@majas: Trzymaj

Zmodyfikowałem ostatni wykres, by był poziomy, zwykle tego używałem do bardziej "zagmatwanych" wykresów. A i w nagłówku latexowym pewnie pełno niepotrzebnych pakietów jest, bo zawsze coś dodawałem, a rzadko czyściłem.

Edit: tak patrzę, a większość wykresów powinno być ze skalą logarytmiczną, a ile błędów językowych. Pisanie sprawka nocą, także proszę nie oceniać.

@nnogi: O, ja nie wiedziałem, że można przez tikz rysować wykresy, robiłem to tylko gnuplot w terminalu epslatex (ma też na tikzy, ale eksportuje to tak okropnie, że przy większych wykresach kilka minut się kompiluje do pdfa i często brakuje pamięci i czyścić ręcznie trzeba - wyjściem jedynie jest eksport każdego wykresu latexowego do pdf, a potem wklejanie w sprawko.)

@nnogi: obczaj moje, epslatex dobrze wygląda, imho trochę lepiej niż tikz. Przyznam jednak, że zainspirowany Twoim znalazłem, że gnuplot też może rysować bezpośrednio z csv. W sumie import do latexa z csv też świetny, także dzięki :)

edit. Epslatex w gnuplocie działa tak, że zrzuca dwa pliki - jeden .tex, z tekstem, który importujemy do naszego texa. Drugi to eps z grafiką wygląda to tak

@nnogi: Circuitikza widziałem, akurat po tym, jak miałem pracownię elektroniczną. Ale na zastosowanie mathtools chętnie zerknę, bo nie znam :)

@kanclerz_krolestwa_paprotnikow: "Ostatnio spotkałem takiego fajnego kolegę"

@md093: 1. Praca: iloczyn skalarny deltar i F. Moment siły: iloczyn wektorowy r+deltar i F. Czyli w sumie podstaw do wzoru.

2. Coś kąta to iloraz iloczynu skalarnego wektorów przez iloczyn modułów, pozostaje obliczyć te wektory (dość proste przy czym prędkość średnia z definicji deltar przez deltat).

@md093: przy liczeniu prędkości chwilowej trzeba, nie zdążyłem tego napisać. Przy średniej rzecz jasna nie.

PS. Używaj opcję odpowiedzi to będę dostawał powiadomienie.

@md093: w 3. h=vy*t - gt^2/2: to licealne. Trzeba zbudować układ 3 równań. Pierwsze przez rozłożenie wektora na składowe ortogonalne. Drugie to fakt, że po czasie t prędkość vy jest równa zeru. Trzecie: po czasie 2t pokona dystans l w poziomie. Kwestia znalezienia t.

@md093: 4. też do trudnych nie należy. Nie bawiąc się w równania różniczkowe dostaniemy:

x = A*sin(omega0*t + phi)
u = A*omega0*cos(omega0*t+phi).
Jeżeli teraz x1 jest w t=0 mamy:
x1Pokaż całość

@Grypho: Ze swojej strony dodam, że Turzyński jest świetny :) Doskonale operuje słowem, perfekcyjnie przygotowany do wykładów i poza tym spoko człowiek - także, jak ktoś się spotka z jego nazwiskiem przy np. wykładach otwartych to warto pójść.

@Grypho: Cholera, ja też :D Bardziej napisałem dla tych, co zajrzą.

@Grypho: Nie IN, zwykła fizyka, 2011/12.

@co-to-ma-byc: wniosek: najlepiej, jak na tylko jedną cechę z wymienionych.

@sspiderr: dopasowywanie funkcji do trzech punktów, gratuluję. Z tego, co widzę po poprzednich wpisach, studia, wypadałoby jakieś niepewności (chociaż dla 3 punktów to bez znaczenia i prostą tu dopasujesz). Następnym razem polecam mierzyć tylko dwa razy - każdy fit będzie idealny.

@sspiderr: a, to przepraszam, myślałem, że to pytanie w stylu: facetka zwraca moje sprawko, co jest źle.

@sspiderr: a, czekaj, to klasyczna siła dośrodkowa mv^2/R? To taką funkcję musisz dopasować, a nie wielomian. Czyli f(x) = A/x, gdzie A to stała, którą dopasujesz.

@Grypho: 40-50 zł/60 min, tylko pamiętaj, że to zależy od miasta.

@scyth: Prędkości światła już nie możesz wyznaczyć, bo metr przez nią jest definiowany ;) Jednak doświadczenie świetne, jutro kupię rodzynki.

@inZagi: Zawsze możesz zrobić doświadczenie z figurami Chlandiego. Chociaż bardziej to pokazówka, niż coś do pisania raportu.

@Wyrewolwerowanyrewolwer: http://www.physics.usyd.edu.au/teach_res/db/d0006c.htm Pierwsze z brzegu, nie wiem, jak z niepewnościami.

@Wyrewolwerowanyrewolwer: Nie wiem czego wymagasz od strony uniwersyteckiej.