Aktywne Wpisy
![John_Edgar_Hoover](https://wykop.pl/cdn/c0834752/4dad31102378d96b0f36f9c07605aef3b373df6beee6c93463f375ea590e3508,q60.jpg)
Eh, muszę to zrobić. Ten januszex mnie dobija. Obiecują podwyżkę od 5 lat i nic. Przychodzę dzisiaj z wypowiedzeniem umowy. Zobaczymy co szef na to powie. Jestem aktualnie jedyną osobą na dziale która bez niczyjej pomocy da sobie radę, bo reszta to nowe osoby. Miałem je uczyć, ale wali mnie to. Obieram od razu cały mój urlop i wypadam z tego gówna zwanym firmą. Po 16 opiszę wam co i jak.
#
#
![janekhe](https://wykop.pl/cdn/c3397992/janekhe_cuAONwFY48,q60.jpg)
janekhe +23
Zaraz mnie p-----e k---a, z------y komar p--------y w dupe smiec juz drugi raz mnie obudzil i u----l w dupsko i s-------a od godziny nie moge znalezc, ukryl sie lepiej niz jaworek
Zastanawialiście się kiedyś, skąd się wzięło „ó”? Otóż nie jest to złośliwości polonistów i ta litera nie znalazła się w naszym języku bez powodu.
Aby zrozumieć, skąd się ona wzięła, musimy cofnąć się w czasie do XV i XVI wieku. Już w 1440 roku J. Parkosz pisał: „(...) wszystkie samogłoski wymawiają się albo długo, albo wyraźnie krótko, z której to długości albo krótkości powstaje rozmaite znaczenie”. W 1518 roku zaś St. Zaborowski napisał: „Dawni Polacy długie samogłoski podwajali, a krótkie pisali pojedynczymi znakami”. Co ci autorzy mają namyśli? Otóż w dawnej polszczyźnie istniał iloczas, czyli rozróżnianie głosek na długie i krótkie. Mieliśmy długie: „a”, „e”, „o”, „ǫ” (nosowe „o”), „i”, „y” oraz „u”. Był to spadek po naszym językowym przodku. Do dzisiaj możemy go spotkać w angielskim czeskim.
Na początku XVI wieku wszystkie te samogłoski zrównały się z głoskami krótkimi. Wyjątkami były:
– długie „a”, które upodobniło się brzmieniowo do „o”;
– długie „o”, które upodobniło się do „u”;
– długie „e”, które upodobniło się do „i” i „y”.
Nazwane zostały ścieśnionymi. Nie były one, oczywiście, takie same! Jeden z ówczesnych gramatyków, Piotr Statorius-Stojeński, mówił, że długie „a” było dźwiękiem pośrednim między „a” oraz „o”. Ale i te głoski zrównały z resztą, wyjątkiem jest „ó”, które zrównało się z „u”. Stąd mamy obecnie wymianę głosek w deklinacji, na przykład „Bóg" - „Bog”, „stół” - „stołu”.
Warto też wiedzieć, że do dzisiaj można znaleźć głoski ścieśnione w gwarach, między innymi na Mazowszu.
Zapiszcie Dzisiejszą datę, zainwestowałam w edytor tekstu.
Jeżeli chcesz widzieć więcej tego typu wpisów, zaobserwuj mnie lub tag #polskizmeivels. W komentarzu znajduje się też spamlista, jeżeli chcesz otrzymywać ode mnie powiadomienia.
#uczsiezwykopem #polski #jezykpolski #gruparatowaniapoziomu
Tutaj są przykłady w angielskim: https://www.youtube.com/watch?v=o_GHV6RTy9c
W angielskim używa się tego na co dzień, więc warto na to zwracać uwagę, jeżeli chcemy wziąć naukę tego języka na poważnie. (ʘ‿ʘ) Dzięki za miłe słowa.