Mitologia polska
Narody posiadają swoje mity na których budują tożsamość. Mitologia polska wydaje się ciekawa - według mitologii rosyjskiej Polacy są zdrajcami słowiańszczyzny - słowianami w służbie Rzymu. Według Polaków: Polska to kraj cywilizacji za którym na wschodzie rozciąga się bezkres ciemnoty. Jest to wprowadzenie do pierwszego mitu: obrońcy Europy.
Obrońcy Europy
Obrona Europy to obszar wielopoziomowy. Początki to chyba bitwa pod Legnicą, zmagania z Tatarami. Walka z Imperium Osmańskim, mongolską Rosją to jedno ale istnieje też inny wróg. Militaryzm Krzyżacki, zdrajcy Rzymu - Szwecja. Zauważmy że Zakon Krzyżacki był pierwszym państwem który przeszedł na protestantyzm. Prusy później zjednoczyły Niemcy i wywołały konflikty światowe, tak więc póki Polska była wystarczająco silna to zagrożenie to było tłumione.
Nowszym przejawem tego mitu jest wojna bolszewicka. Gdyby bolszewicy przeszli przez Polskę łącząc się z rewolucjonistami w Niemczech - widmo komunizmu w Europie od lat dwudziestych byłoby bardzo realne. Pewnym przejawem mitu jest też zachowanie się Polski podczas II wojny światowej. Tj. istniała możliwość pójścia z Niemcami, Japonią i ich sojusznikami na wojnę ze Związkiem Sowieckim - jednak taki scenariusz według polskiej mitologii jest niedopuszczalny gdyż militaryzm pruski będąc następcą militaryzmu krzyżackiego jest permanentnym wrogiem polskości.
Jeszcze jednym przejawem mitu obrońcy (tym razem jednak już w mocno groteskowej formie) jest postawa Polaków podczas okresu tzw. realnego socjalizmu. Działania papieża, strajki itp. miały przyczynić się do szybszej erozji układu. Kim jest się walcząc z zagrożeniami światowymi? Wedle legendy jak rzecze indiańskie powiedzenie; to kim jesteśmy określa potęga naszych wrogów.
Mocarstwo
Polska w mitologii jest mocarstwem. W wersji umiarkowanej są to tereny obecnej Polski, Ukrainy, Białorusi, Litwy i Łotwy. W wersji skrajniejszej to także Estonia, część zachodniej Rosji, Mołdawia, Słowacja i Czechy (patrz zdobycze Bolesława Chrobrego). Wedle mitu mocarstwowego twierdzenie że Polska jest słaba to zbrodnia - można powiedzieć że zniewolona (a nawet wypada) ale twierdzić że słaba ze względu na potencjał jest niedopuszczalne.
Jeśli weźmiemy np. wsp. demograficzny to okazuje się że potencjał nawet wzrósł od czasów I Rzeczpospolitej. Pod koniec tejże, Polska liczyła około 14 mln - w tym połowa to osoby mowiące po polsku. W tym czasie Francja liczyła 27 mln - w większości francuskojęzycznych. Dziś to 37 mln do ponad 60 mln - czyli różnica się zmniejszyła. A jeśli weźmiemy mitologiczną Polskę (czyli Koronę i Litwę) to będzie nawet 100 mln mieszkańców (i druga populacja po Rosji w Europie).
Potencjał gospodarczy i surowcowy na tym obszarze jest wielki, dostęp do dwóch mórz, położenie na kluczowych szlakach miedzy Europą a Azją. Wielkość populacji i terenu to jednak nie wszysko - Rosja też jest wielka - dlaczego więc Polska?
Wyższość cywilizacyjna
Mówiąc w skrócie - Polacy to ludzie wolni a Rosjanie i Prusacy to podludzie. Gdy car karze - powstaje miasto (i nie ważne że jest na trupach budowane). Europeizacja według cara to ogolenie bród. Prusacy to pionki, którzy państwo mają za Boga.
Naprzeciw tej hołoty stoi człowiek wolny, który nie zna biurokracji, jego słowo ma wartość, nie jest ślepym narzędziem w rękach góry. Na wyższość cywilizacyjna wskazuje duch walki. Człowiek wolny to wszak dobry wojownik. Niewolnik za nic ma chwałę wojenną.
Mit wojownika ma dwa poziomy, już szlachta zdążyła go wytworzyć (mit szlachcica - potomka wojowniczych sarmatów). Husaria - arystokratyczna jazda która urosła do rangi legendarnej, potrafiła rozbijać siły kilkunastokrotnie liczniejsze od siebie (a znana jest bitwa spieszonej husarii która w sile 400 ludzi obroniła się przed zagonem tatarskim liczącym nawet 10 000 ludzi). Jednak i zwykły lud pokazał że przewyższa inne ludy duchem walki - dobitnie podczas wojen napoleońskich czy wojny z bolszewikami.
Mit Polaka-wojownika - człowieka wolnego potwierdzają powstania, które ukazują duszę narodu - niewolnik godzi się z losem i się nie buntuje, zniewolony jest zakuty w kajdany, ale czeka sposobności - jego dusza jest wolna. Wyższość cywilizacyjną Polaków stwierdza (co prawda w osobliwej formie ale jednak) Nietzsche przyznawając się do (mniej lub bardziej prawdziwej) polskości.
Polska upada, naród dostaje się pod panowanie obcych sztandarów. Szczególną bezczelność okazuje Austria uratowana panad 100 lat wcześniej pod Wiedniem. Wyzwolenie nie jest tylko dziewiętnastowieczną kwestią prawa do samostanowienia narodów (samostanowienie jako zasada zresztą stanie się wrogiem - nacjonalizm litewski, ukraiński).
Brytyjscy konserwatyści ponoć zazdroszczą polskim gdyż tutaj można było połączyć nacjonalizm z konserwatyzmem.
Odwieczny wróg zwyciąża - wroga niewolnicza cywilizacja. Wyzwolenie to nie jest po prostu chęć posiadania swojego herbu, flagi lecz droga do innego świata. Podczas rozbiorów pojawia się sentencja gloria victis - cóż.. teoretycznie ma to wzmacniać ducha, ale w połączeniu z koncepcją Polski jako Chrystusa narodów otrzymujemy kierunek męczennika - a nie wojownika. Gloria victis to zaprzeczenie starej sentencji vae victis. Mamy więc tutaj konflikt mitów.
Z drugiej strony wiele zależy od interpretacji. Wojownicy pod Termopilami poświęcili się, jednak walcząc osłaniali ewakuację Aten. Tak więc czy była to porażka? Jeśli gloria victis ma słuszyć poświęceniu dla poświęcenia to jest to pozbawione sensu.
Nowe mity
Nowymi mitami nazywam te powstałe po odzyskaniu niepodległości. Piłsudski stał się legendą jako ten, który miał powstrzymać bolszewików. Oczywiście Piłsudski jest postacią sporną ale wielu tak właśnie myśli. Francja niegdyś wielka ośmiesza się podczas jednej wojny. Brytania pokazuje swoje szydercze podejście każąc sobie płacić za samoloty użyte podczas wojny przez polskich pilotów (w obronie tejże).
Stare mocarstwa są więc niegodne zaufania. Pewnym sojusznikiem są Stany Zjednoczone które dwa razy wbijały Niemców nóż. Są one jednak daleko i taki sojusz nosi znamiona egzotycznego.
Takie zachowanie budzi już prawdziwy antysemityzmAntysemityzm ma pewne poparcie - w końcu argumenty są solidne. Nie chodzi tu nawet o przeciwstawianie sobie kultury łacińskiej i żydowskiej (bo w takiej konfrontacji żydowska zostaje zmiażdżona). Żydzi znaleźli schronienie w Rzeczpospolitej gdy w reszcie Europy byli tępieni. Nie okazali się jednak uczciwymi obywatelami. Podczas zaborów i później wyszła natura tej grupy. Gdy bolszewicy wchodzili - żydzi witali ich tzw. chlebem i solą, po II wojnie obok marginesu społecznego tj. hołoty i podludzi stali się częścią aparatu władzy. Dzisiaj natomiast pewne grupy żądają od Polski przeprosin - "rekompensat za krzywdy jakich doznali". Takie zachowanie budzi już prawdziwy antysemityzm.
Krew bogów
Jednym w najnowszych mitów jest podejście genetyczne - haplogrupa R1a1. Nie jest to popularna wiedza ale posiada silny ładunek i przez to może być ciekawa. Haplogrupa R1a1 wystepuje wśród populacji Indii na północy i ponoć wśród wyższych kast indyjskiego społeczeństwa. Jak głosi teoria z Indii pochodzą Aryjczycy.
Tak się składa że wspomniana haplogrupa wśród słowian występuje często - a najczęśniej wśród Polaków (i co niejako zwalnia nas z solidarności słowiańskiej - wśród Węgrów). Póki co jednak choć ten składnik komponuje się w polską mitologię nie jest powszechny i chyba zbyt ekstremalny.
Wnioski
Historie tutaj bardzo pobieżnie przedstawione nazywam mitami gdyż opowieści te nie są do końca prawdziwe. Mit ma w sobie trochę prawdy oraz trochę przekoloryzowania by nie powiedzieć fałszu.
Bo weźmy pierwszą Republikę - prawda to, że chłop polski miał lepiej od ruskiego czy pruskiego, ale czy miał lepiej niż brytyjski gospodarz? A powstania były robione w imię czego? - czy przypadkiem partykularne interesy szlachty nie zaważyły? A bitwa pod Wiedniem - polska strona była tylko jedną z trzech sojuszniczych armii walczących z Turkami.
Chyba każdy większy naród uważa się za najważniejszy. Brytyjczycy - a co! 1/4 świata, Imperium nad którym nie zachodzi słońce! Francuzi - przez wieki wielcy! Niemcy - silni, zdyscyplinowani, wynalazcy, inżynierowie, budowniczowie przemysłu, Hiszpanie - i ich dar dla świata czyli Łacińska Ameryka Południowa, imperium przez wieki, Rosjanie - och czyż nie ma większego Imperium? Amerykanie - kto jest potężniejszy? - bo kto zbudował potęgę w 200 lat? Japończycy - z boskim pochodzeniem i cesarzem? Kto jest ważniejszy? Podobnie Chińczycy. I także wielcy obrońcy - Polacy.
Doprawdy nacjonalizm trochę przyciemnia percepcję - czy przekomarzanie się kto jest najważniejszy nie jest trywialne?
Jeśli chodzi o Polskę to należy ona do cywilizacji łacińskiej - jeśli wtedy kto mówi - nieważne czy Polska jest socjalistyczna czy jakaś inna - byle była Polską! To niechybnie kwalifikuję się do głupców. Bo co z tego że będzie flaga, herb i hymn, jeśli pod tymi będą kompletnie inne wartości?
Upadek kultury jest widoczny nieuzbrojonym okiem w dzisiejszych czasach. Owy duch walki także ustąpił. Bo czy nie lepszym tego dowodem jest fakt że tow. Jaruzelski żyje? Ilu mamy ludzi którzy mu złorzeczą, a jednak nikt nie użył noża, rury, pistoletu, b---y lub miotacza płomieni by go uśmiercić.
Aby wyjść z tego impasu należy oddzielić sie od kultury, która nas otacza. Wtedy ludzie mogą pielegnować mity, tworzyć nowe. Czyli stworzenie siły gotowej do walki z systemem staje się realne.
Tak też zrobiło środowisko pisowskie. Środowsko to tworzy swoją rzeczywistość, analizuje na swój sposób, ma własną religię. Problem polega na tym, że o ile już polskie mity są w kilku miejscach przesadzone (i wynikają z tego absurdalne konsekwencje - jak np. wymaganie od państw zachodu wdzięczności (albo i nie tylko tego) za ratowanie czy to pod Wiedniem czy przez bolszewikami) to mity pisowskie są już często w ogóle oderwane od rzeczywistości, jak np. kult Lecha Kaczyńskiego który robi za obrońcę interesu narodowego mimo że był oczywistym zdrajcą (traktat lizboński).
Pewne sentencje służą do usprawiedliwiania swojego położenie - tak jak słynne konfucjuszowskie - w państwie rządzonym dobrze wstyd być biednym, w państwie rządzonym źle wstyd być bogatym.
Mity mogą być zwodnicze ale są podstawą kultur - droga obrona przez pisowców wydaję się więc słuszna, należy oczywiście zadbać o to, aby nie popadać w kretynizmy tak jak pisowcy, ale posiadanie w swoich szeregach zdeterminowanych ludzi - fanatyków - bardziej pomaga niż szkodzi - bo kto przeprowadza zmiany, by nie powiedzieć rewolucje? ateusze? Komuniści to jedni z najbardziej wierzących na ziemi (w marksizm oczywiście).
Zmian mogą dokonać ludzie gotowi do poświęceń a tacy mają swoje przekonania i swoje mity - nie powstaną słuchając TVP czy TVN.
Mając 15 lat i pierwszy raz słysząc Donald Tusk już wiedziałem co to za osobnik. Wystarczył mi fakt, że PO była zachwalana w mediach - to wszysto. Było kompletnie oczywiste że jest to zgraja złodziei, oszustów, kłamców - nie potrzebowałem do tego lat, dowodów, dokumentów (takich jak np. wyznanie generała Czempińskiego - ile to rozmów i bliskich spotkań III stopnia musiał odbyć, żeby powstała Platforma Obywatelska).
To jest właśnie siła mitu (w tym przypadku polskiego-narodowego) - można od razu rozpoznać oprychów. Co do Pisu - potrzebowałem kilku miesięcy aby ich rozgryść. Niektórzy do tej pory nie mogą się opamiętać.
To jest według mnie kluczowe. Stworzyć konstrukcję która wyposaży w zdolność do szybkiego rozpoznawania takich zakłamanych idei, postaci jakie tworzą dziś np. PiS.
Ktoś powie - do tego trzeba wiedzy, oczytania - właśnie chodzi o wiedzą skoncentrowaną. Ilu ludzi czyta książki? To jest właśnia prawdziwa magia aby niemal magicznymi formułami zmieniać rzeczywistość.
Czyż teraz nie widać potęgi mitu?
Komentarze (2)
najlepsze
Nie, nie widać. Autor niczego nie dowiódł.