Wolferros
  • 1
@maupishoon: widać że twoja matka do najznamienitszych ludzi nie należy, skoro przegrała opiekę nad tobą w Polsce. W------e co ona p------i, nic też nie jesteś jej winien. Skoro masz hobby i jakieś plany to polecam co dzień robić jakąś małą rzecz z tym związana żeby poczuć się lepiej. Wiadomo terapii to nie zastąpi, ale poczujesz się choć trochę lepiej dzięki satysfakcji, że coś robisz ze sobą.
  • Odpowiedz
maupishoon
  • 2
@Anhed: chłopie.. ja, ażeby całkiem nie zdziadzieć, to własną ciotkę zapraszam do kawiarni. Kiedyś była bardzo pozytywnie nastawiona. Ale miałem chyba z 10 lat wtedy, a teraz to nawet ona nie chce mieć ze mną nic wspólnego i tylko wykręca się z takich zaproszeń. Over.
  • Odpowiedz
NevermindStudios
  • 1
@maupishoon: To nie jest dziś świat dla takich jak my, gdzie człowieka bardziej obchodzi wygląd niż to, co ma w sercu, i to raczej całe społeczeństwo jest w stanie upadku bardziej niż ty. A propo targów pracy, jakieś dwa czy trzy razy byłem na czymś takim, nic odkrywczego, tylko jakieś firmy się reklamowały i tyle. No i można było wtedy otrzymać jakieś gadżety, w tym długopisy XD
  • Odpowiedz
maupishoon
  • 2
@423frewq4f23: ehh. Od wielu lat prawie wszystkie moje działania kończą się porażką. Co chwila się od czegoś odcinam, wtedy sobie powtarzam że "dobra było minęło, zapomnij, od teraz jesteś kimś innym, od dziś czystka kartka, etc" Większości życia się po prostu wstydzę.
  • Odpowiedz
maupishoon
  • 1
Zastanawiam się nad pracą w fast foodzie.

Czy jest tam nacisk na integrację, socjalizację między pracownikami? Czy ktoś kto przychodzi do pracy pracować i zarabiać, a nie szukać znajomych odnajdzie się do w takim środowisku? Mogę liczyć na to, że popracuję tam kilka miesięcy czy raczej nie zagrzeję miejsca zbyt długo i po tygodniu wylecę za bycie zbyt cichym i wycofanym? Proszę o podzielenie się swoimi doświadczeniami. Dzięki.

#praca #
  • 5
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
U.....d
  • 2
@maupishoon: zawsze najwiekszym wrogiem jest wlasny umysl, ehh
nauka prawie nigdy nie przychodzi latwo, bo to zawzse wysilek.

angielskiego sie naucz, zawsze warto, chociazby dla internetu po angielsku. tyle stron sie odblokowuje, filmow, gier, gdzie nie musisz miec polskiego tlumaczenia zeby zrozumiec. polecam
  • Odpowiedz
maupishoon
  • 1
@Xvenowski: Jeśli normiki wyczuwają, że nie zabiegasz (albo raczej - o ś m i e l a s z się nie zabiegać) o ich akceptację, że nie pragniesz ich uznania, że ich opinie nie mają dla ciebie znaczenia, to zawsze będą mniej czy bardziej sfrustrowani. Wynika to z ich nadmiernego poczucia wartości i ważności. Są przekonani o tym, że każdy pragnie być w ich otoczeniu, a swoją akceptację traktują jako
  • Odpowiedz
maupishoon
  • 0
@heniek_8: może i macie trochę racji, ale czy takie wpisy mogą sprzyjać budowaniu relacji? Raczej nie. To jedynie kilka słów puszczonych w świat. Gdyby pozostały niezauważone, też byłoby dobrze. Gdybym szukał tu znajomości, próbował nawiązać relację, to bym, no nie wiem, publikował coś związanego z moimi zainteresowaniami, bo tak zaczyna się większość przyjaźni. A czytanie wpisów innych użytkowników to dobry punkt odniesienia, bo widzę że są ludzie w podobnie trudnej
  • Odpowiedz
maupishoon
  • 0
@heniek_8: Też bym nie powiedział, że mam zero potrzeb interakcji, tylko że ta potrzeba jest mocno ograniczona. I tak w necie puszczę sobie takiego posta jak ten, inny skomentuję etc. Racja, to łatwo przychodzi jak człowiek się nudzi. Fejsbuki to kompletnie nie mój świat, gdyby nie uczelnia to nawet nie miałbym tam konta. A w realu wygląda to tak: ludzi nigdy sam nie zagaduję, ale ludziom zdarza się zagadać mnie.
  • Odpowiedz
maupishoon
  • 9
@KRZYSZTOF_DZONG_UN: jak się jest s-----------m to lepiej siedzieć na neet ile się da niż np. jak ja, zatrudnić się na zmywacza garów i zostać zwolnionym za zbyt słabą integrację z innymi pracownikami. Zarobiłem niewiele, za to najadłem się goryczy.
  • Odpowiedz
maupishoon
  • 214
@mati1990: Większość ludzi to z czego co obserwuje jeździ na wczasy kilka razy w roku. Ale oni mieli tak całe życie. W normalnych rodzinach tak właśnie jest. Już małe dzieci jeżdżą ze swoimi rodzinami i jest w nich zaszczepiana ciekawość świata. Moi zawsze mieli to w dupie.
  • Odpowiedz
maupishoon
  • 0
@Truska1: Codziennie były jakieś spotkania po pracy. My wszyscy zatrudnieni mieszkaliśmy w takim wspólnym jakby bloku ulokowanym blisko zakładu pracy. Ja najzwyczajniej w świecie wolałem po pracy albo iść do siebie do pokoju, co tłumaczyłem zmęczeniem, albo wsiadałem na rower, który mi wówczas służył za główny środek transportu - co tłumaczyłem chęcią poznania okolicy. I tak pewnie nagadali na mnie, bo szef ani razu nie widział mnie w akcji ,
  • Odpowiedz
maupishoon
  • 2
@abuk123: Ehhh pamietam jak przed zajeciami czasami pilem 2-3 piwa kiedy obawialem sie, ze danego dnia bedzie praca w parach lub grupach. A o jakis prezentacjach na forum klasy to juz nie wspomne, chorowalem na kilka dni przed i niestety nie bylo na to za bardzo lekarstwa..
  • Odpowiedz
  • Tu nic nie ma

Osiągnięcia