Babcia uważała, że emancypacja to kobiece dolegliwości, o których nie należy mówić w obecności mężczyzn.

Nawet przebierając nogami w wodzie, w kręgu rekinów, mag zawsze uzna, że największym zagrożeniem są dla niego inni magowie.

Zawsze bierz pod uwagę fakt, że możesz się mylić.

Prawda! Sprawiedliwość! Wolność! Miłość w rozsądnych cenach! I jajko na twardo!

Nie należy nikogo sądzić po pozorach. Mimo swej miny będącej wyrazem twarzy prosiaczka, który wpadł na świetny pomysł, i sposobu mówienia przywodzącego na myśl małego, zaspanego i neurotycznego, ale bezsensownie kosztownego pieska, pan Horsefry mógł przecież być człowiekiem łagodnym, wielkodusznym i cnotliwym. Tak samo jak ktoś wychodzący z naszego okna w pasiastym swetrze, w masce i z wielkim pośpiechem, może po prostu zabłądził w drodze na bal

- A jakie jest to kłamstwo o maskach?

- Ludzie wierzą, że ukrywają twarze.

- Przecież ukrywają twarze - zauważyła niania.

- Tylko tę, która jest na wierzchu.

- Czasami wydaje mi się, że można całe życie wędrować po dysku i nie zobaczyć wszystkiego - westchnął Dwukwiat. - A teraz okazuje się, że są jeszcze inne światy. Kiedy pomyślę, że mogę umrzeć i nie widzieć nawet setnej części tego, co bym chciał, czuję się, no... - Urwał na chwilę. - Chyba pokorny. I bardzo zły, naturalnie.

Mort przypomniał sobie rycinę w almanachu swojej babci, między stronami o sadzeniu roślin i o fazach księżyca. Pokazywała, jak Śmierć, Wielki Naprawiacz Krzywd, Przybywa Po Każdego z Ludzi. Oglądał ten obrazek setki razy, kiedy uczył się czytać. Nie robiłby tak silnego wrażenia, gdyby stało się rzeczą powszechnie wiadomą, że ziejący płomieniem koń, którego dosiada widmo, nazywa się Pimpuś.

Monarchia jest jak mlecze na łące. Nieważne ile głów się zetnie, korzenie tkwią stale pod ziemią i tylko czekają, by wypuścić nowe łodygi.

CO?, zdumiał się Śmierć.

Siedział za swoim ozdobnym biurkiem i bawił się nożem do papieru w kształcie kosy.

- Wolne popołudnie - powtórzył Mort.

Pokój wydał mu się nagle dusząco ogromny, a on sam stał nieprzyjemnie odsłonięty pośrodku dywanu wielkości pola uprawnego.

Hipopotamy z daleka są wielkie i sympatyczne, ale z bliska są tylko wielkie.

Trzeba robić pewne rzeczy, ponieważ są słuszne. Nie dlatego, że bogowie tak każą. Innym razem mogą przecież wymyślić coś innego.

Co za sytuacja! Kto postawiłby znanego przestępcę na czele ważnej dziedziny działalności państwa? Oprócz, powiedzmy, przeciętnego wyborcy.

- Mieliście w tym roku jakieś wakacje, sierżancie? - zapytał w końcu Vimes, kołysząc się lekko na piętach.

- Tak jest, sir. W zeszłym miesiącu wysłałem żonę do Quirmu, do ciotki.