@malronos: ja tak samo, zawsze było "głowa mnie boli, później mi powiesz, jestem zajęta, nie gadaj na mrozie powiesz w domu" a w domu znow teksty o bolącej głowie xD przez to teraz jak mam gadać z normikami to mi się wydaje że i tak nikogo nie obchodzi co mówię więc po co się odzywać
@Mescuda czytałem że w takiej sytuacji dobrze jest się nauczyć brać do ręki przedmioty w sklepie które Ciebie interesują a nie tylko patrzeć na nie na półce, trzeba się do tego przemóc.
Jest to przełamywanie tego dziecięcego nawyku z zabijaniem wewnętrznej ciekawości.
@Mescuda: Ja natomiast często się zastanawiam nad taką kwestią: Czy kiedy robię zakupy w dyskoncie i Panie akurat wykładają towar czy robią tam coś innego przy półce która akurat mnie interesuje i nie mam przez to do niej normalnego dojścia(bo stoi paleta czy tam jakieś pudła) to czy Pani powinna mi dać zrobić zakupy czy ja mam jej dać robić pracę?
Przypuszczam, że w normlanej sytuacji towar powinien być wykładany
@stella_del_mattino: lęki, niepewność siebie i wstydliwość nabywamy we wczesnym dzieciństwie, a w nim kształtują nas rodzice
mozna wpaść w kolejną pułapkę i jechać resztę życia na tym i obwiniać siebie i innych, lub zdać sobie sprawę z tej cięzkiej sytuacji i postarać się coś z nią zrobić. Wbrew pozorom można nienawidzić tego stanu, ale być do niego przywiązanym, bo jest to coś co znamy.
@Sprawiedliwy_Kalmuk: Osoby z określonymi cechami wrodzonymi (np. melancholijny temperament) mają większe niebezpieczeństwo na zostanie życiową p---ą. Nie jest to czynnik determinujący, ale w wyniku pecha i właśnie wychowania rodziców kończy się to, jak się kończy. Coś podobngo do dziedziczenia chorób genetycznych.
Jeszcze stosunkowo niedawno jak mi ktoś blokował drogę w sklepie, to nawet "przepraszam" nie potrafiłem powiedzieć, tylko szedłem na około xD
@Wycu91: ja kiedyś przejechałem dwa przystanki dalej niż mialem wysiąść bo wstydziłem się powiedzieć lasce która siedziała obok mnie, że chcę wyjść xDDD
@Sprawiedliwy_Kalmuk: To, co najważniejsze dzieje się na poziomie genetycznym i wczesnego dzieciństwa, a na żadne z tych kwestii nie mamy wpływu. Potem niby można coś korygować, ale nie będzie to przemiana o 180 stopni.
@Mescuda: Kiedys miałem podobne lęki szczególnie w sklepach odzieżowych. Czułem się ciągle oceniany przez to w jaką alejkę wejde, jakie ciuchy wezmę do reki. Do tego stopnia że w skrajnych przypadkach nie wchodziłem do sklepu kiedy było dużo ludzi, albo potrafiłem z niego wyjść tylko przez paranoję, która mną kierowała. Miałem tak właśnie przez dzieciństwo i zakupy z mamą, kiedy musiałem się przebierać "na kartonie" na targowisku #pdk
Ostatnio zastanawiałrm się skąd ta moja nieśmiałość i niezdolność do small talku i chyba wiem. Jak tylko chciałem o czymś z rodzicami porozmawiać to słyszałem coś w stylu nie mam czasu/nie interesuje mnie to ¯_(ツ)_/¯
Z jednej strony fajnie obejrzeć filmik gdzie dzieciak wita się ze skejtami i z nimi rozmawia normalnie a z drugiej krzyczenie, ze dobre wychowanie i określanie przez rodziców limitów to powod ich s----------a na przyszłość.
Osoby z określonymi cechami wrodzonymi (np. melancholijny temperament) mają większe niebezpieczeństwo na zostanie życiową p---ą.
@kamil150794: dla mnie to jakiś niezrozumialy kult w społeczeństwie że trzeba być ekstrawertycznym, dynamicznym, porywczym sangwiniko - cholerykiem bo inaczej jesteś p---a. Kazdy temperament ma swoje wady i zalety i nie da sie powiedzieć że ogolnie lepiej byc jednym albo drugim typem. Jesli człowiek nad sobą nie pracuje to jako choleryk będzie chamski i pogardliwy
@Ko_Otu: Mi np jak jakąś gafę popełniłem to się wyśmiewali złośliwie i potem wypominali je, albo jak z jakąś koleżanką się bawiłem to mi dokuczali że to moja dziewczyna. Ogólnie takie szydery niby niewinne, ale jako dzieciak się bierze to do siebie i zamyka w sobie
@Mescuda: Kłóciłem się kiedyś z przegrywami, to pisali że to cecha wrodzona. Nie chcieli przyznać tego, że ich mamusie zrobiły z nich kaleki.
Jest to przełamywanie tego dziecięcego nawyku z zabijaniem wewnętrznej ciekawości.
Czy kiedy robię zakupy w dyskoncie i Panie akurat wykładają towar czy robią tam coś innego przy półce która akurat mnie interesuje i nie mam przez to do niej normalnego dojścia(bo stoi paleta czy tam jakieś pudła) to czy Pani powinna mi dać zrobić zakupy czy ja mam jej dać robić pracę?
Przypuszczam, że w normlanej sytuacji towar powinien być wykładany
mozna wpaść w kolejną pułapkę i jechać resztę życia na tym i obwiniać siebie i innych, lub zdać sobie sprawę z tej cięzkiej sytuacji i postarać się coś z nią zrobić. Wbrew pozorom można nienawidzić tego stanu, ale być do niego przywiązanym, bo jest to coś co znamy.
@Wycu91: ja kiedyś przejechałem dwa przystanki dalej niż mialem wysiąść bo wstydziłem się powiedzieć lasce która siedziała obok mnie, że chcę wyjść xDDD
Jak tylko chciałem o czymś z rodzicami porozmawiać to słyszałem coś w stylu nie mam czasu/nie interesuje mnie to
¯_(ツ)_/¯
@antslom:
@kamil150794: dla mnie to jakiś niezrozumialy kult w społeczeństwie że trzeba być ekstrawertycznym, dynamicznym, porywczym sangwiniko - cholerykiem bo inaczej jesteś p---a. Kazdy temperament ma swoje wady i zalety i nie da sie powiedzieć że ogolnie lepiej byc jednym albo drugim typem.
Jesli człowiek nad sobą nie pracuje to jako choleryk będzie chamski i pogardliwy