@Aleksandr_Jebiewdenko Państwo nie powinno posiadać własnych mediów. Prywatyzacja mediów publicznych rozwiązuje problem upartyjnienia za pieniądze podatników.
@Kapitalista777: Z międzynarodowym bandytyzmem się nie negocjuje. Demokracja zachodu to demokracja deliberatywna. Putin to wie. A Niemcy? Nie wyjdą z tego z twarzą.
@Maxxer: Dwie fundamentalne pozycje, które ukształtowały całą debatę na temat pieniądza; ,,Ogólna teoria zatrudnienia, procentu i pieniądza" Keynesa i ,,Teoria pieniądza i kredytu" Misesa.
Kredyciarze to najbardziej roszczeniowa grupa społeczna w Polsce. Przebijają pod tym względem nawet górników i patologię 500+. Doskonale wiedzieli na co się piszą biorąc kredyt, bo banki jak krowie na rowie tłumaczyły mechanizmy i ostrzegały przed ryzykiem związanym ze zmienną stopą. Dzisiaj mamy oficjalną inflację w okolicach 10% z tendencją wzrostową. RPP ospale i nieśmiało zaczęła wreszcie podejmować kroki zmierzające do opanowania sytuacji, ale w dalszym ciągu są to działania niewystarczające - rzeczywista stopa jest w okolicach -7%, a inflacja dalej rośnie. Pomimo tak korzystniej dla kredytobiorców sytuacji, ostatnie symboliczne podwyżki ceny pieniądza wywołały wśród nich niesamowity ryk:
@jozef-dzierzynski: Przy całej mojej krytycznej opinii wobec dzisiejszego kierownictwa Narodowego Banku Polskiego, to sytuacja w gospodarce światowej może zmienić się z tygodnia na tydzień, a żaden ekonomista nie jest wróżką. Celem takich instytucji jest dopasowywanie narzędzi do sytuacji w gospodarce. Biorąc kredyt trzeba zwyczajnie liczyć się z ryzykiem stopy procentowej. Bez względu na słowa Prezesa NBP, ministra finansów czy innego polityka.
Zastanawia mnie, jakie jest ekonomiczne uzasadnienie podnoszenia stóp procentowych w celu przeciwdziałania inflacji przy jednoczesnym stosowaniu tarcz inflacyjnych i obniżania/likwidowania VAT-u? Wygląda mi to na wzajemnie znoszące się działania.
@Asarhaddon: Historia gospodarki pokazuje, że może to być skuteczne działanie, pod pewnymi warunkami. Oczywiście obniżanie podatków przy wysokiej inflacji jeszcze bardziej zwiększa podaż pieniądza w gospodarce. Mamy realnie więcej środków do rozdysponowania. Zmniejszanie obciążeń fiskalnych dla producentów i detalistów może sprawić, że Ci obniżą ceny. Kluczowym elementem dla skuteczności tego działania wydaje się utrzymywanie wysokich stóp procentowych - znacznie wyższych niż obecnie. Trzeba zdusić popyt poprzez uatrakcyjnienie oszczędzania. W Polsce
@Asarhaddon,: Nie widzę żadnej sprzeczności. Konkluzja jest prosta: taka polityka ma sens, pod warunkiem, że pieniądze pozostałe do rozdysponowania w wyniku zmniejszenia obciążeń fiskalnych zostaną zaoszczędzone a nie wydane.
@Skowyrny_Johnny: Decyzje RPP przestają mieć znaczenie. Polityka monetarna powinna być skoordynowana z polityką fiskalną państwa. A tymczasem zmniejsza się podaż pieniądza poprzez podnoszenie stóp procentowych i jednoczesne stymuluje się podaży poprzez ekspansywną politykę fiskalną.
Daily reminder, że być może nie stało by się nic z tego co zrobił PiS, gdyby 3/4 wykopu w 2015 r. nie agitowała za Dudą i Kukizem.
PiS w 2015 r. wygrał absolutnie minimalnie, "świadomi" 20-sto i 30-sto latkowie z tego portalu przyłożyli do tego rękę w sposób prawdopodobnie decydujący.
@czeskiNetoperek: Pamiętam też jak bardzo zachowawczy był rząd premiera Tuska i polityka ministra Rostowskiego. Idących przecież do wyborów w 2007 roku z ciekawymi i liberalnymi hasłami. Jedyną zasługą, którą szybko jednak cofnięto po dojściu do władzy Prawa i Sprawiedliwości, było podwyższenie wieku emerytalnego. Odważna reforma, tylko szkoda, że nie zlikwidowano wtedy przywilejów emerytalnych i nie zlikwidowano KRUS-u. Poza tym licho - brak gruntownej reformy finansów publicznych, zadłużanie na niespotykaną wcześniej
@Kempes: Francja ma ,,tradycje" wychodzenia z wojskowych struktur NATO i wracania do nich po latach. Żadna nowość. Od 1966 roku do 2009 roku była członkiem sojuszu jedynie na płaszczyźnie politycznej. NATO się bez Francji jakoś obyło.
@jatutaktylkonachwile: Przede wszystkim unikameralny parlament, stu posłów. Kadencyjność urzędów nie jest czymś co osobiście popieram - dobry polityk niech sobie będzie posłem, prezydentem czy wójtem dopóki obywatele będą go wybierali.
@Elijahu: Wystarczy spojrzeć na parlamenty państw bałtyckich - mało liczne, w okolicach setki parlamentarzystów. A żaden z tych systemów politycznych nie jest dwupartyjny.
@kobiaszu: Zmiana, która nic nie zmieni. Decyzje o charakterze ekonomicznym nie są podejmowane w Ministerstwie Finansów. Zmienią się jedynie osoby, i dalej będą prowadziły błędną politykę fiskalną. Ostatnim ministrem finansów w rządzie PiS, który miał coś do powiedzenia, była profesor Gilowska. Tylko było to 16 lat temu.
Szkoda że wszyscy tak emocjonalnie do tego podeszli. Żukowska powiedziała to zbyt brutalnie ale ma 100% racji. Najwyższe zarobki, najstabilniejsze miejsca pracy a przede wszystkim najwięcej innowacji wprowadzają duże firmy. Kto nie wierzy wystarczy że sam sprawdzi powojenną historię gospodarczą takich potęg jak Niemcy, Korea Południowa czy Japonia. Niemcy tworzyli specjalne, sponsorowane przed rząd kartele. Model ten skupiowali najpierw japończycy a potem Koreańczycy. Ci ostatni w pewnym momencie wprowadzili limit uwaga dwóch
@TenXen47: Japoński ,,cud gospodarczy", który wyniósł ten kraj na pozycję drugiej a obecnie trzeciej gospodarki świata, odpowiada także za trwającą od trzech dekad stagnację gospodarczą. Struktura japońskiej gospodarki, zdominowanej przez wielkie konglomeraty (keiretsu) to jedna z przyczyn dzisiejszej sytuacji gospodarczej w Japonii. Wspieranie firm tanim kredytem, regulowanie funkcjonowania konglomeratów przez Ministerstwo Finansów, skupowanie złych długów, niedopuszczanie do bankructwa, sieć powiązań kapitałowych pomiędzy spółkami i bankami. To nie są praktyki, które
@TenXen47: Jestem pewien, że podstawowym problemem japońskiej gospodarki jest jej powojenna struktura plus demografia. Przy czym problemy demograficzne pojawiły się dopiero w XXI wieku, a oznaki niedostosowania struktury gospodarczej do realiów to początek lat 80. XX wieku a od lat 90. już stagnacja. Patrzysz tylko przez pryzmat czynników ilościowych, czyli przez tempo wzrostu. W ekonomii mamy jeszcze pojęcie rozwoju, czynnika jakościowego, który tutaj mylnie stosujesz - praktyki monopolistyczne, kradzież innowacji,
@TenXen47: Możemy oczywiście porównywać teraz wszystkie państwa azjatyckie i ich politykę gospodarczą, ale nie widzę w tym sensu. Nie neguję faktu, że polityka wspierania dużych firm przynosi efekty ilościowe w postaci wzrostu gospodarczego. Weźmy jeszcze pod uwagę fakt, że boom gospodarczy Korei to okres rządów junty wojskowej, gdzie scentralizowana władza poprzez swoją politykę przełamuje defekt koordynacji czy pułapkę niedorozwoju - coś z czym w warunkach wolnego rynku kiepsko sobie radzą
@TenXen47: Po pierwsze to nawet nie wiem czym jest neoliberalizm i mało kto w politologii, i ekonomii wie. Zbyt szerokie i niejasne pojęcie. Chaos semantyczny towarzyszy stosowaniu tego określenia. Natomiast sam liberalizm jest nieodłącznym elementem myśli zachodniej. Niemiecka doktryna gospodarcza z okresu powojennego to też ordoLIBERALIZM. Po drugie, domyślając się o co ci chodzi, czyli o przykład przeciwny do państwowego protekcjonizmu i interwencjonizmu - nie wiem jakie państwo prowadziło taką
@TenXen47: Upraszczasz rzeczywistości i oczekujesz prostych odpowiedzi: to państwo prowadziło taką politykę, a tamte prowadziło inną. Dla Ciebie ekonomia to przewidywalna i schematyczna nauka, a każdy model da się zastosować wszędzie. Pomijasz aspekty kulturowe i społeczne, porównujesz Amerykę Południową do Azji, Skandynawię do Europy Zachodniej. Chcesz znaleźć receptę na idealną i zawsze skuteczną politykę gospodarczą? Powodzenia życzę. Wybacz, ale odczuwam bezsens tej dyskusji, więc tu ją skończę.
Politolog i filolog polski. Polityka gospodarcza, makroekonomia, ekonomia polityczna, ekonomia instytucjonalna, teoria polityki, gospodarki Azji Wschodniej.
źródło: IMG_20231221_230330
Pobierz