Michaił Bułhakow urodził się w 1891 r. w Kijowie i zmarł 78 lat temu, 10 marca 1940 roku, w Moskwie. Z wykształcenia był lekarzem, a z woli łacińskiej maksymy non omnis moriar pozostaje przede wszystkim twórcą wiekopomnego dzieła „Mistrz i Małgorzata”.
Wiele jest osób, które nie wyobrażają sobie literatury bez tej największej powieści Bułhakowa. Opowieści o odwiecznej walce dobra ze złem, utworu o konstrukcji „powieści w powieści”. Powstawał w latach 1928-1940, a wydany w całości został dopiero w 1969 r. w Niemczech.
Bułhakow, syn profesora Kijowskiej Akademii Duchownej, ukończył studia medyczne (1916), i przez dwa lata pracował jako prowincjonalny doktor, czego świadectwem były świetne „Zapiski młodego lekarza”.
Jego utwory miały miały mocno satyryczny wydźwięk, jak opowiadanie „Diaboliada” czy powieści: „Fatalne jaja” i „Psie serce”. Był również autorem „Białej Gwardii” o dramatycznych losach inteligenckiej rodzinie Turbinów w obliczu czau rewolucji i wojny domowej.
Od końca lat 20. pisał dla teatru, powstały takie komedie, jak „Mieszkanie Zojki” i „Szkarłatna wyspa”.
Jego twórczość spotykała się z niechęcią oficjalnej krytyki, w końcu nałożono na niego zakaz druku. Pod koniec życia pracował w MChAT-cie” jako asystent reżysera oraz w moskiewskim Teatrze Wielkim jako librecista operowy. Pisał też wtedy dramaty o wielkich osobowościach twórczych – o Puszkinie i Molierze.Pokaż całość

Poetycki piątek Atticusa:
Stanisław Grochowiak "[***] Zimą nad sercem zmalałym nie panuj" z tomu "Ballada rycerska" (pierwsze wydanie!)

opis odnośnikahttps://www.atticus.pl/?pag=poz&id=66149
opis odnośnikaPokaż całość

Edward Hartwig, wybitny fotografik, urodzony 6 września 1909 roku w Moskwie, zmarł 28 października 2003 roku w Warszawie. Wywarł duży wpływ na rozwój polskiej fotografii, szczególnie w latach 60. i 70.
Jego ojciec był zawodowym fotografem. Około 1925 roku sam Edward Hartwig zajął się fotografią. W początkach lat 30. studiował w Wiedniu u znanych fotografów: Rudolfa Koppitza i Hansa Daimlera. Z początkowego okresu jego działalności pochodzi prezentowane zdjęcie. Jego styl kształtował się pod wpływem twórczości Jana Bułhaka i innych twórców z kręgu Fotoklubu Wileńskiego. W latach 1944-46 przebywał w łagrze w ZSRR. Po powrocie zamieszkał w Warszawie. Był jednym z założycieli Polskiego Związku Artystów Fotografów w 1946 roku. W 1958 roku w Warszawie opublikowano słynny album "Fotografika", który określił styl Hartwiga jako wybitnego estety o tradycji malarskiej, a jednocześnie twórcy grafizującego, zbliżającego się do nowoczesnej, abstrakcyjnej, często plakatowej formy. Dużym wydarzeniem w fotografii polskiej były też "Kulisy teatru" (z 1969), "Wariacje fotograficzne" (z 1978) oraz "Wierzby"(z 1989).
Przy okazji Dnia Kobiet prezentujemy wczesną fotografię Hartwiga fotografia z 1938, zatytułowaną „[młody mistrz] Odlewnia Hesse w Lublinie”.
Wszystkiego dobrego :-) życzy antykwariat Atticus.
Zapraszamy na stronę www.atticus.pl do działu zdjęć.
Edward Hartwig, an outstanding polish photographer. He had a great influence on the development of photography in Poland, especially in the 1960s and 1970s.Pokaż całość

Stefan Kisielewski używał pseudonimów Kisiel, Julia Hołyńska, Tomasz Staliński i Teodor Klon. Był nie tylko publicystą, prozaikiem, ale także kompozytorem muzyki poważnej.
Kisiel znany był na równi ze swych felietonów z „Tygodnika Powszechnego” i współpracy z „Kulturą” paryską. Był również ikoną liberalno-konserwatywnych środowisk. Wreszcie jako pisarz, twórca powieści politycznej „Sprzysiężenie” z 1947 r., kryminalnej „Zbrodnia w Dzielnicy Północnej” z 1948 r. czy polityczno-obyczajowej „Miałem tylko jedno życie” z 1958 r. A pod pseudonimem Tomasz Staliński utworów publikowanych przez emigracyjne wydawnictwa o życiu codziennym w PRL-u czy o mechanizmach walki o władzę w aparacie PZPR, zatytułowanych: „Widziane z góry”, „Cienie w pieczarze” i „Wszystko inaczej”.
Na przełomie lat 80. i 90. stworzył niezwykle poczytne dzieła, jedne z pierwszych bestsellerów III RP, które w typowym dla niego ironicznym duchu przedstawiały postaci i wydarzenia z życia publicznego w czasach komunizmu. Były to - „Abecadło Kisiela” i „Dziennik” z lat 1968-78, utwory napisane z dużą swadą i polemicznym ostrzem.
7 marca przypada 107 rocznica urodzin Stefana Kisielewskiego (zmarł 27 września 1991 r.). Od 1990 r. przyznawana jest publicystom i przedsiębiorstwom nagroda jego imienia.
Kisiel łączył pragmatyzm z racjonalnym podejściem do rzeczywistości – jego postawa powinna być dziś czymś więcej niż tylko wspomnieniem.
Antykwariat prezentuje ciekawe wydania książek Kisielewskiego, w tym okraszone autografem autora. Zapraszamy na stronę opis odnośnikaPokaż całość

7 marca przypada 95 rocznica urodzin Jana Rodowicza ("Anody"), którego los był niezwykle charakterystyczny dla wojennego pokolenia Kolumbów. Urodził się w 1923 roku w Warszawie. W latach 1935-39 uczęszczał do Liceum Batorego, gdzie był członkiem 23. Warszawskiej Drużyny Harcerskiej, tzw. Pomarańczarni. Po opanowaniu kraju przez wojska niemieckie w 1939 r. włączył się w konspirację i wstąpił do Szarych Szeregów. Uczestniczył w wielu akcjach bojowych m. in. w słynnej akcji pod Arsenałem. W 1943 roku brał udział w stworzeniu Batalionu "Zośka". W Powstaniu Warszawskim początkowo walczył na Woli, w kompanii "Rudy" Batalionu "Zośka". 9 sierpnia został ciężko ranny w czasie ataku na szkołę przy ul. Spokojnej. 11 sierpnia został odznaczony Virtuti Militari i awansowany na porucznika. 15 września został ponownie ranny. Nocą z 17 na 18 września żołnierze armii Berlinga przewieźli go pontonem przez Wisłę na Pragę. Przybywał na leczeniu w Otwocku. W sierpniu 1945 roku przeprowadził się do Warszawy, gdzie wspólnie z członkami Batalionu "Zośka" nadzorował ekshumację i pochówek poległych współtowarzyszy na Powązkach. Ujawnił się przed Komisją Likwidacyjną AK Okręgu Centralnego. W tym okresie zajmował się spisywaniem list poległych i zaginionych żołnierzy "Zośki" i współtworzył "Archiwum Baonu Zośka". Rozpoczął również studia na Politechnice. 24 grudnia 1948 roku został aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa i poddany brutalnemu śledztwu. Zginął w niejasnych okolicznościach 7 stycznia 1949 roku. Zdaniem prokuratury i UB wyskoczył z IV piętra budynku. Według wielu hipotez został z niego wypchnięty. Anonimowo pochowano na Cmentarzu Powązkowskim. Bliscy o jego śmierci dowiedzieli się dopiero 1 marca. 16 marca odbyła się ekshumacja i przeniesienie zwłok do rodzinnego grobu na Starych Powązkach.
Zapraszamy na stronę opis odnośnikawww.atticus.pl do działu historia.
opis odnośnikahttps://www.atticus.pl/?pag=poz&id=92265
opis odnośnikahttps://www.atticus.pl/?pag=poz&id=78518
opisPokaż całość

W serii Varsaviana prezentujemy ciekawą książkę księdza profesora Władysława Kwiatkowskiego „Królewska katedra św. Jana w Warszawie” z 1939 r. Ta interesująca pozycja o jednym z najważniejszych kościołów warszawskich ma dodatkowy walor, jest to egzemplarz z autografem autora. Pierwsza data dotycząca Katedry Warszawskiej konkretna i upamiętniona w dokumentach to rok 1339. Kolegiata św. Jana Chrzciciela nabrała większego znaczenia pod koniec XVI wieku. Związana z Zamkiem Królewskim w Warszawie była świadkiem wielu historycznych wydarzeń. Ołtarz główny ufundował Zygmunt III Waza, a stalle Jan III Sobieski (miały przypominać o wiktorii wiedeńskiej). Tu odbyły się koronacje Stanisława Leszczyńskiego i Stanisława Augusta Poniatowskiego. Zaprzysiężono też Konstytucję 3 Maja.
W pierwszej połowie XIX w. Adam Idźkowski przebudował archikatedrę w stylu neogotyku angielskiego. Ten kształt architektoniczny, utrwalony w wielu rysunkach, obrazach i fotografiach, przetrwał do drugiej wojny światowej. I tu zakończył swą opowieść ks. Kwiatkowski.
Uszkodzona we wrześniu 1939 r., w czasie Powstania Warszawskiego była terenem walki. Po upadku powstania niemieckie wojsko wysadziło w powietrze katedrę i zniszczyło 90% murów. Archikatedra została odbudowana w stylu gotyku mazowieckiego według projektu Jana Zachwatowicza.
Zapraszamy na stronę opis odnośnikawww.atticus.pl do zapoznania się z innymi publikacjami varsavianistycznymi.
opis odnośnikahttps://www.atticus.pl/?pag=poz&id=96618Pokaż całość

Cytat na poniedziałek: Teodor Parnicki „Tylko Beatrycze”
„Chcecie coś rzec, dostojny i wielebny ojcze Andrzeju? Usłyszę znów wasz głos z wielką radością. Nie słyszałem go od czasu włożenia mi przez was własnoręcznie na twarz psiego kagańca.
Kieruje tobą, nędzniku, uczucie niewdzięczności, nienawiści i mściwości względem ns; żadna życzliwość. Byłem przeciwny wszelkiemu układaniu się z tobą. Wysłuchawszy tu teraz przemowy twej, jestem przekonany goręcej jeszcze, iżem miał słuszność. Przyszedłeś się znęcać, pastwić nadPokaż całość

Teodor Parnicki. Zadebiutował powieścią „Trzy minuty po trzeciej”, dziełkiem sensacyjnym, z którego później nie był dumny. Przez niemal całe życie pozostawał głównie twórcą powieści historycznej. W 1937 roku ukazała się pierwsza ważna powieść Parnickiego „Aecjusz ostatni Rzymianin”, która rozpoczyna jego poszukiwania formalne w zakresie prozy historycznej. Dramatyczne losy wojenne Parnickiego, aresztowanego przez Rosjan, skończyły się wyjściem z Rosji z armią Andersa. Jako dyplomata rządu londyńskiego ostatnie dwa lata wojny Parnicki spędził wPokaż całość

Ludzie nauki, wyrosłej z oświeceniowego przekonania o nieskończonych możliwościach ludzkiego rozumu, mieli w XVIII wieku w sobie coś z tytanów i zarozumialców jednocześnie. Wierzyli, że swym umysłem mogą ogarnąć cały świat – oczywiście w jakieś dziedzinie, ale zawsze. Johann Christian Daniel von Schreber postanowił w swej wielotomowej książce przedstawić wszystkie ssaki świata i stworzyć dzieło takie jak Linneusz w dziedzinie roślin. W dzisiejszych czasach byłoby to przedsięwzięcie przekraczające siły jednej osoby (choćPokaż całość

Niemiecki „Atlas minor” z 1744 r. przedstawiał świat – jego imperia, królestwa i prowincje. Zawierał 59 miedziorytów kolorowanych, prezentujących piękne mapy, m. in. Europy, mapy Niemiec, Hiszpanii i Portugalii, Rosji, Szwajcarii i wiele wiele innych.
Dzieło pochodziło z pracowni słynnego Georga Matthausa Seuttera, niemieckiego wydawcy, kartografa i rytownika z Ausburga, który przez wiele dziesięcioleci prowadził własną firmę specjalizują się w tej dziedzinie. Seutter zmarł w 1757 r. Firmę przejeli: jego syn Albrecht Cal i pasierbowie o nazwiskach Probst i Lotter.
Seutter był autorem m. in. „Grosser Atlas” (1734) i „Atlas Minor” (1744).
Ciekawostka pierwsza: oprócz atlasów w początkach swej kariery Seutter stworzył parę niedużych globusów na biurko.
Ciekawostka druga: jego pasierb, współpracownik i kontynuator Tobias Conrad Lotter (ur. 1717, zm. 1777) stworzył m. in. mapę Polski po 1772 r. z okresu rozbiorowego.
Z „Atlasu minor”, czyli mniejszego, Atticus prezentuje mapę Śląska. Śląsk został w latach 1740-42 wydarty Austrii przez Prusy. Po pokoju hubertsburskim w 1763 r. - kończącym wojnę siedmioletnią – ostatecznie przeszedł pod rządy pruskie. Stanowi zatem ciekawe dzieło ukazujące płynność terytorialną owej doby historycznej.Pokaż całość

POETYCKI PIĄTEK ATTICUSA: Antoni Edward Odyniec, poeta polskiego romantyzmu i Filareta. Atticus prezentuje jego tłumaczenie "Pieśni ostatniego minstrela" Waltera Scotta z okresu romantyzmu. Ciekawe wydanie opis odnośnikahttps://www.atticus.pl/?pag=poz&id=89424 opis odnośnikawww.atticus.pl
opis odnośnikahttps://www.atticus.pl/?katalog=litobc
#ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #historia #literatura #kultura

"PieśńPokaż całość

2 marca mija 38 rocznica śmierci Jarosława Iwaszkiewicza. Ten prozaik, poeta, dramatopisarz, eseista i tłumacz, był jedną z centralnych postaci życia literackiego w Polsce XX wieku. literatury polskiej, zarówno XX-lecia międzywojennego, jak i współczesności. W okresie II RP był związany ze Skamandrem, brał aktywny udział w życiu literackim, ale też pracował w polskich placówkach dyplomatycznych w Kopenhadze i Brukseli. Po II wojnie, w trakcie której prowadził działalność w podziemiu, mocno zaangażował sięPokaż całość

Z okazji 208 rocznicy urodzin Fryderyka Chopina, spośród licznych książek i prac plastycznych, dostępnych w antykwariacie, Atticus prezentuje pracę Józefa Pakulskiego z 1960 r. zatytułowaną „Chopin w Paryżu”.
Pakulski (1900–1975) przez znaczną część życia był wykadowcą w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Należał do najbardziej cenionych grafików warszawskich. Szczególnie dzięki swym poszukiwaniom formalnym w przełomu lat 50. i 60. Ich zapowiedź przyniosła Kompozycja I z r. 1959. Statyczne i mocno akcentowane podziałyPokaż całość

Antykwariat Atticus wzbogacił swoje zbiory o następne bardzo interesujące dzieło Jana Lebensteina. Jest nim rysunek zatytułowany „Apogeum” ze słynnych "Carnets intimes" Lebensteina z kolekcji Hanny Patkowskiej.
Studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w smutnej dobie socrealizmu. W 1955 r. wziął udział w wyzwalającej wystawie w warszawskim Arsenale. Zaprzyjaźniony w czasie studiów z Białoszewskim i Lechem Stefańskim, swą pierwszą indywidualną ekspozycję pokazał w 1956 r. w Teatrze na Tarczyńskiej. Drogę do światowej sławy otworzyło mu zdobycie Grand Prix de la Ville de Paris na Biennale Młodych. Wyemigrował do Paryża.
Po seriach „figur kreślonych” i „hieratycznych”, namalował bodaj najsłynniejszy cykl „figur osiowych” (z przełomu lat 50. i 60.). W latach 60. zaczął też rysować „karnety”, dziennik, z którego później będzie czerpał motywy do obrazów. W kolejnym okresie na obrazach zaczęły pojawiać się postaci ludzkie i fantastyczne, na poły mitologiczne, na poły jak ze snu. Nic dziwnego, że klucza do jego twórczości szukano u Goi, w słynnym motto „kiedy rozum śpi, budzą się potwory”.
W 1974 r. stworzył niezwykłe gwasze do „Folwarku zwierzęcego” Orwella. W latach 1976-89 podejmował głównie tematykę mitologiczno-biblijną. Powstały wtedy ekspresyjne cykle ilustracji do „Księgi Hioba” i do „Apokalipsy” w przekładzie Miłosza.
Rysunek „Apogeum”, który prezentujemy obecnie był reprodukowany pod nr 47 w katalogu wystawy w Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie, na odwrocie oprawy znajduje się stempel: Jan Lebenstein Collection Hanna Patkowska.
Zapraszamy na stronę opis odnośnikawww.atticus.pl do zapoznania się z bardzo bogatą ofertą prac Jana Lebensteina, które są dostępne wPokaż całość

W serii Varsaviana Atticus prezentuje kartkę pocztową z 1910 r. Ukazuje ona charakterystyczny fragment Parku Ujazdowskiego w Warszawie z elementem architektonicznym – mostkiem.
Park został urządzony w ostatniej dekadzie XIX wieku według projektu Franciszka Szaniora. Znalazły się w nim staw zaprojektowany przez budowniczego sieci kanalizacyjnej w Warszawie, Williama H. Lindleya. Wspomniany mostek, staw i łagodne wzniesienia decydują o urokliwości parku do dziś.
Na marginesie warto dodać, że przy budowie mostka po raz pierwszy w XIX wieku na terenie ówczesnego Królestwa Polskiego zastosowano betonową konstrukcję przęsła. Konstrukcja mostku, który można obecnie obejrzeć w parku, jest sprawdzana nie tylko przez spacerujących, ale też przez zakochanych, którzy wieszają na nim miłosne kłódki, świadczące o trwałości uczuć, potwierdzanych ich inicjałami zapisanymi lakierem do paznokci.
Park, nieduży, ładnie zaprojektowany, jest niezwykle malowniczy. Także dziś byłby doskonałą scenerią dla spaceru eleganckich dam i dżentelmenów – zupełnie jak na prezentowanej pocztówce z 1910 r.
Zapraszamy na stronę opis odnośnikawww.atticus.pl.Pokaż całość

Cytat na poniedziałek z okazji 131 rocznicy urodzin Stefana Grabińskiego, przedstawiciela nurtu grozy w polskiej literaturze międzywojennej, fragment utworu „Maszynista Grot” z tomu „Demon ruchu” . W Atticusie "Niesamowite opowieści" z serii "Stanisław Lem poleca" opis odnośnikahttps://www.atticus.pl/?pag=poz&id=99835 opis odnośnikahttps://www.atticus.pl/?katalog=litp
#literatura #sztuka #kultura #horror #ciekawostki #ciekawostkihistoryczne

Antykwariat Atticus prezentuje kolejną chromolitografię z bogatej kolekcji dekoracyjnych rycin.
Jak wiadomo „Kwiaty śliwy [są] w złotym wazonie”, a dojrzałe śliwki na pysznej rycinie z 1897 r. Śliwa (Prunus L.) to rodzaj krzewów i drzew z rodziny różowatych (Rosaceae Juss). Występuje w strefie umiarkowanej i ciepłej półkuli północnej, obecnie odmiany uprawne i ozdobne są rozpowszechnione na całym świecie. Do rodzaju tego należą gatunki określane zwyczajowymi nazwami: brzoskwinia, czeremcha, czereśnia, laurowiśnia, morela, wiśniaPokaż całość

Jerzy Ficowski „Autobiografia przypadku” z tomu „Pantareja”

„Autobiografia przypadku”

pora się zbierać
no to chodźmyPokaż całość

Z okazji 115 rocznicy urodzin Antoniego Uniechowskiego, przypadających na 23 lutego, Atticus pokazuje prace tego wybitnego polskiego rysownika. Dostępne są 3 oryginalne rysunki Uniechowskiego oraz wiele wiele książek z jego pięknymi ilustracjami, którymi uzupełnimy tę rocznicową opowieść.
Uniechowski pochodził z rodziny ziemiańskiej, która w 1918 r., utraciwszy majątek na Białorusi, osiadła w Warszawie. W stolicy uczęszczał do Gimnazjum św. Stanisława Kostki, m. in. razem z Witoldem Gombrowiczem. Studiował w warszawskiej Szkole SztukPokaż całość

Pisanie herbarza w połowie XVIII wieku mogło stać się zajęciem niebezpiecznym, pieniactwo polskiej szlachty było bowiem nieskończone.
Kasper Niesiecki (1682–1744) był jezuitą i zapalonym heraldykiem. Gruntownie jak na owe czasy wykształcony, pełnił różne funkcje kościelne, ale jego dziełem życia pozostało tworzone w Krasnymstawie przez 20 lat dzieło Korona Polska przy złotej wolności starożytnymi wszystkich katedr, prowincji i rycerstwa klejnotami ozdobiona, potomnym zaś wiekom na zaszczyt i nieśmiertelną sławę pamiętnych w tej ojczyźniePokaż całość