Ostatnio w mediach jest gruby szał na temat pewnego filmu i książki, którego tytuł odnosi się do liczby dni w nieprzystępnym roku kalendarzowym. Nie wchodząc w szczegóły, można i tak powiedzieć że przedstawione tam wydarzenia są tak logiczne i prawdopodobne jak wyprawa rowerem na marsa...
Pojechałam ze swoim chłopakiem, przeciętnym Polakiem- takim z brzuchem, łysawym, co nie ma nawet 180cm na wakacje na Scycylię. Ze swojej marnej wypłaty odkładał na ten wyjazd ponad rok- ogólnie miał za to kupić nowy samochód, bo jeździć Corsą rocznik 99 w 2019 roku to trochę już nawet nie wstyd. Na szczęście zagrodziłam mu, że jak mnie nie zabierze to go zostawię, dzięki czemu polecieliśmy. Jakieś sprawne auto kupi sobie najwcześniej za kilka lat, czy coś.
Na Scycylii wylądowaliśmy po południu, jednak zanim dotarliśmy do hotelu „No i co że daleko? Na lepszy nas nie stać! Jak się nie podoba, to możemy nie jechać wcale!” było już prawie po 16. Od razu zamówiliśmy obiad, po którym to Michał momentalnie zasnął na kanapie- w sumie nie wiem do końca czemu. Co prawda ostatnie dwa tygodnie musiał zostawać w pracy niemal do samej nocy, żeby tylko szef puścił go na urlop- swoją drogą nic dziwnego, że przez ostatnie trzy lata nie brał wolnego, a ostatnią noc spędził głównie za kółkiem w na lotnisko. Dodatkowo ciągnął też nasze walizki z przystanku, ale nie były aż takie ciężkie. Widocznie zasnął bo jest leniwy, nieciekawy i znów robi mi na złość!
Ja nie miałam zamiaru tracić czasu. Wypiłam trochę w----y z barku na odwagę, wyciągnęłam z portfela mojego narzeczonego- czyli teoretycznie też i mojego portfela trochę euro. Znaczy trochę to tam zostawiłam, ale raz się żyje no i ruszyłam w balet.
Kluby były cudowne- darmowe wejścia, co chwilę jakiś Włoch stawiał drinki, spotkałam też kilku arabów- niewiarygodne, ale prawie każdy z nich był synem bogatego szejka, a trzech dodatkowo było księciami! Co prawda nie byli zbyt dobrzy w łóżku- a dokładniej w męskim kiblu, bo to tam mnie brali, ale jaki będę miała prestiż po powrocie!
Około 6-tej rano, kiedy byłam już naprawdę zmęczona i jeszcze bardziej pijana a liczba niedobranych połączeń od lubego przekroczyła 300, postanowiłam wrócić do hotelu. Na szczęście nie był on daleko, więc nie musiałam dzwonić po Michała żeby po mnie przyjechał i na wciąż drżących od zabawy nogach wróciłam powoli do siebie.
A raczej chciałam to zrobić, gdyż zaledwie kilka metrów od klatki ujrzałam go- wysokiego, opalonego, muskularnego, pewnego swoją postawą, zaborczego wzrokiem i tak męskiego jak Polak z polski nigdy nie będzie.
Spojrzeliśmy sobie w oczy. Potrzebowałam tylko 0,365 sekundy żeby go pokochać. Wiedziałam, że to może nie ten jedyny, ale z pewnością następny. Rzuciłam do niego lekkim „Haj” z silnym wschodnioeuropejskim akcentem- to wystarczało, aby ze szczegółami opowiedział mi fascynującą historię swojego ciekawego życia.
W młodości był modelem, potem modelem-aktorem a następnie modelem-aktorem-gwiazdą rocka. Jednak takie wystawne życie na szczycie sławy szybko mu się nudziło- teraz mówi o sobie jako: „Skromny milioner, wnuk króla Hiszpanii i syn właściciela banku”. Od razu poznałam, że to wszytko to prawda, bo miał na sobie tanie klapki, znoszone spodenki, poplamioną, rozpiętą koszulę i podróbkę Rolexa.
Między nami od razu zaiskrzyło- najpierw na basenowym leżaku, potem przy ogrodzeniu za krzakami, a na końcu jeszcze pod drzwiami mojego pokoju. Tam musiałam pożegnać się z moim ukochanym księciem ogierem, gdyż za drzwiami czekał narzeczony. Na szczęście prócz siebie dałam mu też swój numer, aby nasza miłość mogła trwać nawet też i jutro!
W pokoju zostałam to, czego się spodziewałam- Michał spał w fotelu. W rozciągniętej koszulce swojej ulubionej drużyny piłkarskiej, otoczony puszkami po tanim piwie i opakowaniami po mrożonej pizzy. Popielniczka była pusta- i nic dziennego. Z tego co mu zostawiłam, nie było szans aby starczyło jeszcze fajki- a te które kupił w Polsce, wypaliliśmy jeszcze przed odlotem.
Położyłam się spać w dużym, wygodnym łóżku- nawet się nie przebierałam. Rano po 14 mój zykly, szary, nieciekawy facet zrobił mi awanturę o to, że przepiłam całą kasę, że się szlajam, nie dobieram i że więcej mam tak nie robić.
Jak on śmiał tak do mnie mówić!? Mam swój honor i godność! Skoro tak lubi krzyczeć, to niech krzyczy sobie sam do siebie!
Wyszłam tak jak stałam- chwilę nawet za mną szedł coś tam gadając, jednak nic nie słuchałam. Pod hotelem już czekał mój ukochany Fernando w fiacie punto swojego przyjaciela. Jego Ferrari jest aktualnie we Włoszech na wymianie powietrza w oponach- mają mu je napompować specjalną mieszanką apenińską, bo na innym nie pojedzie.
Skąd książę wiedział żeby na mnie czekać? Pisałam z nim SMSy podczas kłótni, bo tak naprawdę już wczoraj zrozumiałam, że na wakacjach nie ma co tracić czasu z Michałem, który uprzykrza mi życie na co dzień.
Fernando zabrał mnie do swojego skromnego mieszkania na przedmieściach, w którym wynajmuje skromny pokój. Tak się wczuł w rolę zwykłego chłopaka, że nie miał nawet łóżka, tylko mały materac leżący na podłodze.
Czas tam spędzony wspominam cudownie. Kochałam się z nim długo i często- czasami też przychodzili jego koledzy. Piłam ile chciałam a jadłam głównie pigułki- to jest życie, to są wakacje! A nie jakieś zwiedzanie czy spacery po plaży!
Po pięciu dniach nadszedł niestety czas rozstania- chłopaki odwieźli minie na lotnisko, gdzie czekał już Michał z biletami powrotnymi. Przeprosił mnie za wszystko, a ja mu wybaczyłam.
Prolog
W Polsce okazało się, że jestem w ciąży. Dodatkowo firma nie zapłaciła Michałowi ani za nadgodziny, ani za urlop. Za to zwolniła go w trybie natychmiastowym za niedyspozycyjność i niespełnianie oczekiwań. Zresztą, nawet nie musiała podawać powodów, bo był zatrudniony na umowie o dzieło.
Ponieważ wyjazd kosztował go znacznie więcej niż zakładał, popadł w długi. Nie chciałam z nim żyć- nie w biedzie i nędzy, więc się rozstaliśmy. Sąd przyznał mi 1200zł alimentów jeszcze zanim urodziłam, więc przez następne 20lat nie będę musiała się o nic martwić.
Równo 9 miesięcy po szalonych wakacjach w słoneczniej Scycyli urodziłam pięknego Fernardo juniora. Niestety, jego ojciec- miłość mojego życia, na zdjęcie swojego syna wysłane w MMSie zareagował zablokowaniem mojego numeru. Widać nie byliśmy sobie pisani… Na szczęście w Polsce jest wielu mężczyzn o wielkich sercach. Takich, którzy pokochają i mnie i moje najwspanialsze na świecie dziecko.
Na pewno nie będzie to Michał, który zabił się miesiąc po moim porodzie. W ostatnim SMS pisał coś o tym, że od miesięcy chodzi głodny, że oddaje mi większość swojej wyparty- z drugiej strony co za frajer i biedak, jak można pracować za 2500zł i że woli się zabić niż „pół życia płacić na dziecko jakiegoś brudasa”. Ciekawe czy nazwałby go tak, gdyby wiedział że płynie w nim królewska krew! Niemniej nigdy się już tego nie dowie.
Dziś prawdziwych mężczyzn już nie ma.
tygodnia
