Manipulując rozmiarem strefy pseudoplastycznej w mechanicznych metamateriałach, zespół z prestiżowego Nature przełączył tryb pękania z kruchych, wewnętrznych zniszczeń na rozległe, zewnętrzne mostkowanie pęknięcia. W eksperymencie i symulacjach kontrolowane wyboczenie elementów podniosło energię konieczną do rozerwania materiału dziesięciokrotnie.
To przejście od biernej obserwacji do aktywnego sterowania mechaniką pękania otwiera ramy dla materiałów










3.5 roku studiów inżynierskich i jak widać ta wiedza faktycznie przydatna!
Oj biedny ja, głupi ja (・へ・)