Tak naprawdę nie tęsknię za światem z przeszłości. Tęsknię za sobą z przeszłości - tym, który głęboko wierzył i ufał, że kiedyś będzie lepiej. Że jutro jest zawsze lepsze od dzisiaj. Że wszystko jest możliwe, wystarczy tego chcieć.
A dziś? Smak porannej kawy jest jedyną nadzieją, jaka zwleka mnie rano z łóżka. A potem już jakoś leci, znowu sen, znowu następny dzień, rok, dekada...
O rzeczywistościo, czemuż mnie zabiłaś jeszcze za życia?
A dziś? Smak porannej kawy jest jedyną nadzieją, jaka zwleka mnie rano z łóżka. A potem już jakoś leci, znowu sen, znowu następny dzień, rok, dekada...
O rzeczywistościo, czemuż mnie zabiłaś jeszcze za życia?

































#mediolan2026
źródło: 1000017389
Pobierz