37. Blohm
Na Weissie i Bachu, zakończyliśmy pod tagiem #rokzlutniabarokowa przygodę z barokiem i od teraz spotkamy się tylko z muzyką w stylu galant przechodzącym w klasycyzm. W odcinku trzydziestym siódmym na pierwszy ogień idzie pan o nazwisku Blohm, o którym nic więcej nie wiadomo poza tym, że był powiązany z kręgami wiedeńskimi. Jego muzyka jest jednak na tyle wartościowa, że trafia na naszą listę. W załączniku Galanterie F-DurPokaż całość

36. Johann Sebastian Bach (1685–1750)
W trzydziestym szóstym odcinku cyklu spod tagu #rokzlutniabarokowa postać, której nikomu przedstawiać nie trzeba. Bach podobno lutnię bardzo cenił. Niestety nie potrafił na niej grać i aby zaradzić temu problemowi zamówił zbudowanie specjalnego skrzyżowania lutni z klawesynem - tzw. Lautenwerck. Czytałem anegdoty, że lubił chować się za kotarą i grać na nim udając, że gra na lutni :)
Bach komponował chyba na wszystko, więc w jegoPokaż całość

35. Sylvius Leopold Weiss (1686–1750)

W odcinku trzydziestym piątym cyklu spod tagu #rokzlutniabarokowa czas na specjalną postać. Centralną w całej historii muzyki na lutnię barokową. A jest nią urodzony w Grodkowie pod Wrocławiem Sylvius Leopold Weiss. Trudno jest mi o nim pisać, bo w przeciwieństwie do większości lutnistów wiadomo o nim za dużo. Każdy biografię może sobie przeczytać, więc skrótowo zaczął grę na lutni w wieku 10 lat pod okiemPokaż całość

34. Wolff Jakob Lauffensteiner (1676–1754)
W odcinku trzydziestym czwartym cyklu spod tagu #rokzlutniabarokowa chciałbym przedstawić drugiego Austriaka o dziwnym i długim nazwisku, który urodził się w tym samym roku co Weichenberger, a jest nim Wolff Jakob Lauffensteiner i obaj panowie komponowali w bardzo podobnej stylistyce i pisząc o nich często wspomina się o austriackiej szkole lutniowej. Obojgu kompozytorom Migeul Yisrael poświęcił jeden ze swoich albumów Austria 1676. LauffensteinerPokaż całość

33. Johann Georg Weichenberger (1676-1740)
Dziś odcinek trzydziesty trzeci cyklu spod tagu #rokzlutniabarokowa, a w nim spotkanie z następną osobą o dziwnym i długim nazwisku, czyli z austriakiem Johannem Georgiem Weichenbergerem.
Johann był urzędnikiem podobnie jak Hinterleithner. Napisał wiele utworów na solową lutnię i utwory kwazi-koncertowe na lutnię z akompaniamentem smyczkowym. Był biegły w komponowaniu polifonicznym, a jego późne utwory były w stylu galant. Jego kompozycje cieszyły się dużąPokaż całość

32. Johann Gottfried Conradi
W trzydziestym drugim odcinku cyklu spod tagu #rokzlutniabarokowa chciałbym zaprezentować muzykę tyleż piękną, co tajemniczą, a mowa o tzw. Sonatach Conradiego opublikowanych we Frankfurcie nad Odrą w roku 1724 w zbiorze p.t. Neue Lauten-Stucke. Poza istnieniem zbioru w bibliotece w Lipsku nie ma żadnej innej informacji ani o tej muzyce, ani o autorze. Na końcu publikacji zamieszczone jest oświadczenie “Jako że miłośników lutni nie maPokaż całość

31. David Kellner (1670–1748)
Czas na trzydziesty pierwszy odcinek cyklu spod tagu #rokzlutniabarokowa a w nim dość ciekawa postać Davida Kellnera.
David urodził się nieopodal Lipska około 1670 roku, jednak po osiągnięciu pełnoletności emigruje za swoimi starszymi braćmi do Szwecji. Po studiach stara się o posadę organisty w Turku, jednak zostaje zaciągnięty do wojska na Trzecią Wojnę Północną, na której spędza dziesięć lat. Po powrocie znajduje w Sztokholmie posadę jako organistaPokaż całość

30. Johann Michael Kühnel (ca 1670 - ca 1728)
Nastał moment, w którym pod tagiem #rokzlutniabarokowa definitywnie opuściliśmy Francję i będziemy orbitować niemal wyłącznie wokół ośrodków niemieckojęzycznych. Na przełomie wieków, gdy lutnia we Francji straciła swój status, a na wschodzie nie zajaśniała jeszcze na powrót pełnym blaskiem, w świecie lutniowym dzieje się relatywnie niewiele. Nie można tego jednak powiedzieć o zmianach w ówczesnym guście muzycznym, do którego z impetem wdarł sięPokaż całość

29. Robert de Visée (c.1655–1732/3)
Odcinek dwudziesty dziewiąty cyklu spod tagu #rokzlutniabarokowa jest dość szczególny, gdyż w nim ostatecznie żegnamy się z muzyką francuską, ale na szczęście robimy to w wielkim stylu i z przytupem, gdyż będzie to odcinek o ostatnim znaczącym lutniście francuskim jakim był Robert de Visée. Pisać o nim jako o lutniście jest pewnym uproszczeniem, gdyż pracował w czasach, w których lutnia zdecydowanie nie cieszyła się naPokaż całość

28. Aureus Dix (1669 - 1719)

Przed nami dwudziesty ósmy odcinek cyklu spod tagu #rokzlutniabarokowa, a w nim lutnista z Pragi o najbardziej kozackim nazwisku, czyli Aureus Dix. Przyjaźnił się z Janem Antonínem Losym, możliwe, że był jego uczniem. Był renomowanym lutnistą jak i nauczycielem (napisał podręcznik do nauki gry na lutni). Wg opisu E. G. Barona “W jego utworach znajdziemy dobrą melodię, pełną teksturę i cantabile”.Pokaż całość

27. Philipp Franz Lesage de Richée (fl c. 1695)
Bohaterem tego odcinka cyklu spod tagu #rokzlutniabarokowa jest Philipp Franz Lesage de Richée. Nie wiadomo o nim prawie nic poza takimi faktami, że pracował we Wrocławiu i był uczniem Charlesa Moutona. Pewne jest tylko to, że w 1695 roku wydał we Wrocławiu zbiór utworów pt. Cabinet Der Lauten zawierający 12 suit (w sumie 102 utwory). Muzyka z tego zbioru jest jednymPokaż całość

26. Jan Antonín Losy (c.1643–1721)
Dwudziesty szósty odcinek cyklu spod tagu #rokzlutniabarokowa jest nieco kłopotliwy, gdyż nie jestem pewien co napisać o panu, o którym teraz wypada napisać, a mowa o Janie Antoninie Losym hrabim Losinthal, znanym również jako Comte d'Logy. Nie dlatego, że nie ma co pisać, tylko że biografię ma wprost przeciwnie dość obfitą. Jan był czeskim arystokratą pochodzenia austriackiego, a więc człowiekiem dobrze wykształconym i często podróżującymPokaż całość

25. Giovanni Zamboni (1664? - 1721?)
W odcinku dwudziestym piątym tagu #rokzlutniabarokowa zawędrujemy w trochę niespodziewane miejsce dla lutni w tym okresie, a będą to Włochy, gdzie nie wiadomo skąd, ani dlaczego pojawia się postać Giovanniego Zamboniego. Niespodziewane jest z takiegoż powodu, że pod koniec XVII w. tradycja lutni we Włoszech praktycznie zanika i Zamboni jest tu postacią unikalną i osamotnioną, bo nie wiadomo nawet od kogo nauczył sięPokaż całość

24. Ferdinand Ignaz Hinterleithner (1659 - 1710)
Przed nami odcinek dwudziesty czwarty tagu #rokzlutniabarokowa i pierwsze spotkanie z kameralistyką austryjacką w postaci Ferdinanda Hinterleithnera (jak ktoś ma takie dziwne i długie nazwisko to prawie na pewno jest Austryjakiem). Standardowo niewiele o nim wiadomo, poza tym, że był urzędnikiem sądowym i w 1699 wydał zbiór Lauthen Concert mit Violin, Bass vnd Lauthen na lutnię i dwie gamby. Wspomniałem o kameralistyce, gdyżPokaż całość

22. Hinrich Niewerth (? - 1699)
W dwudziestym drugim odcinku cyklu spod tagu #rokzlutniabarokowa już prawie na stałe przeniesiemy się na wschód od Francji, gdyż od końcu XVII w. lutnia wypada z łask francuskiej arystokracji, co pociąga za sobą drastyczny spadek popularności, zaczyna jednak rozkwitać głównie w krajach niemieckojęzycznych. Na początek będzie bardzo niszowo. Aż sam się dziwie, że mogłem zapędzić się w takie muzyczne zakamarki, ale będzie o muzycePokaż całość

21. Charles Mouton (1617–1699)
W dwudziestym pierwszy odcinku cyklu spod tagu #rokzlutniabarokowa jakby nie kombinować, to chronologicznie wypada mi napisać o ostatnim znaczącym kompozytorze francuskiej muzyki lutniowej, czyli Charlesie Moutonie. Jak to zwykle bywa niewiele o nim wiadomo. Podobno pochodził z Rouen, uczył się u Denisa Gaultiera i na początku kariery pracował w Turynie. Od lat 1660-tych uczył gry na lutni członków paryskiej szlachty, a ok 1680 wydał dwaPokaż całość

19b. Jacques Gallot

Na pewno wielu miłośników tagu #muzykaklasyczna zna przepiękny utwór Ottorino Respighi o tytule La Colomba z suity Gli Uccelli (czyli "Gołąb" z suity "Ptaki").
A ilu zna oryginał Jacquesa Gallota na #lutnia? No to w związku z #rokzlutniabarokowa już spieszę z odpowiedzią w komentarzu.

#muzyka #bojowkalutnibarokowej

19. Jacques Gallot (c. 1625 – c. 1695)

Dziewiętnasty odcinek cyklu wpisów spod tagu #rokzlutniabarokowa poświęcam Jacquesowi Gallotowi. Podobnie jak w przypadku nazwiska Gaultier (nota bene Jacques był uczniem Ennemonda Gaultiera), tutaj też mamy do czynienia z rodem lutnistów i dla odróżnienia od innych Jacquesowi dodano przydomki Le Vieux Gallot (jako najstarszy) czy Gallot de Paris (jako że z Paryża). W przeciwieństwie jednak do Gaultierów, tutaj Jacques wyróżniał sięPokaż całość