Dzisiejszy wpis będzie poświęcony spektakularnemu (niestety bardzo rzadko) wykorzystaniu grawitacji w obserwacjach za pomocą teleskopów takich jak HST. Chodzi o zjawisko zwane soczewkowaniem grawitacyjnym.

Przewidział je już Albert Einstein w ogólnej teorii względności. Na czym polega? Najprościej mówiąc promienie światła ulegają zakrzywieniu w bardzo silnym polu grawitacyjnym jakiegoś obiektu. Taką soczewką może być np. bardzo masywna galaktyka albo nawet gromady galaktyk. Jeśli umownie mówiąc między nami, a jakimś odległym obiektem znajduje się np.
lastmanstanding - Dzisiejszy wpis będzie poświęcony spektakularnemu (niestety bardzo ...

źródło: comment_oG4mMqXkFb7S0aX1pUIftAQ6yPSbFTh2.jpg

Pobierz
  • 19
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Zdjęcie poniżej przedstawia gwiazdę HL Tauri w konstelacji Byka, zaledwie 450 lat świetlnych od nas. Opublikowane na początku listopada właściwie z miejsca stało się sensacją.

Przedstawia bowiem formujący się układ planetarny, a dokładniej dysk protoplanetarny wokół gwiazdy tego samego typu co nasze Słońce. Dyski takie otoczone są chmurą pyłu i gazów, przez co dotychczasowe obserwacje w „popularnych” zakresach fal jak podczerwień, czy światło widzialne nie pozwoliły zajrzeć do ich środka. Tym razem wykorzystano
lastmanstanding - Zdjęcie poniżej przedstawia gwiazdę HL Tauri w konstelacji Byka, za...

źródło: comment_BlBEVCGohCrarh3HD5qMTCwUmSSDwZG7.jpg

Pobierz
  • 22
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Dobrze rozumiem że planety krążąc po orbitach odpowiadającym ciemnym kręgom, a ciemnym dlatego że zebrały z tych obszarów materię protoplanetarną?
  • Odpowiedz
@Czajna_Seczen: Taka jest technika robienia tego typu zdjęć. Jedna klatka naświetlana 75 minut byłaby cała biała. Dlatego materiał składa się w Photoshopie, ładujemy klatki jako osobne warstwy i dla każdej ustawiamy tryb mieszania na "Tylko jaśniejsze". Dzięki temu gwiazdy, jaśniejsze od tła nieba, przeobrażają się w świetliste smugi. Trzeba tylko uważać, żeby ani przez chwilę nie oświetlić kadru zbyt dużą ilością światła i nie poruszyć aparatu choćby o milimetr.
  • Odpowiedz
Przyda się z pewnością: darmowy poradnik fotografa Dave'a Morrowa dotyczący fotografowania nocnego nieba - bez zapisywania się na jego spamlistę ;)

I've provided a free 39 page, Night Sky Exploration & Adventure eBook Bundle, which will be sent directly to your email address as a PDF file. Included in the eBook is everything you will need to get started in Milky Way, Night Sky & Star Trail Photography + some great night
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

@pila_mechaniczna: Przydałaby się taka mapa tylko z nałożoną na to średnią widzialnością np. dla danego miesiąca. Na środku morza niby jest ciemno, ale ja nigdy nic ciekawego nie zaobserwowałem bo zazwyczaj jest tam lekka mgiełka.
  • Odpowiedz
@POFUR: Faktycznie coś jest z tą mapą nie tak. Nawet małe miejscowości na północy Skandynawii daja bardzo dużo światła (czerwony kolor), a u nas duże połacie terenu są na jasno/ciemno żółto. Może po prostu dla Polski jest niska rozdzielczość?
  • Odpowiedz
@LostHighway: W tym momencie masz tak fajnie działające sprzęty, że np naświetlenia trwają po kilka tygodni ;) W sensie zaczyna się noc, teleskop z aparatem (kamerką CCD) śledzi obiekt, zaczyna się dzień więc sprzęt czeka, a kolejnej nocy znowu jedzie tym samym kursem śledząc ten sam obiekt idealnie i ekspozycje masz kilkudziesięcio godzinną.
  • Odpowiedz