem jak wielkie pojęcie o lutnistach tamtych czasów miał ów Gumpelzhaimer). Jego muzyka stylistycznie jest naPokaż całość

17. Charles Hurel (fl. 1665 - c. 1692)
Następny tydzień, to następny wpis w tagu #rokzlutniabarokowa :)
Dzisiejszy wpis jest lekko powiązany z poprzednim wpisem o angelice, gdyż dotyczy również kompozytora spoza czołówki komponującego na mniej popularny instrument z rodziny lutni, a konkretnie, to dzisiaj jest o Charlesie Hurelu i jego theorbie. O samym Hurelu nie wiem więcej jak można przeczytać na wiki, za to instrument już gościł podPokaż całość

16. Michel de Béthune
W tym tygodniu, pod numerem szesnasnym w tagu #rokzlutniabarokowa będzie egzotycznie, gdyż będzie Michel de Béthune, o którym praktycznie nic nie wiadomo oraz instrument, na który komponował, na którym praktycznie nikt teraz nie gra, a jest to szalecie ciekawy instrument: angélique, zwana również lutnią harfową, a to dlatego, że jest to taka lutnia (a właściwie teorba), z mnóstwem strun (16 lub 17) strojona diatonicznie jak harfaPokaż całość

15. Denis Gaultier (1597 lub 1602/3 – 1672)
Czytając o francuskich lutnistach barokowych jednego czego można być pewnym, że w końcu gdzieś pojawi się jakiś Gaultier, teraz nie jest inaczej i w piętnastym odcinku cyklu #rokzlutniabarokowa przedstawiam Denisa Gaultier, dla odróżnienia zwanego Gaultier le jeune (młodszy) oraz Gaultier de Paris (z oczywistych względów). Jest to kuzyn Ennemonda i ostatni Gaultier z jakim się spotykamy.
Jego ważnym wkładem we francuską muzykę lutniowąPokaż całość

14. Germain Pinel (c. 1600–1661)
Czternasty tydzień 2018 roku nam minął, a ja w tagu #rokzlutniabarokowa narobiłem sobie zaległości, ale już je powoli nadrabiam i przedstawiam kolejnego kompozytora, którym tym razem jest Germain Pinel. Można poczytać, że był nadwornym kompozytorem Ludwika XIII i uczył grać na lutni Ludwika XIV. Nie jest to kompozytor zbyt popularny, gdyż nagrań jego utworów jest mało (mimo, że zachowało się około 200 kopii jego utworów),Pokaż całość

13c. Esaias Reusner był, podobnie jak Mozart, cudownym dzieckiem wożonym przez swojego ojca na recitale. Ojciec, również lutnista, niechybnie nauczył go grać na lutni, jednak nie mógł wpoić mu stylu, którym później młody Ezjasz się posługiwał, gdyż przed nim nikt na ziemiach Śląska go nie znał i jest on prawdziwym prekursorem wyprzedzającym innych niemieckich lutnistów o dziesięciolecia. Musiał mieć jakiegoś francuskiego nauczyciela i sądząc po efektach musiał być to ktoś znaczący (możePokaż całość

13b. Esaias Reusner Młodszy w 1667 roku wydaje w Brzegu (tym koło Wrocławia) swój pierwszy zbiór utworów lutniowych pod tytułem Delitiæ Testudinis, co z neo-łaciny można tłumaczyć jako "lutniowe rozkosze". W późniejszych latach zbiór doczekał się kilku wydań; ostatniego, pośmiertnego, w Lipsku w 1697 pod niemieckim tytułem Erfreuliche Lautenlust (co znaczy mniej więcej tyle samo). Tytuł może być jednak trochę mylący, bo miłych rozkoszy z obcowania z nim za bardzo niePokaż całość

Cicho ostatnio na tagu #muzykadawna to wrzucę okolicznościowy utwór na #skrzypce i b.c.

13. Esaias Reusner Młodszy (29 kwietnia 1636 Lwówku Śląskim - 1 maja 1679 Berlin)
Przed nami trzynasty, świąteczny tydzień tagu #rokzlutniabarokowa, w którym postanowiłem przedstawić postać Ezjasza (Esaiasa) Reusnera młodszego, pierwszego, (ale nie jedynego) Ślązaka na naszej liście, gdyż Ezjasz urodził się w Lwówku Śląskim, a pracował m.in. w Brzegu i we Wrocławiu.
Postanowiłem wspomnieć o Reusnerze właśnie w Wielkanoc, gdyż pochodził on z ewangelickiego kręgu kulturowego i wPokaż całość

12. Thomas Mace (1612 lub 1613 – c. 1706)
W dwunastym tygodniu tagu #rokzlutniabarokowa pozostajemy w Anglii oraz przy lutni 12-chórowej za sprawą postaci lutnisty, wiolinisty, śpiewaka i teoretyka muzyki Thomasa Mace’a. W 1676 wydaje swoje opus magnum Musick's Monument, którego największy rozdział poświęcony jest lutni i zawiera wiele praktycznych wskazówek odnośnie oporządzania instrumentu, jak i techniki gry, a wszystko opisane bardzo kwiecistym stylem XVII-wiecznej angielszczyzny. Publikacja traktuje sztukęPokaż całość

11. Jacques Gaultier (c.1600- przed 1660)
Dziesięć tygodni tagu #rokzlutniabarokowa za nami, pora na jedenasty w którym niespodzianka - kolejny Gaultier. Tym razem czarna owca - Jacques Gaultier, znany ze swojego porywczego charakteru i pierwszy kompozytor na lutnię barokową, którego wizerunek przetrwał do naszych czasów. W roku 1617 zabił w pojedynku rywala i zbiegł z Francji (do której już nie wraca) do Wielkiej Brytanii. Tam zrobił karierę na dworze, alePokaż całość

10. Jean Mercure (c.1600-1660)
To już dziesiąty tydzień tagu #rokzlutniabarokowa, którego bohaterem jest kolejny kompozytor lutni barokowej - Jean Mercure. Jak niektórzy kompozytorzy są popularni, a inni nie, to Jean należy do tej drugiej grupy i jest z nim taki problem, że bardzo trudno znaleźć o nim jakieś informacje. Do 1642 działa w Anglii na dworze Karola I, po czym wraca do Paryża. Zachowało się po nim kilkadziesiąt utworów,Pokaż całość

9. Ennemond ‘le Vieux’ Gaultier (c. 1575 – 11.12.1651)
W dziewiątym tygodniu tagu #rokzlutniabarokowa wracamy do Francji i to z przytupem, bo do samego Ennemonda Gaultier. Jest to drugi Gaultier na naszej liście (po Pierze) i był zwany Gaultier de Lyon (gdyż na początku kariery działał w Lyonie) lub le Vieux Gaultier dla odróżnienia od jego młodszego kuzyna Denisa.
Około 1600 roku trafia na służbę u Marii Medycejskiej z którąPokaż całość

8. Johannes Hieronymus Kapsberger (c.1580–1651)
W tym tygodniu dalej jesteśmy we Włoszech, ale będzie multikulturowo, bo bohaterem ósmego tygodnia tagu #rokzlutniabarokowa jest rówieśnik Castaldiego Johannes Hieronymus Kapsberger, a znany częściej jako Giovanni Girolamo, gdyż mimo, że był z pochodzenia Niemcem (jego ojciec był oficerem Monarchii Habsburgskiej, który osiadł w Wenecji), to działał we Włoszech. Girolamo po 1605 roku pojawia się w Rzymie i rozkręca zawrotną karierę wirtuoza lutni iPokaż całość

G.F. Händel - Aria Myself shall I adore z opery Semele.

Lekka i humorystyczna aria sopranowa w stylu włoskim w najwyższej klasy wykonaniu Carolyn Sampson oraz zespołu The Sixteen. Polecam również inne wykonania tej grupy złożonej z chóru i orkiestry, reprezentującej nurt autentyzmu w muzyce.

Opera opowiada dzieje tebańskiej królewny Semele, kochanki Zeusa, która zostaje namówiona przez zazdrosną Herę, aby przekonała Zeusa do ukazania się jej w boskiej formie, co oczywiściePokaż całość