I widziałem siedmiu tłustych lewaków, o twarzach pulchnych i brzuchach najedzonych, a na ich skroniach wieńce z gwiazd piętnastu. I tańczyły lewaki nad regulaminem przyznawania dotacji z Funduszu „Kapitał Ludzki” i nad umową z PARP. A nocą przyszedł jak złodziej dzień reprymendy. I nie było tam Islandii. Ujrzałem tedy siedmiu chudych lewaków, w płaczu i znoju, o twarzach spracowanych uczciwą pracą. I płakały lewaki „O kto nam pomoże,

JADĘ SOBIE KIEDYŚ PO MOIM MIEŚCIE SAMOCHODEM, I STAJĘ NA CZERWONYM. OBOK MNIE ZATRZYMUJE SIĘ GÓWNOWÓZ WYPCHANY CIAPATYMI. ZACZYNAJĄ MNIE OBRAŻAĆ, DRĄ RYJA, ALE JA, SPOKOJNY, NIE DAŁEM SIĘ SPROWOKOWAĆ. ŚWIATŁO ZMIENIA SIĘ NA ZIELONE, GÓWNOWÓZ RUSZA Z PISKIEM, A JA LEKKO ZMIESZANY RUSZYŁEM TROCHĘ PÓŹNIEJ. NA CZERWONYM PRZELECIAŁ TIR I R----------Ł GÓWNOWÓZ WRAZ Z CIAPATYMI Z POWIERZCHNI ZIEMI. ZBLADŁEM. PATRZĘ NA TO WSZYSTKO I MYŚLĘ "JA P------E! TO MOGŁEM BYĆ JA!"