– Słuchaj Stanek, mam prośbę! – Noooooo – odpowiadam znudzonym głosem. – Napisałbyś mi pożegnanie. – Jakie pożegnanie? – No, moje. Nekrolog. Napisz mi taki tekst, jakbym umarł i mi wyślij, ok? Tylko wiesz, postaraj się, nie na kolanie, dobra? – Czy cię, Pawełku, posrało? Taki oto dialog...