@Neurohaox: nooo to pewnie po prostu trochę znika przy małym rozmiarze obrazka. Tutaj masz zbliżenia na inną pracę wraz z udokumentowanymi fazami powstawania: https://www.artstation.com/artwork/lVobyG <3
Wycieczka na WAT. Pewnego dnia dowódca plutonu przekazał nam informacje, że jedziemy na tydzień do SPA. Każdy patrzył się na siebie, bo nie wiedział o co chodzi. W sumie fajnie by było, ale przecież to niemożliwe - pomyśleliśmy. Dowódca rozglądając się po naszych zdziwionych twarzach rzucił: No na WAT jedziemy! Ale zajebiście - pomyślałem. Tylko zaraz zaraz... Po co żołnierze na WACie? No jak ro po co? Dni otwarte mają i chcą pokazać, że nie są uczelnia wojskowa tylko z nazwy i my za tych żołnierzy będziemy tam robić - Odparł dowódca. Mogliśmy im wysłać BGSy, byłaby to najbardziej wojskowa rzecz na Wacie, ale i tak nie wiedzą jak je zawiązać. Plotki chodzili, że nawet jany mają na rzepy. No nic, spakowaliśmy się i ruszyliśmy w drogę.
Dzień pierwszy - przyjazd.
Przywitała nas grupa 5 Waciakow, która miała za zadanie zapoznać nas wstępnie że szkoła i odprowadzić do miejsc zakwaterowania. Nie wiem dlaczego mieli na sobie oporządzenie taktyczne - prawdopodobnie chcieli osłabić nasze morale, ale widząc dwóch w miękkim obuwiu (jak się okazało mieli zwolnienie lekarskie), nie zrobiło to żadnego wrażenia. Poza tym wszyscy mieli na sobie Lubawe założona odwrotnie (magazynki mieli na plecach) oraz hełmy metalowe przekręcone tył na przód. Jak nam później tłumaczyli, ich główny taktyk wymyślił jak zmylić przeciwnika aby cały czas myślał że stoimy do niego tyłem, a tak naprawdę cały czas jest pod obserwacja. No normalnie harcerstwo jakieś - pomyślałem. Pewnie do odlania się, ściągają spodnie do kostek. Popatrzyliśmy chwilą na nich, później na siebie i wzięliśmy swoje 30 kg plecaki. Waciaki mówili że mają wózek widłowy na nasze bagaże, ale zmierzyliśmy ich litościwie wzrokiem. Gdy powiedziałem do kumpla, aby wziął mój plecak bo muszę szybko skoczyć się odlać, ten bez chwili zastanowienia wziął jednym ruchem dwa plecaki po 30 kg i poszedł przed siebie. Waciaki widząc to, szeptali między sobą "wooowww jaka moc u Panów!". Przed wejściem do pokoju, zostaliśmy uprzedzeni że z racji braku lepszych miejsc, mamy trochę surowy poziom zakwaterowania tj. taki jaki ma ich I rocznik. Okej, na pewno lepsze to niż spanie w lesie na szyszkach - odparliśmy bez refleksji. Waciaki zaciekawieni tym stwierdzeniem zapytali niepewnie czy mamy na myśli bytowanie, bo oni tylko słyszeli o tym z opowiada. No raczej kur...a. Odparłem z dumą i zamknąłem drzwi za sobą. Słyszałem później tylko podekscytowane szepty za drzwiami. Jak się okazało, warunki lepsze od naszych; pokoje dwuosobowe, łóżka wygodne i nawet wanna. Był tylko jeden problem, wanna była opracowana na potrzeby WAT i miała takie jakby czujniki obecności. Wg instrukcji na ścianie woda leciała tylko wtedy, gdy dwie osoby były w środku. Miało to niby zgrywać że sobą ludzi... w teamy. Już teraz zrozumiałem, o co chodziło gdy jeden Waciak powiedział do drugiego aby nie rozpychał się nogami dzisiaj wieczorem. Długo się nie zastanawiając, szybko rozwiązaliśmy ten problem. Wyjęliśmy płyty balistyczne z naszych kamizelek i ułożyliśmy na jednym miejscu w wannie. Każdy po dwie, co dawało w sumie 4 płyty o wadze ok 40 kg, czyli tyle ile jeden Waciak na masie.
@EnJoyyy: Badoskiego joy-toyem nazwij, mnie nomadem - wybaczę. Minimapa nie pasuje? Twoja sprawa. Ale od grafiki w Cyberpunku delta, bo wypłaszczę |૦ઁ෴૦ઁ|
Szukam pasty o amerykańskim farmerze, który jedzie na pole chyba czy do cielącej się krowy, bo jego współpracownik nie przyszedł do pracy. W połowie drogi kogoś spotyka i gadają. Taki sielski klimat xD
@seikii: zawsze chcialem byc ranczerem w teksasie takim wiecie spoko ziomkiem w kapeluszu slomainym i w skarpetach bez palcow (bo sie oderwaly a nie chce sie cerowac) no i tak ogolnie staje na ganku i patrze na swoje pole pelne kukurydzy i bawoly #!$%@? po polu i mowie AJLBIRAJTBAK HONEJ i wtedy wsiadam do swojego dżipa i jade pod zbiornik wodny zeby cos tam naprawic bo stary dżon dostal czkawki
Widzieliście kiedyś na żywo prawdziwą naukową dyskusję? Ja miałem okazję wczoraj w jednej uczestniczyć. Przygotowałem prezentację o metylacji DNA (trudne zagadnienie), produkowałem się pół godziny, ale dobrze poszło. Ostatni slajd, na nim ”dziękuję za uwagę”, mówię: - Dziękuję za uwagę. Czy ktoś ma jakieś pytania albo komentarze? Atmosfera na sali trochę się rozluźniła. Głos zabrał doktor habilitowany Karwiński: - Z całym szacunkiem, panie Anonimski, według mnie pańska prezentacja zawierała szereg błędów. Po pierwsze, metylacja DNA... Zaczęło się. Czułem się, jakbym schodził po schodach i nie trafił w stopień. Serce zamarło, po czym przyspieszyło do stu dwudziestu na minutę. Karwiński po kolei punktował wszystkie słabostki mojego wystąpienia - ...mam wrażenie, że przeczytał pan jedynie przeglądówki sprzed piętnastu lat, a i to pobieżnie. Czy pan w ogóle odróżnia metylację DNA od metylacji histonów?
W Kauflandzie do którego chodzę na zakupy jest taka pani kasjerka co kasuje tak szybko, że nie nadążam z pakowaniem towaru. Kilka razy próbowałem się z nią scigać ale zawsze przegrywam. Ona wie że gdy towar znajduje się na taśmie to trzeba się go szybko pozbyć żeby klient nie czekał zbyt długo. Ja jestem inny, lubię sobie spokojnie pakować towar do siatek i słuchać rytmicznego pikania skanera. Niestety przy tej pani każde zakupy to wyścig z czasem, nie potrafie ogarnąć tego natłoku rzeczy, gubię się i nie wiem co pakować najpierw. Kilka razy żona mnie karciła że pomidory przuduszone, że z winogron sok tylko został. Nie mogłem tak tego zostawić i postanowiłem trochę popakować. Koledzy myśleli że chodzę na siłownie, bo jak dzwonili: - chodź na piwo - nie mogę, pakuje teraz. Nie wiedzieli że trenuje przed starciem z kasjerką. Idę do Kauflandu. Robię zakupy, koszyk pełny, nadeszła godzina zero. Ostatni klient przede mną, kasjerka mówi
Ktoś kiedyś mi powiedział, że Bezimienny nie ma imienia. Moje pytanie brzmi:
Jak to nie?
Jeśli ktoś podchodzi do mnie i ja mówię mu: "Jestem..." a on odpowiada: "Nie obchodzi mnie kim jesteś", a później nie mówię nikomu swojego imienia, to go nie mam. Zauważ, że Bezimienny mówi: "Jestem..." i jest niepewny, gdy to mówi. Może chciał powiedzieć: "Jestem człowiekiem bez imienia"? Albo zaczął "Jestem..." ale nie wiedział co powiedzieć, bo nie pamięta jak ma na imię albo zatrzymał się w ostatniej chwili, żeby się zastanowić, czy może ufać napotkanej osobie. Gdyby miał imię, to by powiedział: "Jestem Jacek", ale tak nie było. Poza tym, mówiąc: "Jestem..." musiałby utrzymać ciągłość zdania, ale słychać, że wyraźnie sam się wstrzymuje od dalszego mówienia. Diego mu nie przerywa. Diego poczekał chwilę i dopiero po chwili powiedział: "Nie interesuje mnie kim jesteś". Sam Diego w sumie mógł zasugerować imię Bezimiennego, mówiąc: "Jesteś nowy". Można więc uznać, że:
Najbardziej #!$%@? akcja w tej serii, która zawsze mnie irytowała. O ile w pierwszej części to się przełknie i Piranie chciałby być oryginalne (hehe nie dawajmy mu imienia, niech będzie ciekawiej i gracz się z nim utożsami bo imienia mu nie daliśmy) tak dalej jest to komiczne. Pomijam fakt, że niektórzy mają bohatera gry przyjaciela i nigdy nie spytają o jego imię (Lee, Milten, Gorn i reszta) . Ciekaw jestem jak o
@nathan0930: bardzo ładna pasta, ale już na początku są błędy logiczne tegoż wywodu. Otóż, nieprawdą jest jakoby "Diego mu nie przerywał", gdyż o pauzie decyduje mechanika dialogów (włączając czas potrzebny na wyświetlenie ramki z napisami itd.). Ogólnie 2/10 bo w ogóle odpisałem ( ͡°͜ʖ͡°)
Istnieje ograniczona fizycznie możliwość złożenia kartki A4 na coraz to mniejsze formaty. Przy kilkunastu razach trzeba byłoby już użyć prasy hydraulicznej. Gdyby jednak pominąć te ograniczenia i uznać, że kartka papieru składa się w idealną kartkę o połowicznym rozmiarze i podwójnej grubości to figura, do której dążylibyśmy składając ją w nieskończość to linia. W połowie tego procesu zauważylibyśmy jednak, że nasza kartka stała się kostką. Teoretycznie więc, gdyby kartka była tworem o
źródło: comment_1634225662jfanbOACxjFpdtfmm5GXrV.jpg
Pobierz