OP: @niktSzczególny
Nie łam się. To co opisujesz to równie dobrze może być depresja, którą można całkowicie wyleczyć, choć wiadomo, że nie od razu. Jeśli nie próbowałeś pomocy specjalistycznej, to spróbuj. Przy doborze odpowiednich leków w połączeniu z psychoterapią jesteś w stanie z tego wyjść i żyć i czuć się normalnie. Nawet nie wiesz ile bym dał, żeby mieć taką możliwość, i gorąco będę trzymał kciuki za Ciebie, żeby się okazało że sprawa nie jest aż tak poważna jak u mnie i że możesz z tego wyjść.

Trzeba dawać sobie szanse i walczyć o swoje życie. To w końcu wszystko co mamy. Ja wiem, że wyczerpałem swoje opcje. Długo badałem temat jak może wyglądać terapia w moim przypadku. Tego co mam się nie leczy, można jedynie próbować człowieka przystosować, ułatwić codzienne funkcjonowanie, ale nie da się zmienić tego jak się czuje. A ja nie mam siły na naukę nowych sztuczek po to, żeby mojemu otoczeniu było łatwiej. Całą swoją energię poświęcam na to, żeby od poniedziałku do piątku przez 8h dziennie być uśmiechniętym, towarzyskim i "normalnym". A potem wracam do domu, palę jak smok i zapijam bezsenność. I co najgorsze patrzę jak mój ponad 5-letni związek się sypie przez to, że już nie mam siły z sobą walczyć.

Z całym szacunkiem, ale pomyślenie sobie "też to mam" to trochę droga na skróty. Bo wtedy łatwo jest zrezygnować, bo w końcu nic nie pomoże. Ludzie, ja się prawie 10 lat męczyłem szukając sposobu żeby z tego wyjść, myśląc, że "a może jednak to nie to, może jest nadzieja". Nie mi oceniać co wam dolega, ale nie zmarnujcie sobie życia przez to, że wam się nie chce albo się wstydzicie/boicie próbować sięgnąć po pomoc! Bo to wtedy wygląda trochę tak, jakbyście chcieli się tak czuć na własne życzenie. Ja już takiego wyboru nie mam. Wy jeszcze nie wiecie.Pokaż całość

OP: @ceerczy jeśli czujesz, że to nie to i nie zaspokaja Twoich potrzeb to polecam nie zwlekać. Długo jesteście razem?

Ja walczyłam przez ostatni rok dzielnie przyjmując całą winę na początku na siebie, myślałam że z moim typem osobowości po prostu czepiam się zbyt wielu rzeczy tymczasem okazało się, że on faktycznie co chwilę mnie nieświadomie odpychał, takie przyjął zachowania z domu.
Teraz jest ta wewnętrzna walka pomiędzy tesknotą aPokaż całość