Raz Francuz sąsiada miał, co był z Somalii,

W Tuluzie mieszkali i pastis pijali.

Lecz wnet się przekonał

Potomek Dantona

– Cóż, że pięknie, gdy obco – kiedyś tu będzie Rumunia

Obmywana przez fale morza, co stanie się Czarne.

Za oknem jest łąka, jak dżungla obfita

Źdźbeł, liści i łodyg w labirynt poryta

Im mniej cię co dzień, miodzie –

Tym mi smakujesz słodziej:

I słońcem i księżycem,

Rozkoszą nienasyceń,

Szczodrością moich dni –

Dziękuję ci.

Miałem czternaście lat, kiedy napisałem pierwszą piosenkę o doli artystów, ukazanych pod postacią ptaszka w klatce. Miałem piętnaście lat, kiedy napisałem “Balladę o istotkach”. Była