@Saute: Jeśli się postarasz, to i trochę grubsza będzie ładnie wyglądać, cumplu, już nie ma co tak szufladkować, wolę oglądać kogoś grubego w lekkiej sukience niż w leginsach.
Zrobione w 1967 roku zdjęcie zatytułowane "Pocałunek życia" przedstawia pracownika firmy energetycznej J.D. Thompsona udzielającego pomocy metodą usta-usta swojemu koledze z pracy Randallowi G. Championowi po tym, jak ten drugi stracił przytomność po kontakcie z liniami niskiego napięcia. Przeprowadzali oni rutynowe prace wysokościowe, gdy Champion przypadkiem musnął linie niskiego napięcia na samym szczycie słupa energetycznego. Uprząż zapobiegła upadkowi, a Thompson, który pomagał mu od spodu, mógł szybko udzielić mu
Oświadczamy, że nie mamy nic wspólnego z tym filmem, a przedmioty na nim pokazane nie zostały wyprodukowane przez Solgaz Sp. z o.o. Przestrzegamy przed niekorzystną manipulacją i świadomym internetowym trollingiem
Tak jak obiecałem, mój kolejny wpis poświęcony będzie ogólnej charakterystyce gazowych olbrzymów. Wczorajsza notka na temat Saturna spotkała się z dużym zainteresowaniem, ale i sporą liczbą pytań na które, mam nadzieję, uda mi się teraz przynajmniej częściowo udzielić odpowiedzi.
Najogólniejszy podział zakłada istnienie w naszym Układzie Słonecznym dwóch typów planet: skalistych (Merkury, Wenus, Ziemia, Mars) oraz gazowych (Jowisz, Saturn, Uran, Neptun). Różnią się one między sobą diametralnie. Te pierwsze są stosunkowo niewielkie, mają
Tylko mała uwaga. Piszesz, że Jowisz jest tylko ok. 10 razy mniejszy od Słońca. Jest mniejszy prawie o 1000 razy, 10 razy mniejsza jest tylko jego średnica :) W sumie to co piszesz też jest poprawne, co najwyżej mogłeś sprecyzować, że chodzi o średnicę.
@Eestel: uwielbiam to uczucie kiedy jeszcze przyswajasz wpis Estela z wczoraj, a już widzisz kolejny wrzucony. Kocham Cię Estel, odkrywaj ze mno kosmos.
Fomalhaut b – planeta pozasłoneczna krążąca po orbicie gwiazdy Fomalhaut, odkryta w 2008 przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a, znajdująca się około 25 lat świetlnych od Ziemi, w gwiazdozbiorze Ryby Południowej. Planeta Fomalhaut b została uznana za pierwszą planetę pozasłoneczną odkrytą przez bezpośrednią obserwację (oprócz planet przy gwieździe HR 8799, których odkrycie ogłoszono równocześnie), ale późniejsze analizy wskazały, że w rzeczywistości zaobserwowano obłok pyłowy otaczający ten obiekt, zatem wykrycie planety nie było bezpośrednie.
@Crusier: Bulwersujące to jest, rządy marnują kasę na prężenie muskuł do wrogów, igrzyska i inne rzeczy, a najwazniejsze dla ludzkości powinno być poznanie tego co nas otacza, uchylanie coraz większego rąbka tej największej tajemnicy. Można by to robić, te teleskopy mogły by już istnieć, a my moglibysmy wiedziec nieporównanie więcej.
To, co tak ładnie lśni na zdjęciu poniżej to jedno z jezior znajdujących się na powierzchnii Tytana. Jak wcześniej pisałem, wypełniają je ciekłe węglowodory. Takie zbiorniki pokrywają znaczący obszar, głównie w okolicach biegunów. Tak jak woda na ziemi, węglowodory na największym księżycu Saturna parują a następnie spadają na powierzchnię w postaci deszczu. Na Tytanie występują również rzeki. Niczym na Ziemi, wieje wiatr, którego można posłuchać TUTAJ
Zaobserwowano również twory, mogące być kriowulkanami,
Dzisiejszy wpis będzie poświęcony spektakularnemu (niestety bardzo rzadko) wykorzystaniu grawitacji w obserwacjach za pomocą teleskopów takich jak HST. Chodzi o zjawisko zwane soczewkowaniem grawitacyjnym.
Przewidział je już Albert Einstein w ogólnej teorii względności. Na czym polega? Najprościej mówiąc promienie światła ulegają zakrzywieniu w bardzo silnym polu grawitacyjnym jakiegoś obiektu. Taką soczewką może być np. bardzo masywna galaktyka albo nawet gromady galaktyk. Jeśli umownie mówiąc między nami, a jakimś odległym obiektem znajduje się np.
Zdjęcie poniżej to wydawałoby się niczym nie wyróżniające się zdjęcie nocnego nieba wykonane przez jakiś teleskop. Nic bardziej mylnego.
Jest to jedno z najważniejszych zdjęć wykonanych przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a (HST) i nosi nazwę Ekstremalnie Głębokiego Pola Hubble’a (XDF - Hubble eXtreme Deep FIeld). Jest częścią zdjęcia znanego jako Ultragłębokie Pole Hubble’a (ach, ta nomenklatura NASA :) ). W zasadzie jest to mozaika wykonana ze zdjęć wykonanych na przestrzeni 10 lat –
@DanielPlainview: nie :) wiesz wysylam swojego niemowlaka zeby sobie zarobil na jedzenie. Jak zaplaci za czynsz i opierunek i dolozy sie do jedzenia to moze u mnie mieszkac :)
źródło: comment_Lq8eY1Jw8G47AwPndPwECceRTPnrGoqI.jpg
Pobierz