A ja pracuję w Anglii. Poszedłem do fabryki, powiedziałem że chcę pracować, a oni zaprosili mnie na szkolenie. Zarabiam 1500zł... tygodniowo. Nie musiałem się płaszczyć przed jakimś burakiem i grać w jego pozbawioną sensu gierkę. Prosty układ - ja pracuję, oni płacą. Żadnego suszenia zębów na pokaz i ględzenia o "niepowtarzalnej perspektywie rozwoju i samorealizacji w waszej wspaniałej firmie".
@bachus: Ale właśnie problem w tym, że w Polsce nawet na najniższe, najmniej wymagające stanowisko typu praca na produkcji i wykonywanie tego samego ruchu ręką przez 10 godzin, trzeba się na rozmowę wystroić, bredzić o tym co napisałem wyżej, że rozwój i samorealizacja (w pracy na produkcji, dobre sobie) i potem jeszcze czekać aż łaskawie podejmą decyzję i cię zaproszą na "kolejny etap rekrutacji". Zauważyłem też, że im mniejsza firemka, tym
Sytuacja, gdzie gościu zaczął tańczyć według mnie pozytywna, ale nie rozumiem, czemu gdy kobieta przyjdzie w podartych rajstopach, to jest całkiem skreślona. Różne rzeczy się zdarzają, mogła siedzieć na korytarzu czekając na rozmowę i gdy już miała wchodzić, przy wstawaniu rajstopy zaczepiły się o krzesło, czego nie zauważyła. Przecież chyba nikt by specjalnie nie włożył podartych rajstop i przebył w nich całą drogę na rozmowę, a jak się coś takiego zauważy i
@Elph: Nikt by od Ciebie nie wymagał doświadczenia do prostych prac, bycia studentką, itp. gdyby takich osób nie było na rynku. Gdyby brakowało chętnych, to by zluzowali poślady i byś dostała ten dzień próbny bez przynoszenia referencji. Ale w obecnej sytuacji przegrywasz z kimś kto już zarobkował w ten sposób lub jest studentem, dzięki czemu jest "tańszy".
@Elph: bo chodzi o stworzenie klimatu - klimatu "jaka nasza praca jest ważna, nasza firma ważna a ty jakim jesteś nic nie znaczącym trybem". Pracodawcom taki klimat mocno służy. Raz, że "bydło" się boi i nie fika, dwa, że można np. zatrudniać tych co się chce, a potem każdy inny będzie myślał "a tak, bo miałem nierówno sznurówki" albo "fakt, firmie niepotrzebny do sprzatania ktoś, kto nie wie jak serwisować Karchery"
Mnie w temacie rozmów kwalifikacyjnych już nic nie zdziwi po spotkaniu w pewnej krakowskiej firmie zajmującej się między innymi wizualizacjami 3D. Zostałem zaproszony do lokalu mieszczącego się w bloku, na jednym z krakowskich osiedli. Zdziwiło mnie to nieco, bo firma zarejestrowana była w małej miejscowości pod Krakowem. Zastanawiałem się czy właściciel zaprosił mnie do swojego mieszkania, a firma mieści się pod Krakowem czy też odwrotnie. Kiedy stawiłem się o wskazanej godzinie otworzył
Mnie to naprawdę śmieszą Ci polscy rekruterzy i ich standardy. Jakiś czas temu z ciekawości zacząłem się orientować jak wygląda rynek pracy w Polsce i przyznam że dawno się tak nie uśmiałem.
Recruter zafascynowany moim CV zaczął zachwalać swoją firmę i jej skandynawską kulturę pracy oraz zarobki gdzie "sky is the limit". Ja zapytałem prosto co on rozumie przez tą skandynawską kulturę pracy i gdzie jest ten sky bo ja liczę na
Stres stresem, ale niektóre opisane sytuacje albo są wyolbrzymione, albo przedstawiają jakieś przypadki osób upośledzonych. Jaki normalny człowiek prosi o przytulenie na rozmowie lub dzwoni do terapeuty?
W tytule jest błąd ortograficzny. Zaimki osobowe i słowa typu "pan" możemy pisać wielką literą, gdy się do kogoś bezpośrednio zwracamy - przecież na tym polega forma grzecznościowa. Tutaj na dodatek mamy do czynienia z osobą anonimową, a najprawdopodobniej fikcyjną - po ch%@ więc forma grzecznościowa? Logiczne, ale 90% ludzi to idioci, którzy nie są w stanie tego pojąć.
Dzięki za odpowiedź na moje pytanie. W sumie, gdyby sięgnąć pamięcią, to byłem w życiu już na kilkunastu rozmowach i w większości, jeśli moje kwalifikacje były wystarczające, to przechodziłem do następnego etapu, natomiast moim jeszcze problemem jest aktualnie to, że mam krzywą przegrodę nosową i praktycznie oddycham ustami, zamiast nosem jak każdy, a
@batq: Już raz zrobiłem z siebie idiotę, i za każdym razem kiedy o tym pomyślę chce mi się walić głową w mur. Chyba wiódłbym spokojniejsze życie gdyby mnie nagle dopadła amnezja. Nie muszę więc mieć w sieci przypominarki o tym ani nie widzę potrzeby żeby się żalić.
Tak apropo rozmowy moim zdaniem głupotą jest jak na rozmowie gość zadaje standardowy zestaw pytań typu " proszę odpowiedzieć coś o sobie" itp przecież jak on jedzie tym zestawem pytań które wyuczyl sie na pamięć to tak samo odpowie mu kandydat czyli też wyuczoną regułką na pamięć
@Jandall: Dla mnie wkurzające jest, że wiele firm sama nie wie czego chce. Dla mnie rozmowa jest nie tylko dla pracodawcy, ale i dla mnie, żebym się zorientował, czy im się do czegoś mogę przydać, czy chcę dla nich pracować i na jakich warunkach.
A bardzo często rozmowa jest taka, że standardowy wywiad leci, a później albo "czy ma pan jakieś pytania" albo od razu leci kwestia kasy. No więc oczywiście,
Ponoć w MMO chodzi o szeroko pojętą społeczność, tak mi znajomi tłumaczą. Więc powinni być super duszami towarzystwa. Inna sprawa, że boją się wyjść do sklepu po bułki.
Czasem trochę humoru do CV może wprowadzić "chochlik drukarski". Jeden taki w rubryce zainteresowania miał: "Historia III wojny światowej". Nostradamus jakiś czy co?
Będę szukał pracy, wykopki poradźcie: napisać co jest moim prawdziwym hobby (poker na $$) czy ściemniać że siłownia, piłka nożna. bo brzuch widać. A nie powiem że książki bo czytam średnio 2 na rok.
W sumie jestem niemalże dumny z tego że gram w pokera, a nie jakieś lotto, maszyny albo MMO. Nie wiem jak widzi to osoba trzecia, a podobno wypok uczy, wypok bawi, może wypok coś poradzi. Serio.
@oli1989: Z jednej strony możesz kogoś zaciekawić, zawsze to jakieś rzadko spotykane hobby. Zależy też pewnie od rodzaju pracy, może ci pomóc że nie boisz się ryzyka itp. itd. Z drugiej strony pracodawca może pomyśleć, że jesteś jakimś nałogowym hazardzistą, który w pewnym momencie przegra kasę i zacznie mieć problemy, przez co przestanie myśleć o pracy albo jeszcze narobi przekrętów żeby się wyratować.
Także ryzykowne. Zależy od stanowiska, od człowieka na
Komentarze (150)
najlepsze
- jestem bezpośredni
- myśle że to zaleta
- gówno mnie obchodzi co pan myśli.
- oj tato, nie wydurniaj się
- bo zmarnowałem 6 lat na bezsensowną edukację a do pracy fizycznej się nie nadaje
Da się po ludzku? Da się.
Tylko nie w Polsce...
Dlaczego odszedł Pan z poprzedniej pracy? Bo odbiłem żonę szefowi.
Witam pana w naszych szeregach.
http://www.wykop.pl/ramka/1803528/poszukuja-kujwy-cechy-charakterystyczne-wada-wymowy/
PS. Dziwnie się czułem wpisując w google: "wykop kujwa".
Recruter zafascynowany moim CV zaczął zachwalać swoją firmę i jej skandynawską kulturę pracy oraz zarobki gdzie "sky is the limit". Ja zapytałem prosto co on rozumie przez tą skandynawską kulturę pracy i gdzie jest ten sky bo ja liczę na
Niedobra jest też postawa, kiedy redaktor nie umie pisać po polsku. Ciekawym, kto tego pana/panią do pracy przyjmował?
- który nie będzie potrafił znaleźć w biurze wolnego pokoju żeby porozmawiać,
- albo takiego który nie będzie pamiętał, że się z Tobą umawiał,
- albo takiego którego pies tak się spierdzi, że zaczniesz łzawić,
to zobaczysz że niema się czego bać.
Dzięki za odpowiedź na moje pytanie. W sumie, gdyby sięgnąć pamięcią, to byłem w życiu już na kilkunastu rozmowach i w większości, jeśli moje kwalifikacje były wystarczające, to przechodziłem do następnego etapu, natomiast moim jeszcze problemem jest aktualnie to, że mam krzywą przegrodę nosową i praktycznie oddycham ustami, zamiast nosem jak każdy, a
@Scharnvirk: Wielu z nas tak ma. Spraw byśmy poczuli się lepiej mówiąc co Ty zrobiłeś :-)
Możesz na pm napisać.
k - kandydat
j - ja
prowadzę rozmowę z gościem, w sumie nie głupi i by się nadawał w pewnym momencie gość wypala:
...
k: muszę się jeszcze do czegoś, bo i tak by się Pan dowiedział.
j: słucham
k: z poprzedniej pracy wyleciałem dyscyplinarnie.
j: (zdziwiony) jaki był powód?
k: ukradłem z kasy 200zł
j: (to dziwne bo gość wygląda na nie głupiego) jak to się stało?
k:
A bardzo często rozmowa jest taka, że standardowy wywiad leci, a później albo "czy ma pan jakieś pytania" albo od razu leci kwestia kasy. No więc oczywiście,
Ponoć w MMO chodzi o szeroko pojętą społeczność, tak mi znajomi tłumaczą. Więc powinni być super duszami towarzystwa. Inna sprawa, że boją się wyjść do sklepu po bułki.
Bo takie studentki zarządzania myślą, że zrobienie prezentacji w PowerPointcie to już taki jakby doktorat z obsługi Office'a.
PS. Robotę dostał ;)
A że nie znowu w europie to trochę inna sprawa.
W sumie jestem niemalże dumny z tego że gram w pokera, a nie jakieś lotto, maszyny albo MMO. Nie wiem jak widzi to osoba trzecia, a podobno wypok uczy, wypok bawi, może wypok coś poradzi. Serio.
Także ryzykowne. Zależy od stanowiska, od człowieka na
@oli1989:
Coś jak z maturą, może i dobre fajne hobby ale czy trafisz w klucz rekrutera?