Od tysiąca lat w naszej części Wszechświata astronomowie nie mieli szczęścia do porządnych supernowych. Co innego Ci, którzy mieli szczęście żyć w XI wieku. W 1006 roku na niebie pojawiła się najjaśniejsza supernowa w historii - SN 1006. 48 lat później astronomowie ujrzeli podczas wybuchu supernowej SN 1054 narodziny mgławicy Krab.

Naukowcy korzystając z pomocy kosmicznego teleskopu Chandra stworzyli animację przedstawiającą ekspansję mgławicy będącej pozostałością po supernowej Cassiopeia A. Przy okazji oszacowali prędkość ekspansji, która ich wg obliczeń wynosi około 11 milionów mil na godzinę (~17,7 miliona km/h).

System gwiezdny oddalony o 8000 lat świetlnych od Ziemi stanowi istną b---ę zegarową. Kiedy dojdzie do eksplozji supernowych w systemie WR 104, niezwykle niebezpieczny strumień promieni gamma wystrzelony zostanie z jego biegunów. Jednak co najgorsze, wydaje się, że nasza planeta leży pośrodku linii ognia.

Eta Kila największa i najjaśniejsza znana gwiazda w Galaktyce - a jednocześnie prawdopodobnie najintensywniej poza Słońcem badana gwiazda ukrywała przed naukowcami niespodziankę. Nowe badania naukowców z Uniwersytetu California w Berkeley sugerują, że jej gigantyczne wybuchy są napędzane przez nieznany mechanizm.

Astronomowie trafili na zjawisko pośrednie pomiędzy wybuchem typowej supernowej o błyskiem gamma. Zespół astronomów Europejskiego Obserwatorium Południowego (ESO) nanalizujący wybych nowej SN 2008D zaobserwował słaby dżet podobny do powstających podczas znacznie gwałtowniejszych zjawisk dających źródło błyskom gamma.

Teleskop orbitalny ESA XMM-Newton podczas rutynowego przekierowywania z jednego celu na kolejny, podczas której to procedury wykonywany jest systematyczne przegląd nieba pod kątem źródeł promieniowania roentgenowskiego natrafił 9 października 2007 na bardzo jasne źródło - nową, której wcześniej nie zauważono...

Astronomowie z Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics (CfA) dowodzą, że supernowa odkryta w ubiegłym roku powstała w wyniku zderzenia dwóch białych karłów. Te białe karły były w układzie podwójnym i powoli zbliżały się aż doszło do ich zderzenia, które spowodowało ogromną eksplozję.