Jak normalny, dorosły człowiek ma prowadzić życie inne niż wegetacja? Poważnie pytam.
Wstaję o 6, zdążę sobie tylko zrobić kawę, wziąć prysznic, zrobić śniadanie, strzelić kloca i już mam 7:30, gdzie muszę wychodzić do pracy. W pracy jestem o 8, siedzę 8h, wracam koło 16:30 jak jest luz na drodze. Dzisiaj na przykład jeszcze skoczyłem dosłownie na moment do sklepu, żeby kupić sobie chleb, jakąś wędlinę, banany itd. Nie było tego nawet 5 produktów. Wracam do domu - 17. Kiedyś chodziłem na siłkę 3-4 razy w tygodniu, a teraz? Jak 3 razy w tygodniu pójdę, to jestem mega zadowolony, bo zanim chwilę odpocznę po pracy (kawa, jedzenie, kibel, przebranie się), to już mam 18. Z siłki wracam o 20, jestem na nogach od 14 godzin, padam na ryj. W teorii mam jeszcze 3h zanim położę się spać, a w praktyce mózg odmawia mi posłuszeństwa i nie jestem w stanie po całym dniu robić niczego, co wymaga choćby odrobiny myślenia.
Poważnie, czy tak wygląda prawdziwe życie? Jak ludzie sobie radzą, mając jeszcze na głowie dzieci, ewentualnie partnera? Jak poświęcać czas sobie, dzieciom, a przy tym rozwijać się, uczuć nowych rzeczy? Przecież to jest k---a niewykonalne. Choćbym się zesrał, to nie ma na to wszystko czasu. Musiałbym chyba mieć rozpiskę w Excelu co do 0,5h i nie zakładać żadnych nieprzewidzianych sytuacji typu; ogromne korki, dłuższe zakupy, albo po prostu drzemkę po południu, bo jestem padnięty...
źródło: comment_Q8S5UAmtsigGCX3SebTFwnv54CYGlAau.jpg
Pobierzźródło: comment_m1Vy5Vyrl5RpUItT8tmZlAsnCRPzobng.jpg
Pobierz