BuraczekBuziaczek
  • 2
#depresja Macie tak, że jak idziecie gdzieś to te kroki jakoś tak mozolnie idą? Jakby chodzić w smole. Ciężko się idzie, a ciało wcale nie jest zmęczone chodzeniem. Jakby psychika się męczyła przedwcześnie. I reakcje na różne rzeczy po drodze są bardzo opóźnione.
  • 1
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
BuraczekBuziaczek
  • 0
@10129: To raczej jest naturalna konsekwencja tamtych objawów. Nie dziwne, że komuś pojawia się chęć zakończenia życia w momencie, gdy nawet najbardziej podstawowe czynności stanowią dla niego ogromny dyskomfort. W dodatku nie jest on w stanie odczuć przyjemności z niczego. Oczywistym jest, że odczuwa on życie jako zupełnie pozbawione sensu.
  • Odpowiedz
eisil
  • 19
Kiedy znalazłem pracę, oczekiwałem poprawy. Miałem w głowie prosty model: zajęcie + rutyna + stabilność = zmniejszenie lęku i myśli autodestrukcyjnych. Wydawało mi się to logiczne. Ludzie powtarzają to przecież jak formułę: "trzeba czymś się zająć, to pomaga".

Tymczasem po jakimś czasie zauważyłem, że funkcjonuję tylko na poziomie mechanicznego wykonywania zadań. Nic się nie poprawiło. Mam wrażenie, że depresja nie tylko wróciła, ale wróciła w wersji bardziej dojrzałej, pozbawionej dramatyzmu, za to konsekwentnej
  • 3
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
Dinkozaur30
  • 8
Nikogo nie obchodzisz ty i twoje problemy, dla ludzi liczą się tylko oni i ich rodzina. Wszelkie formy "pomocy" są tylko formą po to żeby zaspokoili swoje własne poczucie "moralności". Żeby w głębi duszy czuli przed samym sobą "Jestem dobry człowiekiem bo pomagam innym" tak na prawdę mają innych w dupie i pomagają tylko sobie reszta jest dodatkiem. Im szybciej to zrozumiesz tym lepiej.
#przegryw
  • 3
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
BuraczekBuziaczek
  • 0
Wszelkie formy "pomocy" są tylko formą po to żeby zaspokoili swoje własne poczucie "moralności"


@Dinkozaur30: A co w tym złego? Oprócz dążenie do poczucia bycia dobrym czy uciekania od poczucia bycia złym jest jeszcze instynktowna przyjemność(nie wymagająca aktywnego myślenia) wynikająca z pomocy komuś. Co jest złego w dążeniu do przyjemności i unikania cierpienia? Co innego miałoby człowieka motywować?
  • Odpowiedz
blahajo
  • 13
cholerne społeczeństwo przemysłowe zmuszające mnie do pracowania w cywilizowanych warunkach zamiast umierania w męczarniach przez zapalenie płuc
  • 3
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
mirko_anonim
  • 6
✨️ Czy medytacja może prowadzić do dobrostanu? Ⓘ
Czy jest tu ktoś, kto:

1) zorientował się, że dostał na starcie słabe karty (zdrowie, psychika, rodzina, wygląd, relacje, finanse, ból),

2) następnie wkręcił się mocno w #buddyzm i #medytacja (w ujęciu praktycznym, nie religijnym),
mirko_anonim - ✨️ Czy medytacja może prowadzić do dobrostanu? Ⓘ Czy jest tu ktoś, kto...

źródło: eda

Pobierz
  • 8
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
BuraczekBuziaczek
  • 0
w sumie to ostatnio raczej przez medytację cierpię 10x bardziej, przed medytacją moje życie było bardziej przeciętne


- musiałem przeżyć od nowa wszystkie traumy z dzieciństwa, dosłownie przeżyłem od nowa każdy smutny moment, każdą obelgę

- utraciłem złudzenia, które pozwalały normalnie funkcjonować na codzień (typu "ja mam rację, to inni mnie krzywdzili")

- jestem bardziej świadomy swoich emocji przez cały dzień, a radość i tym podobne pojawiają się niezmiernie rzadko

- jestem bardziej świadomy swojego cierpienia,
  • Odpowiedz
chalwaklb
  • 12
[AMA] - Życie w więzieniu

Siema. Siedziałem w swoim życiu w czterech zakładach karnych:

1. Zakład Karny Stargard
2. Zakład Karny Goleniów
  • 41
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach