Warto by zacząć od postaci głównego bohatera - jest to mniej rozgarnięty zaginiony kuzyn Maciusia z Klanu, osobnik o poważnych dysfunkcjach mentalnych. W świecie pełnym niebezpieczeństw czekałaby go niechybna śmierć, ale tak się składa, że jest trochę nieśmiertelny. Pozwala mu to dumnie kroczyć przez życie z niewyraźnym wyrazem mordy, przewlekle śliniąc się w kącikach ust. Ahoj przygodo!
A przygód jest wiele. Począwszy od poszukiwań siostry, która uciekła z domu by wyjść za rockmana, poprzez wydarzenia, które natchnęły Bartosza Walaszka do skomponowania przeboju "Pisarz Miłości" gdy tytułowy Photon swoim długopisikiem podpisał się atramentem sympatycznym na twarzy dziewczyny, cementując jej dozgonna miłość, kończąc na wielkiej galaktycznej intrydze.
Myślę, że te parę słów jasno nakreśla jak wielką bzdurą jest fabuła tego tytułu. Ale to nic nie szkodzi, albowiem Photon nie stoi fabułą, lecz komedią. Mamy tutaj zaserwowany humor wyjątkowy, a jego niezwykłość opiera się głównie na niespotykanej wręcz suchości. Totalnie oklepane schematy, szablonowe zachowania i przewidywalne puenty. Oglądając to coś we mnie pękło. Mianowicie żenada przekroczyła masę krytyczną do tego stopnia, że zaczęło mi się podobać xD Postacie ciągle się tłuką, robią śmieszne minki i łapki wykręcają im się w dziwne strony. Oglądało się całkiem przyjemnie, aż momentami przypomniały mi się najgłupsze odcinki Slayers. Podejście do tego tytułu w jakikolwiek inny sposób niż do totalnego odmóżdżenia podłej jakości rynsztokowym humorem skończy się zwyczajnym zawodem.
Jedynym tak naprawdę poważnym problemem jest słabe zakończenie od czapy. Takie "no dobra szybko kończymy, gaś światło".
Gorąco polecam, ale tylko po trzech piwach ( ͡°͜ʖ͡°)
https://myanimelist.net/anime/1944/Photon
Photon: The Idiot Adventures
Opis krótki:
Opis długi:
Warto by zacząć od postaci głównego bohatera - jest to mniej rozgarnięty zaginiony kuzyn Maciusia z Klanu, osobnik o poważnych dysfunkcjach mentalnych. W świecie pełnym niebezpieczeństw czekałaby go niechybna śmierć, ale tak się składa, że jest trochę nieśmiertelny. Pozwala mu to dumnie kroczyć przez życie z niewyraźnym wyrazem mordy, przewlekle śliniąc się w kącikach ust. Ahoj przygodo!
A przygód jest wiele. Począwszy od poszukiwań siostry, która uciekła z domu by wyjść za rockmana, poprzez wydarzenia, które natchnęły Bartosza Walaszka do skomponowania przeboju "Pisarz Miłości" gdy tytułowy Photon swoim długopisikiem podpisał się atramentem sympatycznym na twarzy dziewczyny, cementując jej dozgonna miłość, kończąc na wielkiej galaktycznej intrydze.
Myślę, że te parę słów jasno nakreśla jak wielką bzdurą jest fabuła tego tytułu. Ale to nic nie szkodzi, albowiem Photon nie stoi fabułą, lecz komedią. Mamy tutaj zaserwowany humor wyjątkowy, a jego niezwykłość opiera się głównie na niespotykanej wręcz suchości. Totalnie oklepane schematy, szablonowe zachowania i przewidywalne puenty. Oglądając to coś we mnie pękło. Mianowicie żenada przekroczyła masę krytyczną do tego stopnia, że zaczęło mi się podobać xD Postacie ciągle się tłuką, robią śmieszne minki i łapki wykręcają im się w dziwne strony. Oglądało się całkiem przyjemnie, aż momentami przypomniały mi się najgłupsze odcinki Slayers. Podejście do tego tytułu w jakikolwiek inny sposób niż do totalnego odmóżdżenia podłej jakości rynsztokowym humorem skończy się zwyczajnym zawodem.
Jedynym tak naprawdę poważnym problemem jest słabe zakończenie od czapy. Takie "no dobra szybko kończymy, gaś światło".
Gorąco polecam, ale tylko po trzech piwach ( ͡° ͜ʖ ͡°)
Ps. Miejscami animacja jest zaskakująco ładna.
źródło: comment_1590252641OJd2qxHMFaGhu4xNEkRLps.gif
Pobierz