[kinasato]

#anime #animedyskusja

https://myanimelist.net/anime/2042/Five_Star_Stories

The Five Star Stories

Nazwa tego tytułu bierze się od ilości gwiazd znajdującej się w systemie, w którym dzieje się akcja, a mianowicie jest ich cztery. Zanim podniesie się krzyk, że próbuje was oszukać - piątym elementem jest kometa, która przelatuje przez niego raz na ileśtam tysięcy lat. Mieszkańcy owego systemu oddają się z uwielbieniem swojemu hobby - wojaczce każdego z każdym. W celu realizacji swoich upodobań korzystają z ogromnych maszyn wojennych napędzanych Fatimami - specjalnie na tę okazję hodowanymi laseczkami.

Tak się składa, że pewien umierający profesor stworzył ostatnią partię bojowych laseczek, tym razem z własną wolą i wezwał swojego przyjaciela by objął je opieką. Jeżeli nie znajdą swoich nowych właścicieli - pilotów ogromnych bojowych konserw - trafią w łapska gubernatora, obleśnego ruchacza-gałgana-sodomity. A same Fatimy, świadome swojej sytuacji nie zamierzają siedzieć bezczynnie na tyłku, trzeba wiać.

Tytuł ma bardzo specyficzną, cienką, miejscami jakby szkicowaną ołówkiem kreskę. Roboty wyszły fajnie, postacie - niekoniecznie, zwłaszcza, że oprócz nienaturalnych proporcji mamy głowy w kształcie nachosów. Seans zleciał jako-tako, ze specjalnym uwzględnieniem scen, gdzie samotne postacie odstawiały monologi niczym kwieciste deklamacje Hamleta. Mimo wszystko, po ocknięciu się i wytarciu śliny, za każdym razem byłem w stanie wrócić do oglądania. Chociaż szczerze mówiąc, to jeszcze bym się zdrzemnął, bo niby nachosy, ale jednak drewno, co przy do bólu wręcz szablonowej historii wcale nie pomaga. Na plus ciekawy koncept głównego bohatera jako najpotężniejszej postaci w galaktyce.

Ps. Manga słynie z rozbudowanego lore, złożoności fabuły i niezwykłego głównego bohatera, więc raczej pewnie w tym kierunku wypadałoby się udać.

[guest]

@kinasato: czyli takie gorsze darling in the franxx. no nie wiem nie wiem

[JesusOfSuburbia]

@kinasato: ładny gif

[kinasato]

@guest: no nie wiem, nie wiem

[guest]

@kinasato: po tym keczupie można poznać że to szalone lata 80te