Drzewa sosnowe rosną w czystym środowisku. Z tego powodu korzystnie jest mieszkać w sąsiedztwie lasów sosnowych. Czyste przesycone aromatem olejków eterycznych powietrze w sosnowym lesie pozytywnie wpływa na samopoczucie przede wszystkim w stanach przemęczenia, wyczerpania nerwowego. Wiadomo od dawna, że pomaga leczyć choroby układu oddechowego, dlatego zakłady lecznicze dla chorych na gruźlicę usytuowane są w suchych sosnowych borach. Igły sosny wydziela lotne substancje o działaniu mikrobobójczym – fitoncydy. W leśnym powietrzu jest do 70 razy mniej organizmów chorobotwórczych aniżeli w mieście. Chodząc po lesie rozkoszujemy się przyjemnym żywicznym zapachem, a przy tym oczyszczamy płuca. Z takiego spaceru możemy przynieść świeże igliwie i pączki sosnowe – cenne źródło witamin w okresie zimowym i wczesną wiosną. Lecznicze działanie mają też młode zielone szyszki, męskie kwiatostany zawierające pyłek oraz sam pyłek sosnowy.

W pączkach sosnowych wyodrębniono około 0,4% olejku eterycznego, zawierającego α- i β-pinen, limonen i borneol, ponadto żywice, związki gorzkie, garbniki i witaminę C. Podobne związki znajdują się w młodych pędach sosny. W korze sosnowej znaleziono 3,6 – 6,3% garbników skondensowanych, kwasy polifenolowe, jak ferulowy, galusowy, chlorogenowy i kawowy, oraz bardzo niewiele olejku eterycznego – do 0,05%, a ponadto do 1,8% związków cukrowych. Kora sosnowa stanowi źródło garbników wykorzystywanych w przemyśle farmaceutycznym. Olejek terpentynowy posiada do 96% α- i β-pinenu, kamień, karen i cymen. Kalafonia składa się z dwu terpenowych kwasów żywicznych, jak kwas abietynowy i β-pimarowy, substancji gorzkich i śladów olejku eterycznego. Składnik olejku terpentynowego, α-pinen, jest bardzo istotnym produktem wyjściowym w syntezie związków zapachowych, jak terpineol, octan terpinylu, octan mentanylu, octan izobornylu oraz linalol i geraniol, jak również w syntezie kamfory syntetycznej, używanej w lecznictwie i przemyśle chemicznym. β-pinen daje mircen, linalol i jego estry, a także kamforę syntetyczną.

Olejek sosnowy składa się z mieszaniny α i β-pinenu, borneolu i jego estru octowego, limonenu, dwupentenu i felandrenu. Dziegieć sosnowy zawiera różne związki fenolowe (m.in. gwajakol, krezol, pirokatechol), węglowodory aromatyczne i kwasy żywiczne. Przy suchej destylacji opiłków bursztynowych w temp. 350 – 400°C otrzymuje się brunatny, oleisty, rozpuszczalny w alkoholu destylat, zawierający mieszaninę węglowodorów terpenowych oraz wydzielający się w postaci kryształów kwas bursztynowy. W retorcie pozostaje około 60% łatwo topliwej i dobrze rozpuszczalnej w rozpuszczalnikach organicznych kalafonii bursztynowej, używanej dawniej do wyrobu cennych i trwałych