Niccolò Machiavelli zdefiniował w XV w. zasadę, według której „cel uświęca środki”, dając wskazówkę dla wszystkich aspirujących polityków. Funkcjonowanie tej reguły możemy zaobserwować gołym okiem, gdy słuchamy, jak kandydaci na radnych czy prezydentów miast leją nam miód na uszy, obiecując kraj wiecznego dobrobytu, a sami doskonale wiedzą, że ich gadka to tak naprawdę „[...] i kamieni kupa”.
Jak powinien spojrzeć na to mężczyzna? Czy szybka kariera „po trupach” nie świadczy o męskości i sile charakteru? Otóż nie. Tak jak zauważa Brandon Sanderson, sposób docierania do celu jest ważny, o ile nie ważniejszy niż sam cel.
Doskonałą ilustracją tego zjawiska są dwaj cesarze rzymscy — Marek Aureliusz i jego następca — Kommodus. Ten pierwszy hołdował życiu w skromności i służbie swojemu imperium, za co został pochowany z honorami w Mauzoleum Hadriana. Ten drugi — wiodący życie rozpusty i krwawych igrzysk, został zamordowany i przeklęty przez Senat i lud rzymski (Kto widział Gladiatora, ten wie). Cel, czyli sprawowanie władzy, ten sam, środki, czyli ich życie, zupełnie inne.
Pamiętaj o Aureliuszu i Kommodusie, zwłaszcza gdy chcesz sobie wznieść pomnik trwalszy od spiżu.
Niccolò Machiavelli zdefiniował w XV w. zasadę, według której „cel uświęca środki”, dając wskazówkę dla wszystkich aspirujących polityków. Funkcjonowanie tej reguły możemy zaobserwować gołym okiem, gdy słuchamy, jak kandydaci na radnych czy prezydentów miast leją nam miód na uszy, obiecując kraj wiecznego dobrobytu, a sami doskonale wiedzą, że ich gadka to tak naprawdę „[...] i kamieni kupa”.
Jak powinien spojrzeć na to mężczyzna? Czy szybka kariera „po trupach” nie świadczy o męskości i sile charakteru? Otóż nie. Tak jak zauważa Brandon Sanderson, sposób docierania do celu jest ważny, o ile nie ważniejszy niż sam cel.
Doskonałą ilustracją tego zjawiska są dwaj cesarze rzymscy — Marek Aureliusz i jego następca — Kommodus. Ten pierwszy hołdował życiu w skromności i służbie swojemu imperium, za co został pochowany z honorami w Mauzoleum Hadriana. Ten drugi — wiodący życie rozpusty i krwawych igrzysk, został zamordowany i przeklęty przez Senat i lud rzymski (Kto widział Gladiatora, ten wie). Cel, czyli sprawowanie władzy, ten sam, środki, czyli ich życie, zupełnie inne.
Pamiętaj o Aureliuszu i Kommodusie, zwłaszcza gdy chcesz sobie wznieść pomnik trwalszy od spiżu.
źródło: comment_SaUP90NegWeMSi9rDFpN7Yb4CxHreIUv.jpg
Pobierz