Masakra, największym wyskokiem dla niektórych wykopków jest jedzenia mięsa w post i jeszcze z tekstami, że na złość komuś. Czy gimnazjum ma dziś wolne?
Fuck wypok logic. Dzisiejsza akcja po raz kolejny obnażyła poziom 90% użytkowników A potem hurr durr, jak oni mogą pisać, że użytkownicy wykopu to niższa warstwa społeczna. Ano tak - sami się zaniżacie. Chcecie mieć tutaj połączenie kwejka z karaczanem? Ręcę opadają. Zupełnie jak w podstawówce - konkurs kto wrzuci coś najgłupszego. Sami nawzajem się nakręcacie na głupie inby. Blisko wam do ludzi, którzy śmiali się z wiązanek jakiegoś gówniarza rzucanymi w
@Shodan56: Był powyżej szamba, był. Nie dodałem tego tagu, bo nie spodziewałem się, jaki dzisiaj festiwal pod nim się odprawi. Czy mam ból d--y? To też jest strasznie nadużywane pojęcie. Każda krytyka jest od razu nazywana bólem d--y... Więc jeśli tak na to patrzysz - tak, mam ból d--y. Wstyd się czasami przyznać, że w jakiś sposób uczestniczę w życiu tego portalu.
@SuperPunia: Nie wiem kto w ogóle zacznał z tymi heheszkami z Papieża i po co, nie wiem też dlaczego ludzie są tak glupi i powielają głupotę innych, są rzeczy które ani nie są śmieszne ani nie bawią ani nie powinno się ich propagować, coż debilizm ludzki nie zna granic, a to że na wykopie część społeczeństwa to idioci i matoły to wiadomo nie od dziś.
Otworzyłem oczy. Słońce już dawno wstało a jego promienie wypełniły sypialnię. Pierwsze ptaki zaczęły wyśpiewywać swoje melodie. Symfonia poranka.
Kot leżący na moim brzuchy też się obudził. Popatrzył mi prosto w oczy, zamruczał, przeciągnął się leniwie i zeskoczył na podłogę. Wie która już godzina. Zawsze wie. Nieśpiesznie kroczył w stronę kuchni. Zanim wyszedł z sypialni obejrzał się jeszcze sprawdzając czy aby na pewno już wstałem. Zrozumiałem przesłanie. Niechętnie wstałem z łóżka. Lepsze to niż wysłuchiwanie przeraźliwego miauczenia głodnego zwierzaka. Smętnym krokiem podążyłem jego śladem. Codzienny rytuał. Kot zatrzymał się przy misce. Spojrzał na mnie wyczekująco. Sięgnąłem po kocią puszkę. W środku zagrzechotało kilka kawałków niezbyt apetycznie wyglądającej suchej karmy. - No cóż kolego, teraz tylko to, ale nie martw się, dostaniesz resztki ze śniadania - powiedziałem do kota a on porozumiewawczo mruknął. Kot nakarmiony a człowiek głodny. Zastanawia mnie kto tu jest czyim panem. - Co by tu dzisiaj zjeść? Kocie, a może naleśniki? Gofry? Może jakieś fikuśne danie z Francji? Co o tym myślisz? - nie odpowiedział, zajęty był pochłanianiem swojej porannej porcji.
@wuju84: Patrycja Kisiel kochała Nowy Jork, mentolowe cygaretki i waniliowe cappuccino, ale Zaoczne Technikum Włókiennicze w Żyrardowie wybiło jej z głowy te głupoty.
Mireczki z Poznania śmieszkowały, że mam Ci wysłać dywan - bo jest duży, nieporęczny, ciężki ale nie będziesz musiał wkładać go do skrzynki tylko ją nim zastawisz. ;) Ciekawi mnie, na ile to z czym stykasz się w robocie jeszcze Cię dziwi, a na ile już tylko beznamiętnie dokonujesz obserwacji na temat otocznia.
Ostatnią rzeczą jaka mnie naprawdę zadziwiła jest historia udokumentowana na zdjęciu. Było to kilka lat wstecz. Dzień jak każdy inny. Dużo poczty, dużo kilometrów do przejścia. Bardzo rzadko doręczałem pocztę do pana R. Kilka listów na kwartał, nie więcej. Pan R. ma dosyć duży dom przy którym stoi sporych rozmiarów garaż, mogący pomieścić dwa ciągniki których był on zresztą posiadaczem. Nigdy nie zdarzyło się abym zastał go w domu. Jego biurem, jak to zwykł mówić, jest warsztat. Aby dostać się do środka trzeba przejść przez duże, ciężkie, dwuskrzydłowe drzwi. Po pokonaniu drzwi trzeba jeszcze przedostać się przez ciężką kotarę, która zimą ma za zadanie powstrzymywać przeciąg przed dostaniem się do wnętrza. Warsztat, a raczej wspomniany garaż, jak to miejsce gdzie naprawia się różne rzeczy czystością nie grzeszy. Plamy oleju, zapach ropy, papiery, popiół z pieca porozsypywany po podłodze. Nieopodal wejścia znajduje się imponujących rozmiarów stół roboczy z niezliczoną ilością kluczy, śrubokrętów i innych narzędzi, których jako laik i ignorant w temacie mechaniki nie jestem w stanie nazwać. W jednym z kątów pomieszczenia stoi stół, cztery krzesła i radio. Nie raz gdy doręczałem pocztę panu R. zastałem go przy tym stole, gdy wraz z kolegami dyskutowali czy połówce polskiej, czystej czy daną część warto naprawiać czy może lepiej od razu na złom z nią.
@Przwoj: Faktycznie. Przeleciałem przez tag i nie ma tego nigdzie. Ciekawe czy kiedyś tego, przez przypadek, nie usunąłem a zachowało się w google cache. Ale pszypał...
Moja 4-miesięczna córa opanowała nowy skill. Nazwałem go Kaszlem Atencji(TM). Jak działa Kaszel Atencji(TM), spytacie? Zacznijmy od podłoża historycznego. Otóż ta mała różowa cwaniara słusznie zauważyła, że ilekroć się krzusi, któreś z rodziców w ciągu 3 sekund jest w pobliżu i pilnuje/bierze na ręce lub po prostu (od jakiegoś czasu) patrzy w jej stronę sprawdzając, czy sama sobie poradzi. No i tak oto wracamy do Kaszlu Atencji(TM). Otóż nasz kochany #atencyjnyrozowypasek
#gimbynieznajo #gry
źródło: comment_5w64MaejSefCwA9TKrBNLAN7mkDsrB6u.jpg
PobierzKomentarz usunięty przez autora