Tłum będąc zdolnym do uczuć tylko prostych i przesadnych, przyjmuje lub odrzuca sugerowane mu poglądy, wierzenia albo jako absolutną prawdę, albo jako absolutną nieprawdę (...). Mówca najczęściej naraża się tłumowi niezależnością swoich poglądów, ponieważ przesada w tłumie dotyczy tylko uczuć, w żadnym zaś razie inteligencji. Dlatego jednostka należąca do tłumu cofa się w swoim rozwoju intelektualnym (...). Dowody, jakie tłum podaje i które potrafią go przekonać, są z punktu widzenia logiki tak