Czesi też mają swoich kresowian. Wołyniaków. 50 tysięcy Czechów za zgodą Stalina w 1947 roku wróciło do Czechosłowacji. Do dziś mieszkają po sąsiedzku, tuż za miedzą. " Za Polski to był porządek. Rodzice zawsze to dobrze wspominali. Wszystko się skończyło, jak wybuchła wojna."

28 lutego 1944 roku żołnierze Dywizji SS Galizien oraz nacjonaliści ukraińscy zamordowali około 1000 mieszkańców Huty i okolicznych wsi. W filmie zrealizowanym przez Telewizję Polską o zagładzie opowiadają nieliczni pozostali przy życiu mieszkańcy. Dokument zrealizowany w 2008 roku przez TVP.

Pod tekstem jest film ze zdjęciami ofiar. Większość tych zdjęć została zrobiona pewnie jeszcze w okresie II RP. To przywraca im człowieczeństwo. Nie są to zmasakrowane zwłoki, a szczęśliwi, inteligentni, ludzie. Zabijanie dzieci to najwyższy stopień utraty człowieczeństwa.

Warto przeczytać komentarze uczestników pod artykułem.

Co druga osoba tego tekstu nie wie, co zaszło 70 lat temu na Wołyniu. Nic dziwnego, bo przez wiele lat nie mówiło się o tym, a historie o zbrodniach dokonanych przez banderowców żyły w pamięci rodzin, które tamtą tragedię przeżyły.

Widziały, jak banderowcy męczą i zabijają ich rodziców i rodzeństwo. Te wspomnienia to przerażające świadectwo okrucieństwa dorosłych.

Przyczyną tragedii, która miała miejsce na Kresach Południowo–Wschodnich w latach 40-tych był chory ukraiński szowinizm. Szowinizm to ideologia ślepa z nienawiści do stereotypowego “innego”, do “obcego”, z jednoczesnym podkreślaniem zmityzowanej wyższości swojej grupy.

"Polacy poczęstowali ich obiadem, a potem dali się związać. Wówczas zaczęła się r--ź. Za pomocą siekier i noży wyrżnięto około 180 kobiet, mężczyzn i dzieci". Rozmowa z prof. Partaczem, badaczem stosunków polsko-ukraińskich w XIX – XX wieku.

A w mediach cisza

Ciekawa rozmowa z p. Mariuszem Zajączkowskim wokół Wołynia, rzetelności historyków ukraińskich i udawanej aktywności polskich polityków w tym temacie...

Zbyt ostra opinia? Być może. Ale argumenty są poważne. Dziś rocznica Krwawej Niedzieli na Wołyniu (11.07.1943).

Mała dziewczynka ocalała z rzezi, ponieważ ukraińska sąsiadka zaświadczyła, że dziecko jest Ukrainką. Widząc wahanie morderców, sąsiadka porwała dziewczynkę na ręce krzycząc: „To mało wam krwi Lachów i chcecie zabić ukraińskie dziecko!”.

Nie wolno pozwolić na to, aby jedna strona miała pretensje, że jest jedyną ofiarą rzezi wołyńskiej. Polacy byli ofiarami. To więcej niż masakra - to były czystki etniczne, których celem było przejęcie ziem. Ale pamiętajmy, że na początku II wojny światowej te ziemie były wielonarodowe: byli Polacy,.

W czasie rzezi wołyńskiej obok bandytów, bestialsko mordujących Polaków, znaleźli się też Ukraińcy, którzy nie dołączyli do masowej zbrodni, niosąc pomoc swoim krewnym, sąsiadom i braciom w wierze chrześcijańskiej.

To było ludobójstwo. To był największy zorganizowany, zaplanowany mord na polskiej ludności.

Jednoczesne uderzenie na tak sporym obszarze wymagało zmobilizowania odpowiednio dużych sił (...)Jak ta agitacja wyglądała? Organizowano wiejskie zebrania, na których przekonywano, że należy wyrżnąć Polaków do siódmego pokolenia, wyrwać ich po prostu z korzeniami...

słowa dotrzymali

"Jeden z Ukraińców trzymał mnie za rękę, a trzej położyło matkę na ziemi i zaczęło ją przeżynać! Jak bluznęła krew, mama krzyknęła - Wacek uciekaj! "