#anonimowemirkowyznania
Tl;dr: Zauważyłam że przez moją frustrację staję się coraz bardziej toksyczna i przybieram bardziej skrajne poglądy czy to polityczne czy na temat życia, wyładowuję to wszystko również na młodszym bracie.
Przez całe życie od dosłownie zerówki byłam gnębiona do końca liceum. Zaczym rozpoczęłam szkołę rodzice w przeciwieństwie do rodziców innych rówieśników trzymali mnie cały czas pod kloszem, nie wiedziałam nawet że są inne 6 latki. Więc gdy poszłam do zerówki kompletnie nie radziłam sobie z relacjami z nimi, a oni z każdą klasą gnoili mnie coraz bardziej aż wkońcu skończyłam średnią i zamknęłam się w piwnicy. Nie będę się na ten temat rozpisywała. Pierwszy raz zauważyłam to w gimnazjum, przez presję "kolegów" i "koleżanek" nienawidziłam siebie za swój wygląd oraz za to że jestem za słaba aby im się postawić. Zauważyłam że bardzo często byłam nieznośnym dzieciakiem po przyjściu do domu. Można powiedzieć że to co sama dostałam w szkole oddawałam ze zdwojoną siłą mojemu bratu. Jeśli sama zostałam w jakiś sposób pobita często uderzałem i jego, przezywałam go, śmiałam się, krzyczałam o byle gówno typu nie schowany ketchup do lodówki. Teraz jestem już 5 lat po skończeniu szkoły to i ofc już go nie atakuje. Jednak kiedy znowu z jakiegoś powodu się zdenerwuję to i tak zaczyna się przemoc psychiczna głównie skierowana na niego, często przeze mnie zamyka się sam w pokoju i płacze albo sam zaczyna mnie bić bo wtedy dopiero wiem jak przesadzam. Wyśmiewam go z tych samych powodów z których mam kompleksy i z których kiedyś śmiali się ze mnie czyli - wzrost, pryszcze, nieśmiałość, niezdarność albo to że nie radzi sobie z nauką w szkole i nie ma dziewczyny. Mirki czy ja będę się stawała coraz bardziej toksyczna czy da się to jeszcze jakoś naprawić?
#rozowepaski #patologiazewsi #logikarozowychpaskow #szkola #gorzkiezale #feels
Tl;dr: Zauważyłam że przez moją frustrację staję się coraz bardziej toksyczna i przybieram bardziej skrajne poglądy czy to polityczne czy na temat życia, wyładowuję to wszystko również na młodszym bracie.
Przez całe życie od dosłownie zerówki byłam gnębiona do końca liceum. Zaczym rozpoczęłam szkołę rodzice w przeciwieństwie do rodziców innych rówieśników trzymali mnie cały czas pod kloszem, nie wiedziałam nawet że są inne 6 latki. Więc gdy poszłam do zerówki kompletnie nie radziłam sobie z relacjami z nimi, a oni z każdą klasą gnoili mnie coraz bardziej aż wkońcu skończyłam średnią i zamknęłam się w piwnicy. Nie będę się na ten temat rozpisywała. Pierwszy raz zauważyłam to w gimnazjum, przez presję "kolegów" i "koleżanek" nienawidziłam siebie za swój wygląd oraz za to że jestem za słaba aby im się postawić. Zauważyłam że bardzo często byłam nieznośnym dzieciakiem po przyjściu do domu. Można powiedzieć że to co sama dostałam w szkole oddawałam ze zdwojoną siłą mojemu bratu. Jeśli sama zostałam w jakiś sposób pobita często uderzałem i jego, przezywałam go, śmiałam się, krzyczałam o byle gówno typu nie schowany ketchup do lodówki. Teraz jestem już 5 lat po skończeniu szkoły to i ofc już go nie atakuje. Jednak kiedy znowu z jakiegoś powodu się zdenerwuję to i tak zaczyna się przemoc psychiczna głównie skierowana na niego, często przeze mnie zamyka się sam w pokoju i płacze albo sam zaczyna mnie bić bo wtedy dopiero wiem jak przesadzam. Wyśmiewam go z tych samych powodów z których mam kompleksy i z których kiedyś śmiali się ze mnie czyli - wzrost, pryszcze, nieśmiałość, niezdarność albo to że nie radzi sobie z nauką w szkole i nie ma dziewczyny. Mirki czy ja będę się stawała coraz bardziej toksyczna czy da się to jeszcze jakoś naprawić?
#rozowepaski #patologiazewsi #logikarozowychpaskow #szkola #gorzkiezale #feels
źródło: comment_BPk3Q1ymQIi9qcpiottDFl3Uj5sWTw9k.jpg
Pobierz