Ciotka sama nie mogła przyjechać, bo jakby stamtąd wyjechała, to już by nie wjechała z powrotem, bo z wujkiem przebywali tam w charakterze nielegalnych imigrantów ekonomicznych, którzy po tygodniowej wycieczce po prostu nie stawili się na lot powrotny do Polski – chociaż wujek utrzymywał, że on musiał wyjechać „za Solidarność”, chociaż nigdy do niej nie należał. Moja matka też nigdy tam nie była, bo gdyby pojechała, to chyba na swój własny pogrzeb, bo panicznie boi się latać samolotem i nad Atlantykiem z pewnością miałaby zawał.
Kilka lat temu ciotka zadzwoniła, że wujek Dżeri powiedział, że on już będzie umierał i ona już do niego kompletnie nie ma siły i się z nim sama wykończy. Po rodzinnych naradach zapadła decyzja, że w tej sytuacji do Ameryki pojadę ja, bo jestem ciotce winny przynajmniej dwa tygodnie wsparcia emocjonalnego za wszystkie ekskluzywne zabawki przesłane mi z USA w dzieciństwie, ze śpiewającą rybą na czele.
Wsiadłem
źródło: comment_RENHCD9kZ4giT1Ry5IdIip01LCSxgybq.jpg
Pobierz