@beQuick: Dokładnie 100 lat temu, 14.05.1919 r., załoga w składzie ppor. pil. Zygmunt Kostrzewski oraz ppor. obs. Mieczysław Motylewski wystartowała na samolocie Oeffag C II (Öffag) nr 52.20 na kolejną misję bojową w tym dniu. Celem były pozycje ukraińskie pod Kulikowem. W trakcie wykonywania powierzonego im zadania ich samolot został trafiony celnym ogniem nieprzyjaciela. Pilot zginął na miejscu ugodzony siedmioma kulami w głowę i pierś, obserwator raz trafiony zginął we wraku samolotu. Według niektórych źródeł obs. Mieczysław Motylewski widząc martwego pil. Kostrzewskiego chwycił za stery i próbował opanować spadający samolot. Niestety maszyna runęła na torfowisko a obs. Motylewski zginął we wraku Oeffaga. Obaj lotnicy pochowani zostali na Cmentarzu Obrońców Lwowa.

Pośmiertnie ppor. pil. Zygmunt Kostrzewski odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8124, Krzyżem Walecznych oraz Polową Odznaką Pilota.

Ppor. obs. Mieczysław Motylewski również pośmiertnie został odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8123, Krzyżem Niepodległości oraz PolowąPokaż całość

@beQuick: 11.05.1892 r. w Krakowie urodził się Władysław Konopka, kpt. pil. WP, autor jednego z najbardziej spektakularnych lądowań wojny polsko-bolszewickiej*.

Do Wojska Polskiego wstąpił 14.11.1918 r. Z dniem 17.12.1918 r., jako porucznik, otrzymał przydział do Sekcji Żeglugi Napowietrznej przy M.S.Wojsk. Po ukończeniu szkoły pilotów w Krakowie i Poznaniu przydzielony został do 7 EM, w której walczył od 1.09.1919 r. Wsławił się jako doskonały lotnik frontowy, podczas ataków z niskiego pułapu siał popłoch i zniszczenie w szeregach wroga. Z sukcesem wykorzystał doświadczenie obserwatora wyniesione z czasów I Wojny Światowej, po każdym locie dostarczał cennych informacji o nieprzyjacielu. Zmusił do wycofania pociągu pancernego mającego za zadanie bronić przed Polakami miasta Berdyczowa. Nie zważając na silny ostrzał atakował wówczas także bolszewicką piechotę i jazdę. Podczas stacjonowania 7 EM na lotnisku w miejscowości Zwiahel dokonał lotu wywiadowczego, w trakcie którego musiał przymusowo lądować. Został wówczas ranny i odesłany do szpitala. Po ukończonej hospitalizacji powrócił do czynnej służby frontowej.

Za czyny bojowe w okresie wojny polsko–bolszewickiej odznaczony został m.in. Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 3244 (w dniu 2.10.1920 r.), Krzyżem Walecznych oraz Polową OdznakąPokaż całość

@beQuick: 88 lat temu, 11.05.1931 r., podczas lotu ćwiczebnego na samolocie typu SPAD (Societe Anonyme pour L'Aviation et ses Derives) zginął pil. Jerzy Wieniawa-Długoszowski. Około godziny 17:20 z nieznanych przyczyn zahaczył lub spadł na przewody wysokiego napięcia łączące Grudziądz z elektrownią w Gródku. Samolot stanął w płomieniach po czym runął do Wisły, pil. Jerzy Wieniawa-Długoszowski poniósł śmierć na miejscu.

~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
#Pokaż całość

@beQuick: W dniu 11.05.1921 r. w katastrofie lotniczej na lotnisku mokotowskim w Warszawie zginął pil. inż. Stefan Stec. W niepodległej Polsce wykonał 112 lotów bojowych, zestrzelił jeden samolot oraz jeden balon. Łącznie legitymował się 11 (7) zestrzeleniami. Jeszcze w służbie austriackiej, Stec jako godło osobiste wykorzystywał biało-czerwoną szachownicę. Dnia 1.12.1918 roku rozkazem nr 38 szefa Sztabu Generalnego WP gen. Stanisława Szeptyckiego, szachownica ta przyjęta została jako znak rozpoznawczy samolotówPokaż całość

@beQuick: Nie dalej jak w środę wspominałem pierwsze w historii polskiego lotnictwa zniszczenie nieprzyjacielskiego balonu, którego dokonał Franciszek Jach. Dzisiaj przypadają dwie kolejne rocznice związane z pil. Jachem:

1. W dniu 11.05.1920 r. ppor. Jach lecąc na Albatrosie D III odniósł swoje drugie zwycięstwo zestrzeliwując nad lotniskiem Sołtanowka (Saltanówka) sowieckiego Nieuporta. Jednakże Марат Хайрулин i Вячеслав Кондратьев podają, że ta walka powietrzna pozostała nierozstrzygnięta. Według autorów rosyjskich pil. Jach trafił bolszewicki samolot tylko jednym pociskiem (w okolicy siedzenia pilota). Tym samym zaprzeczają oni, jakoby rosyjski Nieuport został zestrzelony. Tak czy inaczej przeciwnikiem polskiego lotnika był rosyjski as myśliwski chor. Grigorij Stefanowicz Sapożnikow (Григо́рий Степа́нович Сапо́жников).

2. Dokładnie 24 lata później, 11(13).05.1944 r. Franciszek Jach zginął w Lublinie rażony odłamkamiPokaż całość

@beQuick: Chor. Grigorij Stefanowicz Sapożnikow (Григо́рий Степа́нович Сапо́жников), rosyjski as myśliwski z 7 zestrzelonymi samolotami i 1 balonem na koncie.

Podczas wojny polsko-bolszewickiej, dnia 10.05.1920 r. zestrzelił LVG C VI kpt. pil. Władysława Jurgensona i pchor. obs. Tadeusza Dzierzgowskiego. W dniu następnym, 11.05.1920 r. stoczył walkę powietrzną z Albatrosem D III pilotowanym przez Franciszka Jacha z 12 EW. Zgodnie z polską historiografią Jach zestrzelił Rosjanina, z kolei według autorów rosyjskich Nieuport Sapożnikowa został trafiony tylko jednym pociskiem, który nie wyrządził większej szkody.

Grigorij Stefanowicz Sapożnikow zginął 5.09.1920 r., chwilę po starcie jego maszynaPokaż całość

@beQuick: [Uwaga, dwie wersje wydarzeń!]
W dniu 10.05.1920 r. został zestrzelony LVG C VI kpt. Władysława Jurgensona oraz pchor. Tadeusza Dzierzgowskiego. Tego dnia, operując pod Szaciłkami, obaj lotnicy lecąc na czele eskadry zauważył bolszewickie myśliwce (Nieuporty) podchodzące do ataku.

Pomimo tego, że lecieli na obciążonym dwumiejscowym LVG C VI - samolocie wywiadowczym nieprzystosowanym do walki powietrznej, zaatakowali przeważające samoloty bolszewickie, odciągając je od pozostałych członków swojej eskadry. Dzięki swemu poświęceniu ocalili pozostałych polskich lotników. Podczas stoczonej walki powietrznej LVG samolot został poważnie uszkodzony pociskami sowieckiego lotnika Grigorija S. Sapożnikowa. Ranny pilot musiał awaryjnie lądować na terytorium przeciwnika pod Żłobinem. Polska załoga trafiła do niewoli, przetrzymywana była w Smoleńsku. Pomimo tortur kpt. Jurgenson nie wyjawił żadnych informacji dotyczących lotnictwa polskiego ani rozlokowania polskich oddziałów. Uznany został za dezertera z armii carskiej i po kilku dniach śledztwa rozstrzelany przez Rosjan. Obserwator Tadeusz Dzierzgowski odzyskał wolność po zawarciu rozejmu z Sowietami.

W publikacjach rosyjskich można znaleźć inną wersję wydarzeń z 10.05.1920 r. Марат Хайрулин i Вячеслав Кондратьев podają jakoby polscy lotnicy na widok sowieckich Nieuportów wyrzucili cały zapas bomb w las, a sami zawrócili samoloty i próbowali ratować się ucieczką. Według rosyjskich autorów LVG C VI kpt. Jurgensona i pchor. Dzierzgowskiego został zaatakowany ponieważ leciał na końcu grupy. Rosyjskie myśliwce nie mogąc dogonić pozostałych polskich maszyn skupiły ogień właśniePokaż całość

@beQuick: Dokładnie sto lat temu doszło do pierwszego w historii polskiego lotnictwa zniszczenia balonu nieprzyjacielskiego. 8.05.1919 r.* sierż. pil. Franciszek Jach otrzymał rozkaz zestrzelenia ukraińskiego balonu obserwacyjnego.

"Dnia 8. maja 1919 roku dostałem rozkaz zaatakowania balonu ukraińskiego, który ukazywał się często na południowy wschód od Przemyśla w stronę Sambora. Balon już nieraz był ostrzeliwany i bombami obrzucany z samolotów 5. eskadry galicyjskiej, do której właśnie ten odcinek należał, lecz żaden z lotników nie odważył się zejść dość nizko, ponieważ ochrona balonu była niezwykle silna. Dnia 9 maja było nadzwyczaj czyste powietrze; już o czwartej rano udałem się na lotnisko i wyczekiwałem na balon aż do 10-tej przed południem; balon się nie pokazał. Po południu dostałem nowy rozkaz: lecieć pod wieczór na odcinek lwowski i obserwować mosty nad Dniestrem w okolicy miasteczka Mikołajowa. Udałem się zaraz na lotnisko, które było od mojej kwatery blizko 3 klm. oddalone. Stała tam jeszcze moja Albatroska, D. IlI, cała pstra od postrzałów, które nieomal przy każdym wzlocie odbierała. (Każdy strzał był amarantowo-białym krążkiem naznaczony). Naraz niespodzianie o 4:30 ukazał się balon; gdy silnik dopiero po dłuższym czasie zaskoczył, balon już znikł; wzbiłem się mimo to wysoko, aby ze słońcem niespodzianie zaatakować, tymczasem balon już leżał na ziemi przed hangarem. Nie zważając na nic sterowałem prosto na balon. Na blizki dystans począłem go ostrzeliwać z obydwuch kulomiotów, dając do 150 strzałów celnych i widziałem dokładnie jak naboje fosforowe uderzały w powlokę balonu; niestety balon przy pierwszym ataku nie zapalił się, a kulomiot, strzelający kulami fosforowemi, zepsuł się i naraz silnik coraz słabiej zaczął pracować. Zauważyłem jeszcze w czas, że przestrzelono mi główny rezerwuar od benzyny, wobec czego otworzyłem tank rezerwowy. Przy drugim ataku wziąłem sobie na cel trzy kulomioty, które razem stały i mnie nieustannie swym ogniem prażyły; kulomioty ucichły, załoga od środkowego legła; artylerzyści, których baterje zblizka gradem kul obsypałem, pokryli się. [...]"

Pełny tekst dostępny jestPokaż całość

@beQuick: 125 lat temu, dnia 7.05.1893 r. w Wiedniu urodził się Artur Jurkiewicz, kpt. pil. WP. W dniu 16.12.1918 r. złożył przysięgę na wierność Rzeczypospolitej na Polu Mokotowskim w Warszawie. Od dnia 24.11.1918 r. latał w barwach 7 EM. W dniu 6.02.1919 r., na mocy dekretu Naczelnego Wodza, mianowany został pilotem. W marcu 1919 r. został mianowany dowódcą 4 EW. W trakcie obrony Lwowa wykonał ponad 30 lotów bojowych, podczas których zwalczał oddziały ukraińskie oraz dostarczał cenne informacje z pola walki. Podczas ofensywy na Wilno w kwietniu 1919 r. wykonał lot rozpoznawczy pod silnym ostrzałem przeciwnika. Po powrocie dostarczył ważne informacje na temat oddziałów bolszewickich, które to pozwoliły na skuteczny atak i odepchnięcie wroga spod Wilna. W lipcu 1919 r. wykonał szereg niebezpiecznych lotów w głąb terenu opanowanego przez bolszewików, bombardował mosty i stacje kolejowe. Nierzadko zdarzało się, że latał w trudnych warunkach atmosferycznych, a po powrocie na lotnisko jego samolot często bywał uszkodzony od kul bolszewickich.

Artur Jurkiewicz podczas swej służby w 4 EW latał m.in. na jedynym w Polsce myśliwcu Nieuport 24C1.

Odznaczony zastał m.in. Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8144, Krzyżem Walecznych orazPokaż całość

@beQuick: Pil. Edwin Noble odbył w dniu 26.04.1920 r. trzy loty bojowe o łącznym czasie trwania 6 godzin. Podczas ostatniej jego akcji tego dnia, wraz z trzema innymi pilotami z 7 EM atakował bolszewików pod Berdyczowem. Następnie lecąc samotnie puścił się do ataku na pociąg pancerny stojący na tamtejszej stacji kolejowej. Jedna z kul wystrzelonych z pociągu trafiła amerykańskiego lotnika w łokieć prawej ręki. Ciężko ranny, sterując wyłącznie lewą ręką pil. Noble przeleciał pomimo bólu i upływy krwi około 85 -100 km. Szczęśliwie wylądował na lotnisku Połonne, po czym wycieńczony stracił przytomność.

Brawurowa akcja Edwina Noble nad Berdyczowem wywołała spory chaos wśród wojsk bolszewickich oraz przyczyniła się do ucieczki z niewoli wielu polskich jeńców, którzy wykorzystali powstałe zamieszanie. To właśnie za ten ostatni lot bojowy został przedstawiony do odznaczenia krzyżem Virtuti Militari oraz awansowany na stopień kapitana.

Doznany uraz na zawsze wyeliminował go z latania i mimo długotrwałego leczeniaPokaż całość

@beQuick: W dniu 25.04.1944 r., w katastrofie lotniczej w Montrealu zginął kpt. pil. Kazimierz Burzyński, pilotowany przez niego B-24 "Liberator" chwile po starcie runął na ziemię i spłonął. Podczas katastrofy zniszczonych zostało 6 domów mieszkalnych. Zginęli wszyscy członkowie załogi oraz 10 mieszkańców miasta. Kpt. Kazimierz Burzyński został pochowany na cmentarzu Cote des Neigres w Montrealu.

Kpt. Burzyński był jednym z najlepszych i najbardziej doświadczonych pilotów komunikacyjnych. W roku 1936 jako pilot PLL LOT był pierwszym Polakiem, który osiągnął 1 milion przelecianych kilometrów. Do rozpoczęcia II Wojny Światowej wylatał łącznie około 1,4 mln kilometrów.

Za czyny dokonane podczas wojny polsko–bolszewickiej odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 2175, Krzyżem Kawalerskim Polonia Restituta, Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Krzyżem Walecznych a także Polową OdznakąPokaż całość

@beQuick: 125 lat temu, w dniu 25.04.1894 r. urodził się Teofil Krzywik, por. pil. WP. W dniu 23.01.1919 r. wstąpił na ochotnika do Wojska Polskiego i brał udział w powstaniu wielkopolskim. W trakcie trwania wojny polsko-bolszewickiej służył w 12 EW (była 1 EWlkp.), która wspierała 1 Dywizję Strzelców Wielkopolskich. Podczas lotów bojowych na froncie Litewsko-Białoruskim wykazał się wielką odwagą atakując z nieznacznego pułapu oddziały przeciwnika. Brał udział w bombardowaniu dworców kolejowych oraz pozycji sowieckich. Ponadto uczestniczył w zwalczaniu baterii i kolumn bolszewickich. Wykonywał bardzo odległe loty wywiadowcze. Za brawurowe i śmiałe loty bojowe wykonane w tym okresie otrzymał, wraz ze swym obserwatorem ppor. Wiktorem Karczewskim, pochwałę z 22.09.1919 r. (rozkaz 1 Dywizji Strzelców Wielkopolskich)*. W dniu 27.09.1919 r. podczas jednego z takich lotów został, wraz z ppor. obs. Karczewskim, zestrzelony przez piechotę nieprzyjaciela i zmuszony do lądowania na terytorium wroga. Wymontował z samolotu k.m. i przedostał się do polskich oddziałów. Następnie z pomocą piechoty polskiej powrócił na miejsce lądowania w celu uratowania samolotu. Niestety maszyna została spalona, udało się jednak ocalić silnik i zbiornik. Dnia 15.12.1919 r. z powodu defektu silnika zmuszony został do lądowania na terenie zajętym przez bolszewików i dostał się do niewoli, gdzie zaginął bez wieści. Ppor. Karczewski po długiej tułaczce wrócił do eskadry z odmrożeniami nóg.

Por. pil. Teofil Krzywik odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8091 oraz Krzyżem Walecznych.

* treść pochwały dostępna jest w biogramie, wPokaż całość

@beQuick: 122 lat temu, 25.04.1897 r. w Nochowie urodził się Antoni Bartkowiak, por. pil. WP. W dniu 20.10.1915 r. został wcielony do armii niemieckiej i skierowany na front zachodni. W lutym 1917 r. zgłosił się do Szkoły Pilotów w Ławicy, a następnie ukończył kursy pilotażu w Legnicy, Szumbergu, Pile i Bydgoszczy. Po uzyskaniu patentu pilota pracował jako instruktor w Szkole Obserwatorów w Bydgoszczy. W 1918 r. trafił do 412 eskadry lotniczej (dalej EL). Po wybuchu powstania wielkopolskiego na samolocie Albatros przedostał się przez linię frontu i lądował w okolicy Gniezna (styczeń 1919 r.). Po wstąpieniu do Wojska Polskiego przydzielony jako pilot w dyspozycji Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej aktywnie brał udział w operacjach bojowych w Wielkopolsce, Śląsku i Prusach Zachodnich.

W dniu 29.04.1920 r. Bartkowiak jako starszy sierżant w składzie 15 Eskadry Myśliwskiej wyruszył na Front Ukraiński. Zasłynął brawurowymi lotami szturmowymi przeciwko oddziałom konnym Budionnego w lipcu 1920 r. Brał udział w walkach w obronie Lwowa oraz pod Zamościem. Szczególnie odznaczył się w dniach 16-17.08.1920 r. zwalczając kawalerię bolszewicką. Dnia 31.08.1920 r. wykonał 4 loty w okolicy Zamościa, w wyniku których nieprzyjaciel poniósł ciężkie straty. W trakcie jednego z tych lotów (w rejonie Cześnik) puścił się na zwarty szyk 300 konnych nacierających na polską jazdę. Dzięki swej brawurowej akcji rozbił nieprzyjaciela, a celnym ogniem dosięgnął około 30 jeźdźców. Jeszcze w tym samym dniu, popołudniu w okolicy Niewichrowa rozbił i zmusił do odwrotu szwadron bolszewicki. Następnie wylądował przy sztabie 10 Dywizji Piechoty i złożył obszerny raport.

Za swe zasługi w obronie ojczyzny odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 292. Ponadto otrzymał czterokrotnie Krzyż Walecznych oraz pośmiertnie francuską odznakę pilota orazPokaż całość

@beQuick: 127 lat temu urodził się Czesław Filipowicz, płk obs. inż. WP. W Wojsku Polskim służył od marca 1919 r., w 21 EN wspierającej działania 12 Dywizji Piechoty. Obs. Filipowicz w trakcie wojny polsko–bolszewickiej latał na największych samolotach bombowych w ówczesnym lotnictwie polskim typu Gotha oraz Fridrichshafen. Brał udział w bombardowaniu pociągów pancernych na stacji Malewannaja w dniach 25-26.05.1920 r. za pomocą bomb 50 i 100 kilogramowych. Dzięki tym atakom jeden z pociągów został zniszczony, a dwa pozostałe na skutek uszkodzonej linii kolejowej zostały zdobyte przez wojska polskie. W dniach 26–27.06.1920 r. z powodzeniem zbombardował bolszewickie baterie. Ponadto brał udział w lotach przeciwko oddziałom piechoty i jeźdźcom. W lipcu tegoż roku skutecznie zwalczał kawalerię nieprzyjaciela pod Młynowem, Demidówką i Beresteczkiem. W dniu 11.10.1920 r. wraz z kpt. Rayskim zbombardowali stacje kolejową w Żmerynce, niszcząc kilkanaście bolszewickich wagonów kolejowych. ...

Czesław Filipowicz odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8081 oraz Polową Odznaką Obserwatora nr 5. Ponadto uhonorowany został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski 5 klasy, Krzyżem Walecznych, francuską i bułgarską odznaką obserwatora, Krzyżem Komandorskim Bułgarskiego Orderu „Zasługi”, Krzyżem Komandorskim Rumuńskiego Orderu „Korony Rumunii” oraz Krzyżem Komandorskim Estońskiego Orderu „Kotkarist”, Łotewskiego Orderu „Trzech Gwiazd”, Krzyżem Komandorskim Greckiego Orderu „Feniksa”, francuskim Krzyżem Wojennym i Medalem pamiątkowym wielkiej wojny oraz Krzyżem Kawalerskim Brazylijskiego Orderu „Krzyża Południa”. Za zasługi na polu lotnictwa wojskowego odznaczony w 1931 r. Krzyżem Zasługi.

Foto. Samolot bombowy typu Gotha, na którym służył Czesław Filipowicz (obok stoiPokaż całość

@beQuick: 122 lata temu, 23.04.1897 r. w Aleksandrowie urodził się Stanisław Skarżyński, por. pil. WP. Dnia 26.06.1916 r. został powołany do wojska carskiego. Ukończył teoretyczną szkołę lotniczą. W dniu 31.07.1917 r., otrzymał stopień chorążego i skierowany został do 31 PP. W dniu 3.02.1918 r., jako obserwator wstąpił do tworzącego się Polskiego Oddziału Awiacyjnego w Odessie, a następnie do I Korpusu gen. Dowbor-Muśnickiego.

W dniu 12.11.1918 r. wstąpił do Wojska Polskiego i skierowany został na kurs pilotażu w Warszawie. Po odbytym przeszkoleniu otrzymał przydział do 21 EN i w jej składzie, w okresie od 14.05.1920 r. do 15.07.1920 r. walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W czasie jednego z lotów w dniu 15.05.1920 r., z powodu defektu silnika zmuszony został do lądowania na terytorium nieprzyjaciela. Zmylił tropiący go pościg i w ciągu miesiąca przedarł się przez linię frontu do swojej eskadry.

W dniu 15.07.1920 r. odbył swój ostatni lot, którego celem było ostrzelanie kawalerii bolszewickiej maszerującej na szosie Równe-Łuck. Wystartował razem z obserwatorem, kpt. Arturem Kelly z 7 EM, który celnymi strzałami z karabinów rozpraszał nieprzyjacielskie oddziały. W rejonie wsi Zwierowce, w momencie zniżenia samolotu do kilkunastu metrów nad ziemią pilot Skarżyński został ugodzony bolszewicką kulą i puścił stery. Samolot runął na ziemię grzebiąc ciała obu lotników. Załoga została przez miejscową ludność pochowana na okolicznej łące, później na rozkaz płk Faunt Le Roy’a zwłoki ekshumowano i złożono naPokaż całość

@beQuick: Coś dla osób zdruzgotanych ostatnimi wydarzeniami z Paryża - poniżej zdjęcia lotnicze katedr w Reims oraz St. Quentin, które w wyniku ostrzału artyleryjskiego w 1917 r. doznały ogromnych zniszczeń. Fotografie wykonał mjr obs. Maksymilian Kowalewski w czasie służby w niemieckim lotnictwie.

Cała kolekcja dostępna jest pod poniższym linkiem:
http://bequickorbedead.com/snapshot/tags/kowalewski/

Obydwie zabytkowe, majestatyczne katedry zostały wPokaż całość

@beQuick: 15.04.1893 r. w Bakersville w Północnej Karolinie urodził się Harmon (Herman) Chadbourn Rorison. Służbę w lotnictwie polskim pełnił od dnia 29.11.1919 r., zastępując por. pil. Edmunda Gravesa (który 12.10.1919 r. zginął w katastrofie we Lwowie). Walczył w 7 EM, w barwach której brał udział w lotach drużynowych i pojedynczych. Przynależał do klucza eskadry dowodnego przez kpt. pil. M. Coopera. Por. Rorison był najprawdopodobniej pierwszym lotnikiem amerykańskimPokaż całość

@beQuick: Ciężkie jest życie lotnika #4... dla odmiany o samolocie, który bardzo chciał wrócić do domu...

Samolot wywiadowczy RAF RE 8 nr A.3816 z 3 eskadry Australian Flying Corps był uczestnikiem bardzo nietypowego zdarzenia. W dniu 17 grudnia 1917 r. por. J. L. Sandy oraz sierż H. F. Hughes stoczyli nierówną walkę powietrzną z sześcioma niemieckimi Albatrosami D Va. Zanim przybyły posiłki lotnicy zestrzelili jeden z myśliwców. Po rozproszeniu Albatrosów, samoloty alianckie przybyłe na pomoc udały się we własnym kierunku. RE 8 nr A.3816 również kontynuował swój lot, jednak na lotnisko już nie powrócił.

Okazało się, że por. Sandy i sierż. Hughes trafieni celną serią ponieśli śmierć jeszcze w trakcie potyczki z myśliwcami niemieckimi. Samolot niosący martwą załogę trafił na "pomyślny" wiatr, który utrzymał maszynę w powietrzu aż do zużycia całego zapasu paliwa. Po około 50 milach RE 8 wylądował samodzielnie (bez ludzkiej pomocy). Następnego dnia odnaleziono zaginioną maszynę, zwłoki nieszczęsnych lotników australijskich cały czas spoczywały w swoich kokpitach. Był to prawdopodobnie pierwszy tego typuPokaż całość

@beQuick: 96 lat temu w centrum Krakowa miała miejsce katastrofa samolotu SVA 10 z 2 Pułku Lotniczego. Podczas lotu ćwiczebnego nad miastem, o godz. 15.30 od maszyny oderwało się skrzydło. Samolot runął na budynek domu przy ul. Lubicz 30. SVA przebił się przez dach, strych a następnie eksplodował w mieszkaniu na 2 piętrze, powodując pożar i zniszczenie całej kondygnacji. Z upadającego samolotu wypadł por. obserwator Dąbrowski, który uderzył w dachPokaż całość

@beQuick: Ciężkie jest życie lotnika #3...
Sopwith F.1 Camel - jeden z najlepszych myśliwców brytyjskich z okresu I WŚ. Piloci Cameli zestrzelili łącznie 1294 samoloty wroga - to absolutny rekord jeśli chodzi o jeden typ płatowca. Szczególną cechą tego samolotu była jego nadzwyczajna zwrotność oraz asymetria w pilotażu. Skręt w lewo o 180 stopni można było wykonać na drodze podwójnej długości kadłuba (r = 12 m), przy skręcie o 360 stopni płatowiec wpadał w zawirowania powietrza wytworzone przez sam samolot. Zakręt lewy unosił samolot w górę, natomiast zakręt prawy kierował maszynę w dół. Piloci chcący skręcić w prawo często woleli wykonać 270-cio stopniowy zwrot w przeciwnym kierunku.

Owe asymetrie umożliwiały doświadczonym pilotom wykonywanie niespodziewanych manewrów w czasie walki, był to istotny element zaskoczenia, lecz z drugiej strony były przyczyną licznych katastrof. Szacuje się, że więcej pilotów Cameli zginęło w wyniku wypadków niż w bezpośrednim starciu z wrogiem. Brytyjczycy żartowali, że latanie na Camelach kończy się odznaczeniem jednym z 3 krzyży: krzyżem drewnianym (śmierć), Czerwonym Krzyżem (kalectwo) lub Krzyżem Wiktorii (chwała).

Silnik Clerget również nie ułatwiał pracy pilotom - był bardzo wrażliwy na złą jakość paliwa. Nawet nieodpowiedni dobór mieszanki zazwyczajPokaż całość