To co mnie najbardziej irytuje w tego typu seriach to gdy bohaterowie robią krok do przodu w swojej relacji np. pierwsze trzymanie za ręce/pocałunek, a w następnym rozdziale wracają do stanu jakby nic takiego się nie wydarzyło.

Wczoraj wylaliśmy wiadro pomyj na typowe shojki - absolutnie słusznie, bo to co przeważnie jest w nich przedstawiane zasługuje tylko na pogardę i ostracyzm społeczny wobec ich autorów. Jednak nie zapominajmy, że pośród tej góry toksycznego ścierwa nadal można znaleźć coś wartościowego.

to stawiam kasztany przeciw orzechom, że albo ma 13-15 lat, albo jest 30-letnią kobietą, która nie wyrosła z głupich romansideł

Omoi, Omoware, Furi, Furare

Ostatecznie dla czytelnika nie ma znaczenia z jakiego języka się tłumaczy (aczkolwiek oczywiście najlepiej tłumaczyć z JP, by uniknąć przekłamań). Ważny jest wynik.