Dziwne losy liter I, J, U, V

W łacinie litery I, V mogły oznaczać samogłoski [i, u] lub półsamogłoski [j, w]. Ich późniejszy rozwój skomplikował pisownię, także w języku polskim. Do XIX w. "jajko" zapisywano "iayko". Ktoś, kto urodził się w 1900 r. jako Maryan, od 1918 r. musiał się podpisywać Marjan, a od 1936 r. Marian.

- #
- #
- #
- #
- #
- #
- 16
- Odpowiedz





Komentarze (16)
najlepsze
Wcale w przypadku Polski nie miało to nic wspólnego z zaborami i zmuszaniem ludności do nauki języka zaborców, a po wojnie chęć wprowadzenia jednolitego języka dla wszystkich. Dodatkowo w 1936 roku miała miejsce "wielka reforma ortografii".
Akurat "v" to było "ł".