AnonimoweMirkoWyznania
  • 7
#anonimowemirkowyznania
Nie potrafię żyć sama ze sobą. Przez większość życia walczyłam z samotnością i depresją, byłam bardzo nieśmiała i bliższe znajomości kończyły się na jednej osobie. Rok temu rozstałam się z niebieskim, przeszłam to bardzo ciężko bo oprócz tego, że go kochałam, praktycznie zostali mi tylko dalsi znajomi. Jak zwykle dawałam radę udawać, że wszystko jest w porządku bo w tamtym okresie szczególnie ciężko było mi być samą i wiedziałam,
  • 9
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
AnonimoweMirkoWyznania
  • 9
#anonimowemirkowyznania
Mirki powiem wam- nieodnajdywanie się w towarzystwie to jedno wielkie błędne koło:
-nie odnajdujesz się w towarzystwie więc czujesz się nieciekawą osobą
-czujesz się nieciekawą osobą więc unikasz wchodzenia w nowe kontakty, trzymasz się starych znajomych
-trzymasz się starych znajomych więc nie potrafisz nawiązywać nowych znajomości
-nie potrafisz nawiązywać nowych znajomości więc unikasz ich
  • 5
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
AnonimoweMirkoWyznania
  • 6
#anonimowemirkowyznania
Mirki. Nie chce mi się już.
Dwa lata temu wyprowadziłam się do dużego miasta na studia zaoczne. Wynajmuje pokój w mieszkaniu 3 osobowym. Mam pracę w kierunku studiów. Wolnych dni w miesiącu mam dwa. Jestem zmęczona nauką, pracą i samodzielnym życiem, ogarnięciem zwykłego codziennego dnia. Na urlop nie mam co liczyć, a nawet jeżeli nie stać mnie na to bo hajs jaki zarabiam starcza mi na opłacenie mieszkania, studiów
  • 6
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
AnonimoweMirkoWyznania
  • 33
#anonimowemirkowyznania
Nie polecam stanu, gdy jedyną myślą utrzymującą was przy życiu jest to, że jak je sobie odbierzecie to będzie smutno rodzicom i rodzeństwu.
#depresja

Kliknij tutaj, aby odpowiedzieć w tym wątku anonimowo
Kliknij tutaj, aby wysłać OPowi anonimową wiadomość prywatną
Post dodany za pomocą skryptu AnonimoweMirkoWyznania ( https://mirkowyznania.eu ) Zaakceptował: Asterling
  • 8
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
AnonimoweMirkoWyznania
  • 1
dalejrama: Doskonale Cie rozumiem, bylem w podobnej sytuacji. Do psychologa nie radze, mi oprocz wygadania sie nie pomogl. Zrozumialem ze jak sam czegos nie zrobie to bedzie po mnie,a ze duzo nie mam do stracenia to dlaczego nie sprobowac? I tak zaczalem powoli cos robic, a z biegoem czasu po mini sukcesikach motywacja wzrosla ze nawet bywaja takie dni ze chce sie zyc.

Zaakceptował: Asterling
  • Odpowiedz
AnonimoweMirkoWyznania
  • 1
MiłosnyCielak: spróbuj poszukać psychiatry na nfz, nie wiem, czy dalej tak to wygląda, ale on powinien dać Ci skierowanie do psychologa. można od razu poszukać przychodzi, która przyjmuje na nfz, zadzwonić tam, i zapytać, w jaki sposób można się dostać do psychologa na terapię; chyba, że celujesz w leki (nieprawdą jest, że wszystko to mózgojeby ), dobrze byłoby także, żeby terapia była poznawczo-behawioralna (pytaj, w jakim nurcie prowadzą terapię), a nie
  • Odpowiedz

Osiągnięcia