Aktywne Wpisy
![viero](https://wykop.pl/cdn/c0834752/be24fb5a2208974a27800cf43f1eb0c21f05246bb06359fabb9cb6c59b6d303a,q60.jpg)
viero +151
kołchoz mnie tak męczy że ja pjerdole, nawet jak mam weekend to nie umiem się nim cieszyć, to jest tortura psychiczna a do niczego innego się nie nadaję, nie umiem znaleźć sobie innej pracy bo jestem niezaradny życiowo a jak rzucę kołchoz to czeka mnie bezdomność, jestem w dołku psychicznym i nie wiem gdzie prosić o pomoc
#przegryw
#przegryw
![viero - kołchoz mnie tak męczy że ja pjerdole, nawet jak mam weekend to nie umiem się...](https://wykop.pl/cdn/c3201142/0b5793ba7c05148012448d26d90feb1a45f555d8c7d0b4c0a1182ecdb2edd534,w150.jpg?author=viero&auth=a68082e5d865852b924e607f12e761ef)
źródło: d872f172687db73184aeb395a9d3d03b_8e74a0e75a2b72f30c318d5e664507d0
PobierzWszedłem na Google maps zobaczyć jak wyglądają przedmieścia i wsie pod Moskwą. Wybrałem jakąś losowa i nie wygląda to źle. Muszę powiedzieć, że poziom przynajmniej bogatych miast krajów zachodnich.
Zaznaczam że to totalnie losowe miejsca do prawda blisko stolicy ale wciąż to losowe miejsca na Google maps.
#ukraina
Zaznaczam że to totalnie losowe miejsca do prawda blisko stolicy ale wciąż to losowe miejsca na Google maps.
#ukraina
![JessePinkman38 - Wszedłem na Google maps zobaczyć jak wyglądają przedmieścia i wsie p...](https://wykop.pl/cdn/c3201142/618cb7ad3db627573182cbd4b986a14f02483780d660e4a8e77dc3458f101be5,w150.png)
źródło: 1000013569
Pobierz
Cześć, jestem myślę że w dziwnej sytuacji i w zasadzie nie wiem co z tym zrobić, znajomi o tym nie wiedzą (nie mówię o swoich problemach).
Mam 24 lata i niestety mieszkam z rodzicami, sytuacja jest o tyle patowa że nie mam za bardzo wyboru.
W tym roku miałem brać kredyt hipoteczny bo w teorii byłoby mnie na niego stać i się utrzymać ale po przeliczeniu na chłodno plus dodaniu podwyżek rat jest to narazie nie możliwe.
Chciałbym się wyprowadzić i wynająć bo mam dobrą okazję od znajomego ale jeden jest poważny problem. Mieszkałem tak długo z rodzicami ponieważ odkąd pamiętam były problemy finansowe rodziców i we dwójkę nie są w stanie się sami utrzymać a w spięciu budżetu i jako takim życiu ja pomagałem, ale ile to ma trwać? Wiecznie będę przy nich żeby dokładać do budżetu? Za około 5 lat będą na emeryturze i wtedy wgl będzie ciężko. Niestety tex mieszkają razem ponieważ nie mają wyboru, są skłóceni a tylko razem xyjac mogą "żyć". Jesteście w podobnej sytuacji? Co robicie? Przy wynajmie w tej dobrej cenie jako tako dam radę im dokładać ale ile można? Oczywiście że mam siostrę starsza o 7 lat ale wychodzi z założenia że ma rodzinę i nie ma czasu pomagać i ja mam to robić, ona ma dzieci i swoje problemy.
Na moim miejscu co byście zrobili? Mieszkali UJ wie ile z rodzicami i nie wiem na co liczyli czy spróbować wynająć i jakoś ułożyć sobie życie ale oddając przy tym cześć funduszów, więc życie będzie średniej jakości.
Co ja mam właściwie robić?
Uciekać. Wyprowadzić się, nie dokładać. Niech rodzice się wreszcie usamodzielnią. Jak ich sytuacja jest taka zła, to może kwalifikowaliby się do jakiejś pomocy społecznej, a Ty zawyżasz dochód na osobę w gospodarstwie domowym?
W takiej perspektywie spójrz na to tak: marnujesz wysiłek ich życia (czyli siebie). Twoja matka latami Ci tyłek podcierała, marząc o Twoim przyszłym sukcesie i szczęściu, i wszystko krew w piach? To już z Twojej siostry jest lepszy uzysk, bo chociaż geny
To nie jest przecież Twoja wina, że Twój ojciec ma alimenty... I z tego co piszesz to przecież nie na Ciebie ani Twoją siostrę - to w takim razie na inne dzieci? I Ty nie założysz teraz własnej rodziny i nie będziesz żył własnym życiem, bo Twój ojciec ma dwie rodziny, chociaż go na to nie stać? :/
Czy Twoja matka pracuje w ogóle? Wydaje mi się, że nie, bo gdyby pracowała to przecież nie powinien być problem utrzymać się w mieszkaniu komunalnym, za które czynsz z rachunkami wynosi pewnie poniżej 1000 zł/msc...
Ty będziesz w stanie sam się utrzymać na wynajmowanym, a oni we dwójkę w mieszkaniu komunalnym nie - nie daje Ci to nic do myślenia, że coś tu jest
Oczywiście, tak to działa. Komuś niezaangażowanemu łatwiej spojrzeć z dystansu, gdyby to dotyczyło mnie, to trudno byłoby mi słuchać. Ale zauważ, że mówimy dość jednogłośnie, bo pewnie po prostu wszyscy mamy więcej lat niż Ty i już widywaliśmy takie sytuacje. Wiem, że Tobie może się wydawać niespotykanym dramatem, ale to niestety dość powtarzalne schematy. I jeśli oburza Cię bezduszność czy "niemoralność" tych porad, to też typowe. Terapia może Ci pomóc, a póki co poczytaj o tej
Normalnym jest pomagać rodzicom i się o nich troszczyć, ale jak się ma problemy z asertywnością i toksycznych rodziców, którzy na tym żerują, to łatwo jest pomylić pomaganie z wchodzeniem sobie na głowę i pozwalaniem by ktoś na nas pasożytował... A i nadmierne poświęcanie się zdrowe nie jest. Przydałaby Ci się osoba, która by Ci podpowiedziała, gdzie leży ta zdrowa granica między pomaganiem rodzicom a uzależnieniem ich od siebie i pogłębianiem ich problemów.
Dużo łatwiej jest się w takiej sytuacji jak Twoja po prostu odciąć i wtedy na spokojnie sobie w głowie poukładać pewne rzeczy, ale ze wsparciem psychoterapeuty, który nauczy Cię jak wyznaczać zdrowe granice, pewnie będziesz mógł dalej pomagać rodzicom nie poświęcając się niezdrowo w tym
https://medmiasto.pl/panstwowa-opieka-dla-osob-starszych-i-chorych-jak-ja-uzyskac-i-ile-kosztuje