Wszechświat rozszerza się. Tempo tej ekspansji określa tzw. stała Hubble’a. Ale trwa dyskusja wśród kosmologów na temat rzeczywistej wartości tej stałej. Różne metody pomiarów dają sprzeczne wyniki. bble’a” (ang. „Hubble tension”), które stanowi zagadkę dla kosmologów. Astronomowie z...

A przynajmniej tak się może wydawać, gdy się spojrzy na harmonogram lotów w kierunku Księżyca. Wszystko bowiem wskazuje na to, że w przyszłym miesiącu, w pierwszym miesiącu nowego 2024 roku, na powierzchni Księżyca w ciągu zaledwie kilku dni mogą wylądować/rozbić się aż trzy różne sondy kosmiczne.

Jeśli przyjąć wystarczająco szeroką definicję życia, możliwe jest nawet, że pojawiło się zaledwie kilka sekund po Wielkim Wybuchu.

Teleskop IXPE (Imaging X-ray Polarimetry Explorer) NASA wykonał pierwsze zdjęcia w spolaryzowanym promieniowaniu rentgenowskim pozostałości po supernowej SN 1006. Nowe wyniki poszerzają wiedzę naukowców na temat związku między polami magnetycznymi a przepływem cząstek o wysokiej energii...

Galaktyki spiralne, takie jak Droga Mleczna, mają silnie zagnieżdżoną strukturę. Cienki i rozległy dysk gwiazdowy (to ten, do którego należy też Słońce) jest otoczony grubszym dyskiem ze starszych gwiazd, który jest następnie "zapakowany" w znacznie bardziej rozległe tak zwane halo galaktycznym.

Międzynarodowy zespół astronomów dokonał pierwszej dwuwymiarowej rejestracji lodu w dysku protoplanetarnym otaczającym młodą gwiazdę. Zespół wykorzystał w tym celu Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba a wyniki swoich badań opublikował 6 grudnia 2023 roku w czasopiśmie Astronomy & Astrophysics.

Księżyce (naturalne satelity planet) występują w wielu formach. W Układzie Słonecznym mamy księżyce skaliste (takie jak Księżyc Ziemi), księżyce oceaniczne (np. Europa i Enceladus) i zamarznięte księżyce lodowe (Tryton), ale wydaje się, że nigdzie nie ma księżyców gazowych. Czy są fizyczne powody...

Pracował przy największych i najważniejszych kosmicznych misjach naukowych drugiej połowy XX wieku. Ale jego największym osiągnięciem było rozkochanie milionów ludzi w astronomii i potrzebie eksploracji kosmosu.

Układ Słoneczny jest wyjątkowy ze względu na obecność życia, ale inny, położony stosunkowo niedaleko od naszego, wyróżnia się czymś naprawdę niezwykłym. Chodzi o stopień synchronizacji tamtejszych planet.

NASA nie była w stanie stworzyć lepszej definicji niż ta: "Życie to samopodtrzymujący się system chemiczny zdolny do darwinowskiej ewolucji". To dobry sposób na opisanie życia na Ziemi, ale co z innymi planetami? Czy stosując wyłącznie ziemskie kryteria jesteśmy w stanie znaleźć obce życie?

W nowym badaniu opublikowanym w czasopiśmie Monthly Notices of the Royal Astronomical Society (MNRAS) naukowcy proponują alternatywną teorię grawitacji.

Ostatnią swoją powieść "Fiasko" Stanisław Lem poświęcił problemowi nawiązania kontaktu z cywilizacją mieszkańców odległej planety. Jednak "bracia w rozumie"mimo rozmaitych form perswazji, a w końcu i siłowej konfrontacji, nie podejmują wyzwania.

Osiągnięcie prędkości bliskich prędkości światła w podróżach kosmicznych stwarza unikalne wyzwania w zakresie komunikacji. Załogi takich statków musiałyby polegać na swojej autonomiczności i samowystarczalności, poruszając się przez kosmiczne bezmiary bez regularnego kontaktu z Ziemią.

Europejskie Obserwatorium Południowe podzieliło się zdjęciami ukazującymi pozostałości po eksplozji gwiazdy. Obraz pokazuje sytuacją panującą w gwiazdozbiorze Żagla.

W centrum naszej galaktyki znajduje się tajemniczy obiekt, a nawet obiekty, które krążą „po sercu” Drogi Mlecznej. Chodzi dokładniej o zagadkowy rój gwiazd. Według praw fizyki nie powinno ich tam być ze względu na silne oddziaływanie wielkiej czarnej dziury.

Wyniki badania mają istotne implikacje dla naszego zrozumienia wszechświata. Galaktyki spiralne, z ich charakterystycznymi ramionami spiralnymi, są często uważane za bardziej sprzyjające powstawaniu planet nadających się do zamieszkania.

W 2019 r. zarejestrowano fale grawitacyjne, będące efektem połączenia się dwóch czarnych dziur. W danych pochodzących z tego zdarzenia znaleziono charakterystyczne ślady – wibracje czasoprzestrzeni, których źródłem jest nowo narodzona czarna dziura.

Na najmniejszej planecie Układu Słonecznego mogą istnieć warunki do utrzymania się życia. Najbardziej odporne mikroorganizmy mogłyby przetrwać w kraterach w pobliżu północnego bieguna Merkurego.

Astronomowie z National Radio Astronomy Observatory (NRAO) i innych ośrodków wykorzystali radioteleskop MeerKAT do zbadania 36 pozostałości po supernowych. Wyniki kampanii obserwacyjnej, opublikowane 20 listopada na serwerze arXiv, dają nam ważny wgląd we właściwości tych obiektów.