Lubicie oregano? Ja lubię. Nie wszyscy wiedzą jednak, że ta przyprawa (zanim stanie się przyprawą) prowadzi życie w ciekawej symbiozie na włoskich łąkach. Otóż mrówki z rodzaju myrmica też lubią oregano i zdarza im się zakładać kolonie w korzeniach roślinki, które przy okazji podgryzają. Oregano nie lubi tego, robi wrrr i produkuje substancję owadobójczą - karwakrol - który notabene nadaje ten charakterystyczny smak przyprawie. Problem w tym, że mrówki mówią "akurat nasz gatunek jest odporny na truciznę”, bo akurat ich gatunek jest odporny na tę truciznę. I co teraz?!
Otóż wtedy wchodzi on, motyl modraszek arion, cały na biało (z czarnymi plamkami na skrzydełkach). Modraszek tak lubi zapach oregano, zwłaszcza stresującego się i oblężonego, że postanowia złożyć jajko na roślince. Po dwóch tygodniach wykluwa się zeń larwa, która wszystkie staty zapakowała w illusion - przybiera kamuflaż z zapachów przyjemnych dla mrówek i sturlululuje się na ziemię. Przechodzące antmeny myślą “o, to jeden z naszych; dawaj z nami, kumplu” i zanoszą do gniazda ledwo powstrzymującego się od wybuchu złowrogim śmiechem oszusta.
Mrówki kładą larwę ze swoimi małymi i traktują ją jak mrówcze dziecię - karmią ją, opiekują się nią, puszczają jej na DVD “Dawno temu w trawie” itd., takie tam mrówcze sprawy. Kiedy nasz szpieg podrasta tak, że fałszywe wąsy i kartonowe odnóża nie zapewniają już kamuflażu, zaczyna naśladować dźwięki mrówczej królowej (na co mrówki dają się nabrać - umówmy się, to nie są bystrzaki) i pożera kolonię kęs po kęsie, odwłok po odwłoku.
Tym
Otóż wtedy wchodzi on, motyl modraszek arion, cały na biało (z czarnymi plamkami na skrzydełkach). Modraszek tak lubi zapach oregano, zwłaszcza stresującego się i oblężonego, że postanowia złożyć jajko na roślince. Po dwóch tygodniach wykluwa się zeń larwa, która wszystkie staty zapakowała w illusion - przybiera kamuflaż z zapachów przyjemnych dla mrówek i sturlululuje się na ziemię. Przechodzące antmeny myślą “o, to jeden z naszych; dawaj z nami, kumplu” i zanoszą do gniazda ledwo powstrzymującego się od wybuchu złowrogim śmiechem oszusta.
Mrówki kładą larwę ze swoimi małymi i traktują ją jak mrówcze dziecię - karmią ją, opiekują się nią, puszczają jej na DVD “Dawno temu w trawie” itd., takie tam mrówcze sprawy. Kiedy nasz szpieg podrasta tak, że fałszywe wąsy i kartonowe odnóża nie zapewniają już kamuflażu, zaczyna naśladować dźwięki mrówczej królowej (na co mrówki dają się nabrać - umówmy się, to nie są bystrzaki) i pożera kolonię kęs po kęsie, odwłok po odwłoku.
Tym
Bartosz Walaszek jako artysta przez duże G wpisał się na wieki do polskiej kultury przez ostatnie kilka lat na następne kilka lat. Swoim teatrem absurdu zdobył serca wielu młodych, i nie tylko, serc - co prawda to mały krok dla człowieka, ale dla karła - normalny. Powszechnie uznanym za jego opus magnum jest serial ‘Kapitan Bomba’, w którym to zostały ukazane losy kapitana Gwiezdnej Floty, którego celem służby i misją osobistą jest oczyszczenie galaktyki Kurvix ze złych kosmitów - w myśl maksymy: “nieważne, co mam w sercu - ważne, co mam w dupie”. Towarzyszą mu dwa tępe ch*je - szeregowy Sebastian Bąk i szeregowy Janusz Sram. Głównym antagonistą jest Sułtan Kosmitów zamieszkały na Planecie Wojny, będący gównodowodzącym kosmitów. Serial ten jest alegorią polskiej rzeczywistości, w której autor w sposób hiperboliczny i zabawny przedstawia charakterystyczne polskie wady. Łamiąc frazeologię, sprowadzając do absurdu i sprzeczności codzienne (i nie tylko) sytuacje oraz stosując godną miana turpizmu oprawę graficzną, Walaszek wprowadza nas w niepowtarzalną atmosferę polskiej szarej rzeczywistości, gdzie znój osiem godzin dziennie za trzy trzysta brutto miesięcznie i tak od dwudziestu lat. Nie stroni również od mocnych słów, epitetów, bluzgów, obelg, wyzwisk, zniewag, złorzeczeń, inwektyw, chamskich odzywek, przekleństw, wulgaryzmów, a nawet ukazywania nieuprzejmości, czego przykładem może być relacja tytułowego Kapitana Bomby z jego podwładnymi.
Jeżeli myślicie, że jestem tak głupi, by nie wspomnieć o Braciach Figo Fagot, to się mylicie - jestem ciut głupszy. Teksty Braci Figo Fagot są niewyczerpanym studium wiedzy o życiu ubranym w kunsztowną oprawę muzyczną. Życiowość oraz mądrość zawarta w ich tekstach często jest podawana jako główny powód uznania dla twórczości BFF. W końcu który z nas, panowie, nie spotkał się z sytuacją, że ja do niej kocham Cię, a ona na to "to stówę kosztuje"? Wśród głównych motywów można znaleźć zdradę (“Bożenka”), spożywanie obfitych ilości alkoholu (“Wojownicy wódy”), problemy rodzinne (“Zobacz dziwko co narobiłaś”) oraz miłość, szczególnie francuską (“Bujaj łbem do przodu”). Jako ciekawostkę należy dodać, iż Bracia Figo Fagot zachęcają słuchacza do nauki matematyki słowami “Chłopie wyjmij kalkulator albo przelicz se pod kreską to równanie. Dziwka droga, mówią tylko ci co sami świnki nie mają”.
Na
źródło: comment_0CuUjOv4ZJaoXrU86N0l4s6voxpZDTU4.jpg
Pobierz