Wykopaliska w Pompejach, Filippo Palizzi

Wykopaliska w Pompejach – obraz Filippo Palizzi’ego (1818-1899), włoskiego malarza. Jego romantyczny obraz ukazuje, jak przebiegał proces odkopywania antycznego miasta spod masy piachu i ziemi w XIX wieku.

https://www.imperiumromanum.edu.pl/ciekawostka/wykopaliska-pompejach-filippo-palizzi/

#Pokaż całość

Złota myśl Rzymian na dziś

„Ojczyzna jest tam, gdzie wolność”
- opis: słowa wyjęte z mowy Pompejusza, skierowane do wojska, na niedługo przed bitwą pod Farsalos w 48 roku p.n.e.
- źródło: Appian z Aleksandrii, Historia rzymska, II, 72

PompejuszPokaż całość

„Żywoty cezarów” Swetoniusza

Swetoniusz (ok. 69 – po 122 n.e.), rzymski historyk przeszedł do historii jako twórca biografii cesarzy rzymskich od Oktawiana Augusta do Domicjana, uwzględniając Juliusza Cezara – pierwszego z „cezarów”. Dziełem tym jest „Żywot cezarów” (De vita Caesarum).
Swetoniusz pracował nad biografiami w latach 120-121 n.e., kiedy to w trakcie panowania Hadriana miał dostęp do archiwum cesarskiego, jako pracownik kancelarii. Swoje dzieło zadedykował przyjacielowi – prefektowi pretorian – Gajuszowi Septycjuszowi Klarusowi. ObecniePokaż całość

Kwintus Labienus

Kwintus Labienus był rzymskim wodzem pod koniec istnienia republiki rzymskiej, który sprzymierzył się z Partami. Był synem Tytusa Labienusa - wybitnego dowódcy Cezara w trakcie wojen galijskich oraz późniejszego zwolennika Pompejusza w wojnie domowej - który zginął w bitwie pod Mundą w 45 roku p.n.e.

(więcej pod linkiem)

https://www.imperiumromanum.edu.pl/biografie/kwintus-labienus/Pokaż całość

Gliniane ekswota

Gliniane ekswota ukazujące uleczoną część ciała – srom. Datowane na II wiek p.n.e. – II n.e. Tego typu obiekty składano na ołtarzach świątyń Askleopisa (tzw. asklepiejony) – patrona medycyny.

https://www.imperiumromanum.edu.pl/ciekawostka/gliniane-ekswota/

#Pokaż całość

Czy rzymscy legioniści śpiewali piosenki w trakcie marszu?

Życie w wojsku zawsze było ciężkie i wymagało od żołnierzy silnej woli, wytrwałości oraz siły fizycznej. Długie i wymagające marsze nierzadko się dłużyły, co żołnierze starali się urozmaicać na różne sposoby, w tym śpiewem. Czy podobnie czynili legioniści rzymscy?
Nie posiadamy dużej ilości źródeł, które by to potwierdziły. Jednak Swetoniusz w swojej biografii Cezara pozostawił nam dowód, że w legionach rzymskich rzeczywiście śpiewano. I tak, wPokaż całość

Złota myśl Rzymian na dziś

[Romanus sedendo vincit]
„Rzymianin zwycięża, siedząc”
- opis: nawiązanie do zalet Rzymian, którzy osiągają sukcesy przez staranność i cierpliwość.
- źródło: Warron, De re rustica, ks. 2, rozdz. IIPokaż całość

Rzymskie nożyce chirurgiczne

Rzymskie nożyce chirurgiczne wykorzystywane na przestrzeni II wieku p.n.e. do V n.e.

Brąz ze stopem miedzi i cyny był metalem często wykorzystywanym do tworzenia narzędzi chirurgicznych w czasach rzymskich. Takie przedmioty były trwałe i silne.

NożycePokaż całość

Tego dnia, obchodzono festiwal Hilaria z okazji następowania równonocy wiosennej i czczenia frygijskiej bogini płodności, urodzaju, wiosny i miast obronnych. Dzień 25 marca był niezwykle pozytywnym dniem, z tego względu że wówczas miały miejsce radosne dni obchodów zmartwychwstania boga wegetacji Attisa – towarzysza Kybele. Kult Kybele i Attisa rozpowszechnił się w antycznym Rzymie w czasie panowania imperatora Klaudiusza. Tego dnia radowano się z powodu rodzącej się natury, na ulicach miały miejsce maskarady,Pokaż całość

Porównanie Cezara do Aleksandra Wielkiego

Appian z Aleksandrii (ok. 95 – ok. 180 n.e.), grecki historyk, w swoim dziele „Historia rzymska” poświęcił spory fragment porównaniu Juliusza Cezara oraz Aleksandra Wielkiego. W świecie starożytnym wielu wodzów chciało dorównać osiągnięciom młodego macedońskiego króla. Nie inaczej było z Cezarem.
Czytając poniższy fragment można sobie wyrobić zdanie, odnośnie tego czy też Cezar dorównał podbojom i osiągnięciom Aleksandra.
W ten sposób zatem zginął Gajusz Cezar w dniuPokaż całość

Wojna Rzymu ze Związkiem Achajskim (146 p.n.e.)

Po pokonaniu Andriskosa Rzym pozostawił wojska na Bałkanach z zamiarem rozprawienia się ze Związkiem Achajskim, gdzie nasiliły się antyrzymskie postawy. Przez ostatnie dekady Związek stanowił najsilniejszy organizm federacyjny Grecji właściwej.

(więcej pod linkiem)

https://www.wykop.pl/link/5406555/wojna-rzymu-ze-zwiazkiem-achajskim-146-p-n-e/Pokaż całość

Bucellatum – rzymski suchar

Późno-rzymski Codex Theodosianus, będący zbiorem rzymskich praw, wspomina że rzymski żołnierz powinien być wyposażony w buccellatum ac panem, vinum quoque atque acetum, sed et laridum, carnem verbecinam, czyli „suchar i chleb, także wino i ocet, ale także bekon i baraninę” (VII.4.6). Suchar, ocet i baranina miały wystarczyć na dwa dni, a potem żołnierz miał korzystać z chleba, wina i bekonu.

Suchar (bucellatum) był prostym ciastkiem zrobionym z mąki, soli iPokaż całość

Złota myśl Rzymian na dziś

[vincerent ac sibi haberent, dum modo scirent eum, quem incolumem tanto opere cuperent, quandoque optimatium partibus, quas secum simul defendissent, exitio futurum; nam Caesari multos Marios inesse]
„Niech się stanie wedle ich woli, niech go sobie biorą, lecz niech wiedzą, że ten, którego ocalenia tak bardzo pragną, kiedyś zgotuje zgubę stronnictwu optymatów, które wspólnymi siłami dotychczas zdołali ocalić od klęski; w tym Cezarze drzemie wielu Mariuszów”
- opis: słowa SulliPokaż całość

Bazylia – przyprawa Greków i Rzymian

Bazylia znana była już w antycznej Grecji i Rzymie. Określano ją terminem ocimum (łacina) lub basilikos (po grecku „zioło warte króla”). Wspomina o niej m.in. Pliniusz Starszy, który wyróżnia jeden rodzaj tego zioła. Zauważa także, że bazylia może mieć białe, żółte lub purpurowe kwiaty.
Bazylia prawdopodobnie pochodzi z Indii, skąd kupcy przywieźli ją do obszaru Morza Śródziemnego. Jak zaznacza Pliniusz bazylia wśród autorów greckich miała początkowo złą opinię.Pokaż całość

Przydomek Cezara

Rzymskie imiona składały się z trzech członów. Imienia (nomen), nazwiska rodowego (nomen gentile) i przydomka (cognomen, zazwyczaj też był dziedziczny).

Interesująca jest geneza przydomka Gajusza Juliusza Cezara. Istnieje przypuszczenie, iż pochodzi on od nienaturalnej metody porodu, zwanej cesarskim cięciem. Pliniusz Starszy podaję, że w ten właśnie sposób miał przyjść na świat przyszły dyktator. Przeczy temu jednak fakt, iż jego matka – Aurelia Kotta zmarła dopiero w roku 54 p.n.e., podczas gdy wPokaż całość