Mam problem ze swoją dziewczyną i doszło między nami do poważnej kłótni. Chodzi o to, że uważam, że to ja mam być głową rodziny i osobą tak jakby decyzyjną. Jesteśmy ze sobą 1,5 roku, oboje mamy po 29 lat. Miesiąc temu postanowiliśmy, że zamieszkamy ze sobą. Ogólnie to dobrze się dobraliśmy, mamy takie same oczekiwania od życia, priorytety, cele, w łóżku też jest fajnie. Ale jest jedna rzecz, która całkowicie nas różni, mianowicie to jak wyobrażamy sobie podział obowiązków mieszkając razem. Przed zamieszkaniem oczywiście omówiliśmy rzeczy typu rachunki, opłaty - to dzielimy tak mniej więcej 60% na 40% bo ja zarabiam lepiej, ale został problem w obowiązkach domowych. Ja uważam, że gotowanie i sprzątanie powinno leżeć po stronie mojej dziewczyny bo przecież ja więcej dokładam się do rachunków, ona uważa, ze podział pół na pół czyli związek partnerski. No i dziewczyna powiedziała, że nie ma mowy na taki układ jaki je chce bo ja nie opłacam wszystkich rachonków, ona płaci 40 %, inaczej byłoby gdybym to tylko ja pracował to ona wtedy zajmowałaby sie domem ale w takiej sytuacji nie ma mowy.
W każdym razie stanęło na tym, że sprzątamy oboje po równo a gotujemy sobie oddzielnie. Tzn z tym gotowaniem to jest tak, że ona gotuje sobie jakieś tam rzeczy bo cwyczy na silowni i musi jesc odpowiednią ilość kalorii czy coś ale tak coś mi się wydaje, że po prostu mogłby gotować dla mnie to samo, ale po prostu nie chciała. W każdym razie ustaliliśmy tak jak ustaliliśmy ale miesiąc już ze soba mieszkamy i chyba to jednak nie dla mnie. Jakoś inaczej sobie to wyobrażałem. Nie chce wyjść na kogoś kto narzeka ale nie czuje się facetem jak sprzatam lazienke czy moję podłogę. Poza tym, sporo jej nie ma w domu albo jest zajęta a to silownia, a to kurs na który sie zapisała a to wymysliła sobie ostatnio, że zacznie uczyć się hiszpańskiego bo zawsze lubiła ten język i teraz dwa razy w tygodniu po godzinie siada w sypialni i sie uczy ale musi miec do tego cisze bo inaczej nie może się uczyć. Zaraz mi ktoś napisze widziały gały co brały, owszem widziałem, ale i tak jakoś myślałem, ze będzie inaczej jeżeli chodzi o ten czas, w którym jej nie ma w domu albo jest ale sie uczy.
No i teraz o co się ostatnio pokłociliśmy. Ja po prostu mam tak, że to facet powinien być głową rodziny i podejmować co ważniejsze decyzje, dusiło mnie to tak, że powiedziałem jej jak to wygląda z mojej strony. Na co ona obruszyła sie, że jak to ja chce sam podejmować decyzje i jak ja sobie to wyobrażam. Na co ja też się tak zdenerwowałem i powiedziałem jej, ze jak chce tak wszystko robić na pół to wszelkie prace związane z usterkami też będziemy robić na pół. Na co ona stwierdziła, że teraz to robię jej po prostu złości i że ja doskonale zdaje sobie sprawę z tego, ze ona przecież nie potrafi takich rzeczy robić a jak by potraiła to by mi z chęcią pomogła (tak, już to widzę).
No i atmosfera jest trochę gęsta, ja źle się czuję szroując kafelki w łazience ona nie chce iść na to co ja proponuję. Oboje tkwimy przy swoim, żadne nie ustąpi.
Jak to rozwiązać? Jakieś pomysły? Bo to dopierdo miesiąc mieszkania ze sobą a już jest źle :/.
Mirki, ostatnio moje życie to ciągły stres, jestem okropnie znerwicowana, kiepsko śpię, a to wszystko przez byłego chłopaka. Byliśmy razem 2,5 roku, to ja zakończyłam nasz związek, bo on nieco za dużo pił. Rozmawiałam z nim z milion razy, prosiłam go, żeby przystopował, ale on zaczął pić po kątach, wychodził np do piwnicy po coś, a jak wracał już czułam od niego wódkę :/ Mam 24 lata, on jest 3 lata starszy i nie chciałam tracić nerwów i zdrowia, mimo, że okropnie go kochałam, ale on mnie chyba mniej skoro nawet na obiad do moich rodziców przychodził zakręcony, a mi było wstyd i modliłam się, żeby ojciec nic nie zauważył.
Jak już zerwałam i się wyniosłam (pół roku razem mieszkaliśmy) to dowiedział się od znajomych gdzie mieszkam, zaczął przychodzić, prosić mnie, błagać, albo obrażać mnie, wyzywać, wyśmiewać. Zaczął mieć jakieś manie, że na pewno go zdradziłam i dlatego zerwałam, że uciekłam jak szczur. Potem zaczęły się groźby w stylu "zabije się przez ciebie suko", nigdy nic nie zrobił, ale czasem ze szczegółami opisywał mi co sobie zrobi.
To trwało tak z 4-5 miesięcy, ustało. Potem zaczęłam się z kimś spotykać, niestety tak się stało, że spotkaliśmy kiedyś byłego, powiedział cześć i poszedł dalej. Niestety potem mu odwaliło, zaczął wypisywać do mojego obecnego faceta ze szczegółowymi opisami tego co robiliśmy w łóżku, wyśmiewał go jakimiś wieśniackimi tekstami w stylu "jak ci smakują jej usta po moim #!$%@?". Facet go zablokował, ale ten narobił kont i wypisywał do mnie, do niego, potem też do mojej rodziny, tata nie wytrzymał i napisał mu, że lepiej, żeby go na ulicy nie mijał, bo dostanie wpieprz jaki zapamięta do końca życia, ale on np do taty pisał, że "wychował niezłą #!$%@?", mamie smsy w stylu czy jest dumna, że taką szmatę z siebie wysrała. Rodzice poblokowali, po wiadomości taty przestał do nich pisać, sporadycznie sms, czy dwa z obcych numerow, które potem od razu były nieaktywne, więc podejrzewam po prostu, że jak był bardziej pijany.
Na ten moment były wypisuje do mnie i mojego faceta naprawdę obrzydliwe, okropne rzeczy. Wypisuje do mnie różne rzeczy, najbardziej jednak boję się kiedy pisze "mam nadzieję, że ta twoja #!$%@? umie sie bic, bo przyda mu sie niedlugo", po prostu martwię się o mojego faceta, który jest na skraju wytrzymania psychicznego. Raz były spotkał mnie na ulicy, podszedł i napluł mi w twarz, nikomu nie mówiłam, bo mi wstyd, a kiedy to zrobił i po prostu odszedł wmurowało mnie. Facetowi się boję powiedzieć, bo w końcu były zbierze oklep, a on będzie miał potem problemy.
Ma ze dwa moje zdjęcia w bieliźnie, grozi mi dodaniem ich na strony z numerem telefonu.