@agaciksa: A co, ty masz na odwrót? Spodziewam się, że tak, jak większość kobiet. Taka orientacja w terenie to pozostałość po przodkach. Mężczyźni chodzili na polowania, musieli wypatrywać zwierzyny z daleka i dodatkowo musieli jeszcze wrócić, a do tego potrzeba dobrej orientacji w terenie i dobrze rozwiniętego zmysłu przestrzennego. Za to kiedy mężczyźni byli na polowaniu kobiety też musiały sobie jakoś radzić same, dlatego świetnie ogarniają najbliższą okolicę, wiedzą gdzie
@Bardzo_Wsciekla_Mebloscianka: Nie na równi, ponieważ kobiety zachodziły w ciążę, rodziły dzieci, karmiły swoje potomstwo, a i inne kobiety pomagały sobie na wzajem w opiece nad dziećmi. To znaczy, że nawet jak kobiety uczestniczyły w polowaniach (co jest oczywiście prawdą) to zwykle stanowiły mniejszość wśród uczestników, a i jeszcze polowanie polowaniu nie równe. Czym innym jest wyjście do lasu i łapanie każdego zwierzęcia jakie się spotka, a czym innym kilkudniowa wyprawa
Tak w temacie samobójstw. To nadal pamiętam faceta, który wybrał sobie bardzo ładny dzień na dokonanie tego czynu. Pamiętam to jak dziś. Nie za ciepło, nie za zimno. Dla mnie to był idealny dzień na spacer po lesie. Zżarty umysł depresją, codzienne myśli samobójcze, zarośnięty jak małpa, poszedłem sobie zrobić małą przechadzkę. Podobno miało to jakieś działanie terapeutyczne, ale po takim czasie to stwierdzam, że jednak nie i wcale mnie przyroda nie uspokajała. Całe życie nią otoczony bardziej miałem jej dosyć.
Idąc sobie dalej, nagle usłyszałem krzyki i wołanie o pomoc. Jakoś nie myślałem wtedy tylko po prostu poleciałem w stronę źródła dźwięku. W moją stronę wybiegła kobieta i zaczęła krzyczeć: Mąż mi się powiesił! I wtedy zauważyłem go jak wisi 2 metry nad ziemią, zawieszony na drzewie, a obok stała drabina. Pamiętam, że wtedy podjąłem szybkie decyzje. Wisi 2 metry nad ziemią, nie wiadomo ile i każda sekunda go dzieli od śmierci. Zawołałem tylko czy ma nóż i niech mi da. Poleciała wtedy do auta, a ja szukałem czegoś w pobliżu. Kobiecina wsiadła w auto i pojechała… (Potem od policji się dowiedziałem, że była w takim szoku, że pojechała do domu po nóż) Znalazłem pustą butelkę po piwie, zbiłem ją i odciąłem faceta. Wtedy uznałem, że lepiej będzie jak połamie nogi, albo stanie mu się coś gorszego niż żebym go zostawiał na drzewie i miał zginąć. Wydaje mi się, że na jego miejscu wolałbym żeby nikt mnie nie ściągał, bo można by było zrobić ze mnie kalekę i to w imię czego?
Szybko się wieści rozchodziły i zaraz były do mnie pytania, ale jakoś nie chciało mi się o tym myśleć. Zacząłem mieć wyrzuty sumienia. Co by było gdybym jednak go odratował? Stałby się kaleką. 10 lat był na lekach, życie go przytłoczyło, chciał umrzeć, wybrał taką ładną pogodę i w sumie miejsce, a ja bym to wszystko zniszczył. Chyba się dość nawalczył… Spoczywaj w pokoju.
@bzdr: ( ͡°ʖ̯͡°) trochę to jest przykre, że ktoś chce się zabić, bo życie go przytłacza. Bardziej jednak jest trzymanie takiej osoby przy życiu... I to w imię czego? To jest jak tortury i znęcanie się nad człowiekiem. Jak ktoś żyje z tym gównem ponad dekadę to zasługuje na to by się od tego uwolnić. Chociaż ja przekroczyłem tę dekadę i życie mi się
@ovation: Nie szkoda życia na coś takiego ;d? Przecież wszystko co fajne jest na dworze i można to robić tylko jak jest w miarę ciepło :D Ot kajaki, rower, piłka, rolki, trekking, grill. Wszystko co generuje fajne historie i wspomnienia na starość. Kilka dni w domu ok odpoczniesz, filmy nadrobisz, książke poczytasz , gre zagrasz ale tak dłużej ;d? Nie szkoda marnować życia ;D? Dla mnie 300 dni w roku
@Brajanusz_hejterowy: o kurla, opowiem wam najgorsza historie, jak mialem 18 lat ostro lecialem w melanz, i czesto nie bylo mnie w domu po tydzien - po jednym z takich melanzy, stwierdzilem ze czas na mnie i trzeba wracac na chate - w srodku nocy wbilem na chate, najciszej jak moglem, otworzylem korytarzyk ( blok here ), zamknalem, ide do drzwi mieszkania, otwi3ram jak najciszej, jednak ultra anywlamaniowa gerda zawsze walila
źródło: comment_1622333490mV36DbasJjr31Zh5l3B97O.jpg
Pobierz