Postanowiłem sobie przejść Gothica po raz 25-ty. Jak tak kanciasta gra może być tak zajebista. Najlepszy RPG w historii elo #gothic #gry #nostalgiamotzno
Tak mi przyszło do głowy... Chcielibyście AMA z gościem, którego od wielu lat prawdziwą pasją jest siłownia i zdrowe odżywianie, a pracuje jako kierownik sieci punktów z odżywkami? Inteligentny gość, historie stamtąd też ciekawe ;)
mam dzisiaj jeden z najchujowszych dni w roku. w zamian będę rozdawał plusy na mirko na prawo i lewo, niech chociaz Wam żyje się lepiej #mikrobywymoje :)
Dziś #podwieczorekkulturalny będzie o... grach komputerowych. To już właściwie popkultura, ale mam nadzieję, że mi taki skok w bok wybaczycie :) Już od jakiegoś czasu trwają spory, czy gry komputerowe mogą być uznane za sztukę, ale dywagacje na ten temat sobie odpuszczę i po prostu przedstawię parę ambitniejszych z tego lub innego powodu gier.
Cytat na dziś: "Życie społeczne wyposażone jest w ponad biologiczne formy użyczające mu wyższe wartości w postaci zabaw lub gier. W nich właśnie społeczeństwo wyraża swoje poglądy na świat i życie." Johan Huizinga
Bioshock - jedna z niewielu gier o naprawdę wysmakowanej oprawie audiowizualnej. Wystrój wnętrz i architektura nawiązują trochę do Art Deco, lecz mają swój unikalny styl, w którym można się zakochać. Gra inspirowana twórczością Ayn Rand("Atlas zbuntowany", filozofia obiektywizmu) i George'a Orwella. Przemierzamy podwodne miasto Rapture, upadłą utopię, zamieszkaną jedynie przez wyniszczonych psychicznie i zmodyfikowanych genetycznie narkomanów. Tej gry nie da się przejść nie zatrzymując się co chwilę i nie podziwiając wszechobecnych rzeźb i plakatów. Całości retro klimatu dopełnia wspaniały jazz z pierwszej połowy XX wieku.
Tematem dzisiejszego podwieczorku jest (stał się)... Edward Stachura. Pod trzema postaciami, wszystkie wychodzą z literatury, są literaturą - innym medium wyszłym ze słów. Trudno określić to inaczej jeśli ktoś trudnił się - jeśli ktoś był - sercopisaniem czy też: życiopisaniem.
Swego rodzaju cyganeria, bunt, poszukiwanie własnego miejsca - i przy tym jakże twórcze, jakże bogate, jakże piękne. Jakże często śpiewane, przywoływane: i tak często, to najładniejsze, nieświadome. Złym byłoby pominięcie Stachury i zapomnienie o nim, nie powiedzenie o nim na tle - i wśród literatury polskiej. Radość z życia, afirmacja. Zachwyt, apoteoza świata, nad światem - i z drugiej strony dylemat. Egzystencjalny dylemat, niepokój, zrezygnowanie ze świata (zauważalne w postępowaniu - i w wiecznej wędrówce, w tułaczce). Trwająca, kwitnąca twórczość, nieustannie żywa - drodzy moi, mała propozycja Stachury na dziś. Warto. :)
Oglądam Harypotera trzeci dzień, została mi jeszcze tylko druga część insygni śmierci i pewnie dzisiaj znowu będzie mi się śniło ;p Zeszłej nocy już miałem niezłą fazę we śnie, czary-mary chuje-muje dzikie węże.
#pokazmorde
źródło: comment_TdWoG90msmLOcV24pUtTWXcpa5HkW0NS.jpg
Pobierzźródło: comment_Wvkhe5nuaYSjDuE5UpcEBhckOYiOSK5l.jpg
Pobierz