"Za zaoraną równiną, za dachami jak zabawki powoli niebo napływało daremną urodą, niskie słońce w platynowej mgiełce o ciepłym odcieniu obranej brzoskwini nasycało górny skraj dwuwymiarowej, gołębioszarej chmury, która stapiała się z dalekim, miłosnym oparem. Bywały też sylwetki drzew odcinające się na widnokręgu rzędami, w odstępach, skwarne, nieruchome południa nad dżunglą koniczyny, chmury prosto z Claude'a Lorraina, odległe wpisane w mgławy lazur, tak że tylko kłębiaste ich części dawały się odróżnić na