Gdy już chcemy zamknąć drzwi, kierowca wskazuje na jakąś plamkę widoczną na tylnym siedzeniu – na tyle błahą, że nie zwróciliśmy na nią uwagi przy wsiadaniu. Słyszymy, że „#!$%@?śmy mu tapicerkę". Kierowca chce pieniędzy. Mówimy zgodnie z prawdą, że nic nie zrobiliśmy, że ta rozmowa nie ma sensu i zamykamy drzwi. Kierujemy się do knajpy po telefon. Na pasach okazuje się, że kierowca jechał za nami. Wyskakuje z auta, zaczyna nas wyzywać od „#!$%@? genderów" i „#!$%@? #!$%@?".

Zaczynamy się kłócić, on robi się agresywny. Zapowiada telefon na policję, a my chętnie na to przystajemy, by wyjaśnić chorą sytuację. Gdy czekamy na patrol, kierowca robi się coraz bardziej napastliwy, więc postanawiamy się schronić w barze obok. Ten zaczyna nas szarpać, gdzieś dzwoni. Po chwili zjawiają się jego koledzy taksówkarze. Otaczają nas, zaczynają grozić. Wyciągam telefon, by wszystko nagrać, lecz dostaję wtedy w twarz. Każą mi schować komórkę.

W nas wzbiera strach i panika. Panowie są agresywni, wrzeszczą, że teraz „PiS zrobi z nami porządek". Moja przyjaciółka wpada w panikę, stara się uciec. Panowie łapią ją, wykręcają ręce, szarpią płaszcz, ciągną za włosy. Gdy chcę podbiec i jej pomóc łapią także mnie. Podejmujemy ostatnią próbę ucieczki i wtedy dostajemy gazem pieprzowym po oczach.