Mam hipotezę, że wraz z rozwojem mózgu u dzieci, raz wytworzone rejestraty w danej dziedzinie, sprzyjają powstaniu talentu w tej dziedzinie. Przypuszczam, że wraz z powiększaniem objętości mózgu, obszary ze sobą połączone, oddalają się od siebie wolniej, niż powstaje między nimi wolna przestrzeń, przez co coś, co u dziecka nie było talentem, ale było ćwiczone, może być talentem u dorosłego człowieka. To jednak taka dygresja.

ciągle tylko praca, dom, praca, dom, bo w sumie nie chce mi się spotykać z ludźmi.