Brawo Wilder. Nie jestem jego kibicem i raczej nigdy nie będę, ale jestem pod wrażeniem tego, że wytrzymał 12 rund i zamiast jego zwyczajowych cepów i machania rękami bez żadnego pomysłu dzisiaj pokazał, że jeśli musi potrafi powalczyć taktycznie. Ostatnią rundą trochę zepsuł wrażenie, bo to kładzenie się na Stivernie nie wyglądało dobrze, ale wiadomo, że nie miał co ryzykować. Inna sprawa, że jeśli powalczy z kimś swoich rozmiarów i już nie
@Nieprzyjemnie: Myślę, że z Władkiem może mieć paradoksalnie łatwiej. Stiverne to naprawdę twardy #!$%@? i do tego niebezpieczny w kontrze. Jeżeli Wilder trafi chociaż raz celnie na szczękę szklanego Wladimira to powinien to skończyć przed czasem. Ale to tylko w przypadku jeżeli będzie potrafił go wyprzedzać a Wlad wbrew pozorom nie jest taki wolny jakby mogło się wydawać.
@Nieprzyjemnie: Z tym, że ciężko jest porównywać takiego Pulewa ze Stivernem, to jest różnica co najmniej dwóch klas. Pulew poza siłą nie ma do zaoferowania nic innego. Cytując klasyka w walce z Kliczką poruszał się jak żelbetonowy kloc. Nogi praktycznie nie pracowały, cały czas na wprost Wlada, zero jakiegokolwiek balansu tułowiem to nic dziwnego, że był obijany jak worek przez zawodnika o dużo lepszych parametrach fizycznych. Ale mimo tego miałem
Coś we mnie działa serio nie tak. Zwykle jestem boi dudkiem, przejmuję się się codziennymi głupotami, rozmową o pracę albo byciem punktualną, ale do czasu. Kiedy ludziom włącza się prawdziwy strach, ja nagle staję się logiczna i niemal spokojna. Kiedy trzeba zachować absolutnie zimną krew, ja ją zachowuję. Zdarzyło mi się tak parę razy w życiu, że znalazłam się w naprawdę nieciekawej sytuacji i kiedy inni zamieniali się w trzęsące się kupki
@lucyferia: Zauważyłem coś podobnego u siebie. Na co dzień jestem raczej cichą, nieśmiałą osobą, czasami nawet tchórzem (co jest komiczne w połączeniu z moją aparycją dresa z bramy). Jednak w sytuacjach zagrożenia albo bardzo stresujących, kiedy inne osoby tracą zdrowy rozsądek mój umysł staje się czysty, uczucie jakby cała moja przeszłość nie miała miejsca albo dotyczyła zupełnie innej osoby. Zmysły stają się ostrzejsze, a czas znacząco zwalnia. Miałem kilka takich
Nie mogę uwierzyć, że już więcej nie zobaczę jak wciela się w nowe postacie. Może nie była wybitną aktorką ale zawsze wzbudzała we mnie sympatię. Dziwnym zbiegiem okoliczności dowiedziałem się o jej śmierci słuchając utworu: Kaczmarski - Dzieci Hioba, który wg mnie idealnie oddał to co poczułem dowiadując się o tej przykrej informacji.
Justyna Kowalczyk obroniła pracę doktorską na Wydziale Wychowania Fizycznego i Sportu krakowskiej Akademii Wychowania Fizycznego. Publiczną obronę obserwowało prawe 100 osób, w tym rodzice naszej złotej medalistki olimpijskiej.
Czy na przykład plan treningowy wielokrotnej medalistki olimpijskiej nie jest naukowym rozwiązaniem problemu "jak przygotować zawodnika do wielokrotnego zdobywania medali olimpijskich"?
@berti: Z całą pewnością jest próbą rozwiązania tego problemu, czy naukowymi metodami to zależy już od tego czym kierował się autor układając go. Moje pytanie jest w takim razie kto układa plany treningowe Justynie? Do tej pory myślałem, że zajmuje się tym jej trener ale wychodzi na to, że
Niektóre z nich zdobyły niemałą popularność na świecie, jeszcze inne po prostu wsiąknęły w popkulturę tak mocno, że słyszymy je na każdym kroku. Tym razem zaprezentuję Wam subiektywny ranking dziesięciu nieśmiertelnych, muzycznych hitów. Raz na kilka lat (a może rzadziej) …
Kluczowym zdaniem w wypowiedzi prof. Kieżuna jest to nawiązujące do książki Zychowicza, a mianowicie, że powstanie można nazwać albo czynem wariackim albo bohaterskim - innej możliwości nie ma. Taka wypowiedź mnie zresztą nie dziwi bo z jednej strony mamy powstańców, którzy przeżyli, i którzy będą bronić swoich decyzji i wypierać możliwość brania udziału w przedsięwzięciu bezsensownym, w którym stracili swoich bliskich i przyjaciół, natomiast z drugiej strony mamy ludzi, którzy w powstaniu