brak odkrywania muzycznych perełek (albumów w rodzaju "rare", "obscure") powoduje u mnie stany depresyjne. mam wrazenie ze przesluchalem juz wszystko, to co chcialem. brak mi nowych muzycznych bodźców. miewalem podobne stany przed laty, aczkolwiek ostatnio ten stan stagnacji trwa wyjątkowo dlugo, nie trafiam na nic co "kliknie po jednej nutce" i zawładnie moją percepcją, spowoduje taka wewnętrzna euforię i wyrzuty muzycznej dopaminy. mam lastfm, mam rym, wszystko - w granicach gatunkow ktore
200 najlepszych albumów lat osiemdziesiątych

Kate Bush, N.W.A., Brian Eno, Madonna, Prince, Iron Maiden - nie tylko dla wychowanych na Trójce
z- 0
- #
- #
- #
- #
- #

















ode mnie
https://www.youtube.com/watch?v=o1rclw8Rugs