#rower #pkp #onewayticket
Chciałem kupić bilet na pociąg na miesiąc do przodu - o 00:38 - system krzyczy - już wyprzedane miejsca na rower.
Bardzo się konduktor będzie czepiać jak wejdę z 'dużym bagażem' - ściągnę 1 koło i otulę pokrowcem motocyklowym?
Jechał tak ktoś? Krzyczą bardzo?
Dzwonie potem na infolinię czy faktycznie wyprzedane czy po prostu ich nie ma, i ile ich do cholery było, że nie zdążyłem.
Oni nie wiedzą, nie mają podglądu do tych (6zł za te cenne informacje, PKP dzięki).
Chciałem kupić bilet na pociąg na miesiąc do przodu - o 00:38 - system krzyczy - już wyprzedane miejsca na rower.
Bardzo się konduktor będzie czepiać jak wejdę z 'dużym bagażem' - ściągnę 1 koło i otulę pokrowcem motocyklowym?
Jechał tak ktoś? Krzyczą bardzo?
Dzwonie potem na infolinię czy faktycznie wyprzedane czy po prostu ich nie ma, i ile ich do cholery było, że nie zdążyłem.
Oni nie wiedzą, nie mają podglądu do tych (6zł za te cenne informacje, PKP dzięki).
Obudziłam się o 3 nad ranem w Warszawie. Właściwie prawie nie spałam. Przed wylotem musiałam ogarnąć pracę, żeby o nic się nie martwić. Na dworze było ciemno. Usiałam na parapecie i zapaliłam papierosa. Było cholernie zimno. Uświadomiłam sobie, że już za chwilę ten problem zniknie z mojego życia. Zawsze o tym marzyłam. Może okoliczności nie były najlepsze, ale w końcu zdecydowałam się wyjechać. Kilka dni wcześniej moi przyjaciele z niedowierzaniem przyjęli decyzję. Wiem, że mi przytakiwali, ale jednocześnie zdawałam sobie sprawę, że w głębi duszy wierzą, że wrócę. Dla mnie sprawa była jasna. W momencie kupna biletu Polska na zawsze przestała być moim domem. N----------------e.
Wsiadłam do pierwszego samolotu i emocje wzięły górę. Zaczęłam płakać. Wtedy jeszcze nie wiedziałam, że już za chwilę spędzę najlepsze lata w swoim życiu. Dowiem się, że czułam się dziwnie w swoim kraju, bo nie jest miejscem do którego należę.
Zmieniałam
źródło: Example
Pobierz